Megasteden

In 2100 zal de grootste stad ter wereld zijn: Lagos, Nigeria. Dertien steden in Afrika zullen groter zijn dan New York. Van de twintig grootste zit driekwart in Afrika of India.

 

Reageer

Afrika en ondernemen

Theodore Dalrymple spreekt met Afrikaanse immigranten in Frankrijk die weer terug willen omdat je ‘thuis’ makkelijker kunt ondernemen. Je hebt er geen last van bureaucraten en als ze je toch storen koop je ze gewoon om. Stof tot nadenken. (tip M. Hubeler)

Reageer

Communisme en kapitalisme

Rusland was 74 jaar Communistisch, althans met een centraal geleide economie. Van 1917 tot 1991. China had slechts 29 jaar een planeconomie, van 1949 tot 1978. Dat verklaart misschien waarom China het zo veel beter doet dan Rusland in een kapitalistisch systeem: bij omschakeling waren er nog mensen in leven die zich konden herinneren hoe dat ook alweer moest, in een markteconomie.

Reageer

Na Piketty

Bespreking van recente boeken die Piketty’s theorie uitdagen. Die zegt: als de groei van een land stagneert en de spaarquote hetzelfde blijft, dan verschuift de verhouding tussen inkomen uit werk en inkomen uit vermogen: meer rente, minder loon is een verschuiving in het voordeel van vermogenden (en zo wordt ongelijkheid groter, was zijn volgende en meest besproken conclusie.) Nu zeggen verschillende economen: misschien is het juist andersom. De waarde van een activum – een huis, een obligatie, een aandeel – wordt niet bepaald door de vraag (hoeveel spaargeld er naartoe vloeit) maar door toekomstverwachtingen. Dus het is niet zo dat een vertragende economie geld naar de spaarpot duwt – nee, verbeterd rendement op activa zuigt geld aan. Dus Piketty’s oplossing – meer vermogensbelasting – is niet de enige mogelijke. Je zou bijvoorbeeld ook salarissen kunnen verhogen, dividenden belasten, investeringen aanmoedigen, de huizenmarkt beter organiseren. Zegt o.a. econoom Suresh Naidu.

Reageer

Doe minder

De 8-urige werkdag is uitgevonden toen werk nog voornameijk fysiek was, om arbeiders te beschermen. Maar in een tijdperk waarin de meeste mensen met hersenarbeid hun brood verdienen, is het nut twijfelachtig. Voor breinwerk is het nuttig om af en toe niet te veel na te denken. Beter om een wandeling van anderhalf uur te  maken, bijvoorbeeld. Anders stuiter je maar van vergadering naar e-mail naar afspraak, zonder na te denken over het doel en het nut van al die drukkigheid.

Toevallig heeft Tim Harford, de ‘Undercover Economist,’ recent een column geschreven waarin hij laat zien dat landen met de kortere werkweken vaak productiever zijn. Grieken werken het meest, Fransen en Duitsers het minst.

Reageer

Wereld armoede

Klok laat live tikkend zien hoeveel mensen er iedere seconde ontsnappen aan extreme armoede – en hoe dat achterloopt bij de VN-doelstelling. Per land.

Reageer

Gratis monument

Castello di Montefiore, in Recanati in Le Marche, wordt weggegeven door Italië. Als u er maar een hotel, of een restaurant, of een museum of een pretpark van maakt. Het land geeft 100 historische gebouwen weg om te laten ontwikkelen, met als doel de toeristenstromen een beetje buiten de drukste plekken te geleiden.

 

Reageer

De visie van China

Duizend miljard euro wil China de komende vijf jaar investeren in verschillende buitenlanden. Infrastructurele projecten die de handel moeten vergemakkelijken. Spoorwegen, maar bijvoorbeeld ook een kernreactor in Engeland. Handel is de toekomst, niet protectionisme, zegt president Xi Jinping. Lang artikel in NY Times, betaalmuur, dit kaartje verklaart al een heel stuk.

Reageer

Psychometrie en micro-targeting

Een artikel in The Observer van 7 mei betoogt dat het Brexit-referendum is gemanipuleerd door Cambridge Analytica, een bedrijf dat belooft kiezers te profileren met behulp van internet-gegevens, zodat politici exact weten welke personen – tot op postcode en huisnummer – ontvankelijk zouden zijn voor een pleidooi om op hen te stemmen. Cambridge Analytica en aanverwante bedrijven worden mede gefinancierd door Amerikaans biljonair Robert Mercer en heeft opdrachten uitgevoerd in vele voormalige Sovjet-republieken zodat een complot van de Amerikaanse 1% en ‘Rusland’ de Britse kiezers heeft bewerkt om voor Brexit te stemmen. Dit soort hijgerige en insinuerende schrijverij helpt niet om een afgewogen oordeel te vellen over ‘micro-targeting.’ Terwijl dat wel goed zou zijn.

Privacy International,’ een in Londen gevestigde actiegroep die zegt te pleiten voor bescherming van privacy overal ter wereld, publiceerde in april een beter stuk. Wat Cambridge Analytica doet is het ‘profileren’ van burgers op basis van publiek beschikbare en openlijk verhandelde databases, en op basis daarvan bepalen welke politieke boodschap het beste aankomt. Een stapje verder is ‘psychometrie,’ namelijk het opstellen van een persoonlijkheidsanalyse. Voorspellen van gedrag op basis van bekende gegevens gebeurt al vrij lang in het bedrijfsleven en de politiek. Obama in 2008 had al een organisatie die kiezers in kaart bracht. Onderzoekers hebben al aangetoond dat je persoonlijkheid kunt vaststellen op basis van iemand’s Instagram fotos, Twitter profielen and telefoongedrag. IBM biedt een tool aan waarmee je persoonlijkheid kunt bepalen op basis van tweets, emails en blogs. Start-up Crystal Knows geeft abonnees instant persoonlijkheidsbeschrijvingen op basis van de contacten op Google en sociale media. Is het dus mogelijk dat Cambridge Analytica de Brexit-peiling heeft helpen beïnvloeden? Ja, maar niet waarschijnlijk. Omdat alle partijen tegenwoordig gebruik maken van psychometrie en micro-targeting. Dit is geen reden om het dan maar te laten zitten: als technologie het zo makkelijk maakt om mensen te beïnvloeden en dus het democratisch proces, dan is het van groot belang dat onze persoonlijke gegevens goed beschermd worden en de verhandelbaarheid beperkt.

Reageer

Robots en banen (3)

In het voorlopig nog niet beslechte debat over de vraag of we allemaal overbodig worden door slimme robots, hier een bijdrage van een openlijk partijdige club: De Stichting voor ‘Information Technology & Innovation’ in de VS. Hun argument: we maken ons ten onrechte zorgen dat banen verdwijnen door technologie, bijvoorbeeld software die veel werk overneemt van advocaten, of Uber die taxichauffeurs overbodig maakt.  Als je kijkt naar de mate waarin de afgelopen 20 jaar banen verdwijnen, afgezet tegen de mate waarin nieuwe soorten banen ontstaan, dan is het juist relatief rustig vergeleken met 1950-2000, en zeker 1850-1870. Toen was er bijna twee keer zo heftige ‘occupational churn.’

Wat dit verhaal niet adresseert is a/ de ‘prijsdruk’ door automatisering, dus dat banen steeds slechter betalen; en b/ de theorie dat geschiedenis hier niet van toepassing is omdat robots niet stom werk uit handen nemen, maar ook creatief, scheppend, intelligent werk.

De WSJ heeft het samengevat in een grafiekje:

 

Reageer (1 reactie)