Nieuwer

Dit is de ‘voorpagina’ van The Morning News, een soort Bicker. Een visueel verhaal krijgt een beeld, een gek verhaal krijgt een beschrijvende kop (‘Boek na 27 jaar eindelijk verkocht’), een opiniestuk een prikkelend citaat. Lang-kort-lang, zwart op wit en wit op blauw, etc. Vormgeving lijkt in niets op welke andere nieuws-site ook, maar vervult op een hele nieuwe manier de rol van koppen schrijven: lezers het verhaal in trekken. Doet zijn best om ‘web-centrisch’ te zijn: nergens in de ‘about’ rubriek staat waar de redactie zich fysiek bevindt. Volgens Wikipedia: in New York, sinds 2002 een dagelijkse nieuwsbrief. The Morning News schraapt het net af, net als De Bicker: ‘If it’s on the web and it makes you smarter, we’re interested.’ Breed mandaat, en dat zie je terug in de nieuwsselectie. Maar ze bestaan al ruim 16 jaar dus ze doen iets goed.

Krant vs Google

Frederic Filloux, Fransman met Amerikaanse bril, zet nog een keer netjes op een rij waarom de EU ‘Google link tax’ de kranten geen spat verder zal helpen. Voor wie alle voorgaande Bickers heeft gemist. (Zie het archief.)

Google vraagt zich intussen af: waarom zouden we nog miljoenen steken in subsidie voor nieuws-initiatieven?

 

 

Elektrisch

Verschillende bijdragen op Quora beantwoorden de vraag: ‘Waarom gaan de grote autofabrikanten niet gewoon massaal elektrische auto’s maken? Dan hebben ze Tesla toch zo platgewalst?’ Het kortste antwoord: dat is nog niet zo makkelijk. De opbouw van een elektrische auto is fundamenteel anders dan die van een auto met een ‘interne verbrandingsmotor’ (Internal Combustion Engine, ICE). Dus de Fords en Daimlers van de wereld hebben een heleboel kennis in huis, maar daar heb je niets aan want het is een totaal ander product. Bouw een nieuwe fabriek en je eigen onderzoeksafdeling – wat zou dat kosten? Nou, wat Tesla heeft geïnvesteerd. €17 miljard tot nu toe. Haal er 30% van af omdat het veel efficiënter kan, dan nog praat je over €12 miljard. Zelfs de grote automakers hebben dat niet liggen. Sommige  hebben al moeite met gewone auto’s.  En het moment dat je een auto hebt die echt kan concurreren met een Tesla, begin je winst af te knabbelen van je fabriekslijnen die nog steeds ‘ICE’ auto’s maken. Kannibalisatie dus. Nog een probleem: Tesla heeft – samen met Chinese fabrikant BYD – het leeuwendeel van de markt voor accu’s in handen. Er is op dit moment geen capaciteit om op grote schaal accu’s te maken voor een derde grote klant. En de grote merken hebben een gigantische molensteen: hun dealernetwerk. De aanschafprijs van een auto is relatief laag omdat veel winst wordt gemaakt op onderhoud. Maar Tesla heeft laten zien dat een elektrische auto bijna geen onderhoud vergt. Dus als je een EV aanbiedt met een onderhoudscontract denkt de consument dat het niet zo’n goede auto is als een Tesla … Dus zou je behalve nieuwe researchcentra en nieuwe accufabrieken ook nog eens een nieuw dealernetwerk moeten opbouwen. Of … Tesla kopen?

Vraag, niet aanbod

U dacht op uw Apple dat u zocht met Safari? De default zoekmachine achter Safari is Google. En Google betaalt €8 miljard per jaar aan Apple om de default te mogen blijven. Bing, de zoekmachine van Microsoft, had vorig jaar een omzet van €1,5 miljard. Dus Apple, dat geen zoekmachine heeft, verdient 5x zo veel als Microsoft op zijn ‘zoekmachine.’

Dit illustreert mooi waarom die tech-reuzen toch steeds weer proberen verticaal te integreren. ‘Ze zijn doordrongen van het feit dat ze hun kasteel bouwen in iemand’s achtertuin,’ schrijft deze Uber-manager. En die kan zomaar de bodem onder je kasteel vandaan halen. Je wilt controle over de hele vraagkant, niet de aanbodkant. Amazon Echo is het beste voorbeeld: er zit niets meer tussen Amazon en zijn klant. Geen laptop, geen OS, geen zoekmachine. ‘Own the demand.’   ‘Het is niet zo dat als je een betere muizenval bouwt, de hele wereld op je deur zal kloppen. Zorg dat je alle mensen met een muizenprobleem bij elkaar haalt en ik garandeer je dat daar binnen de kortste keren een conventie plaatsvindt van muizenvallenuitvinders.’

 

Aardverschuiving

IBM, bekend door hardware maar nu ruim 70% in advies en andere dienstverlening, betaalt €29 miljard voor een bedrijf genaamd Red Hat. Dat is 30% van de beurswaarde van IBM zelf. Komt neer op €1,75 miljoen per Red-Hat-werknemer. Waarom? IBM beschouwt nu Amazon en Microsoft als concurrenten. Ze concurreren in de snelgroeiende markt voor ‘cloud’-diensten. Daar kun je je onderscheiden door niet alleen een parkeerplaats te bieden voor de data van bedrijven, maar ook slimme software die andere ‘cloud’ bedrijven niet bieden. Om allerlei redenen houden bedrijven sommige dingen in eigen serves en stoppen ze A bij Amazon, B bij Microsoft, C in een concern-cloud, maar moet de data toch gemengd worden, op een veilige en snelle manier. Dat kan met open source software, zoals Linux dat draait op 80% van alle grote servers. Red Hat is de club die Linux aanpast naar behoefte.

Groupon

Koopt u nog weleens wat op Groupon? Precies, daarom is de beurskoers gedecimeerd. Was ooit $26, nu iets van $3.  Oprichter en in 2013 ontslagen CEO Andrew Mason blikt in een geweldig, openhartig interview terug. Eén voorbeeld: twee jaar na de oprichting zei Yahoo dat het een miljard dollar wilde betalen voor Groupon. Mason wilde niet, de RvC zei: ‘je moet in ieder geval met ze praten.’ “Het hoofd van corporate development (van Yahoo) kwam naar Chicago. Ik ging met hem uit eten, en ik weet nog dat ik dat ongelooflijk deprimerend vond. Ik was al tien jaar vegetariër, en toen de ober kwam zei ik, zonder er een seconde over na te denken: ‘Ik neem wel een biefstuk.’ Ik dacht ‘als ik dan toch aan Yahoo ga verkopen, dan ga ik een biefstuk eten. Als ik dat toch ga uitverkopen aan Yahoo, wat heeft het dan nog voor zin om principes te hebben of ergens in te geloven?’ (tip M.Hubeler)

Praat gewoon

‘The Idea,’ een nieuwsbrief van The Atlantic, meldt: praat je moerstaal, dat is ook commercieel verstandig. De ‘vice president voor optimalisatie’ van de Wall Street Journal (ja, die functie bestaat dus) rapporteert dat als je gewoon zegt ‘u kunt doorlezen met een WSJ abonnement’ in plaats van ‘New Politics. Know The Impact,’  het aantal nieuwe abonnementen toeneemt met 37%. Als je lezers duidelijk vertelt dat ze op elk gewenst moment kunnen opzeggen, neemt het aantal abonnementen toe met 10% (zonder dat er meer opzeggingen zijn.) En: bespaar je de moeite om de inhoud van de krant te ‘personaliseren.’ ‘One-size-fits-all’ leidt tot meer abonnees. 

 

Super-markt

Costco, een Amerikaanse supermarktketen, is de op één na grootste ter wereld. Winstgevender dan Amazon; en omzet per winkel groeit nog steeds 8% per jaar. Hoe kan dit? Toegang tot de winkels alleen met een ‘Costco card,’ die kost $60 per jaar. Met 50 miljoen ‘leden’ is dat $3 miljard per jaar, en dat dekt de bedrijfskosten. 85% verlengt jaarlijks. Daardoor kan de winst op producten laag zijn. Costco voert bovendien heel weinig in de schappen: 4.000 artikelen, tegen WalMart 120.000. Eén product – huis of A – per categorie. Daardoor is Costco per product vaak de grootste afnemer van zijn leveranciers. Goede onderhandelingspositie dus, en dat betekent laag inkopen. Daarbij een lage winstopslag van 15% en zo is Costco goedkoop voor de klant. Costco betaalt werknemers beter dan de concurrenten, maar dat kan dus door lage inkoop en relatief simpel assortimentsbeheer. Beurskoers sinds 1985 9x beter dan S&P. (van M. Hubeler)

Kodak en Fuji

Kodak is dood; Fuji leeft. Beiden maakten filmrolletjes. Wat maakte het verschil? Fuji inventariseerde zijn R&D: waar zijn we goed in? De kennis van ‘film’ bleek ook nuttig bij het maken van LCD-schermen. Fotofilm bestaat voornamelijk uit gelatine, gemaakt uit collageen; dat is het voornaamste bestandeel van de menselijke huid. Fuji had zich ook verdiept in oxidatie, het proces waardoor film en huid aftakelen. Dus Fuji ging in cosmetica. En het betrad nieuwe markten door overnames. Kodak innoveerde ook; maar het innoveerde verkeerd. Kodak stak $2 miljard in digitale fotografie, een tak van sport waar nieuwkomers betere producten bedachten voor een totaal nieuwe markt. (tip K. de Regt)

De Postaap

Mooi portret van de oprichters van Mailchimp, het programma waarmee u iedere dag De Bicker krijgt. Nu 20 miljoen klanten, bedrijf $4,2 miljard waard. Maar het leukste is: groei is helemaal zelf gefinancierd, geen durfkapitaal aan boord, geen externe aandeelhouders. Bootstrapping, heet dat.