Het tijdperk-Trump

Voor de dagelijkse dosis fris perspectief op deze unieke president deze keer Peggy Noonan, oud-speechwriter van Ronald Reagan, nu columnist in de Wall Street Journal. Samenvattend: kom op, wordt eens serieus. Democraten, hou op met Trump’s fouten in te wrijven. Journalisten, houd eens op met obsessief nieuwe rellen te ontdekken in het Witte Huis. Republikeinen, dit is jullie president – neem hem bij de hand en druk hem op het hart dat hij zich moet herpakken omdat er anders niets van jullie agenda terecht komt. Democratie is geen spelletje. En Trump, hou op met klagen. Mooi citaat: “Abraham Lincoln kreeg de afscheiding (van de Zuidelijke staten) voor de kiezen, een burgeroorlog, en dagelijkse oorwassingen van abolitionisten die vonden dat hij te soft was en van gematigden die vonden dat hij te hard was. En toen schoot iemand een kogel door zijn hoofd. Hij had het ook best moeilijk.” (betaalmuur, helaas.)

Reageer

Robert Mueller

Portret van de man die is benoemd – door het Ministerie van Justitie – als ‘speciaal adviseur.’ Hij moet er achter komen of Trump en medewerkers onfrisse contacten hadden met Rusland. Mueller was directeur van de FBI van 2001 tot 2013, benoemd door door George W. Bush en gehandhaafd door Barack Obama. De NY Times vindt hem OK.

Reageer

Een kind

David Brooks, die ooit werd aangenomen als columnist door de New York Times om nu eindelijk eens een ‘conservatief’ geluid op de opiniepagina te hebben, schrijft een origineel en goed onderbouwd verhaal over de mentale structuur van de huidige president. “Er zijn drie taken die de meeste meeste volwassenen wel zo’n beetje beheersen tegen de tijd dat ze 25 zijn. Trump beheerst geen van de drie. Onvolwassenheid wordt zo langzamerhand het kenmerk van zijn presidentschap.” Brooks distilleerde de transcripts van interviews die Trump heeft gegeven, en concludeert het volgende. De meeste volwassenen hebben geleerd dat je moet stilzitten. Trump niet. Hij rent nog steeds in de rondte als een jochie van zeven. Zijn antwoorden zijn kort, 200 woorden is al lang, en raken vier of vijf onderwerpen voordat ze eindigen met de conclusie dat de pers niet eerlijk tegen hem is. Twee: tegen de tijd dat we een biertje mogen bestellen in een cafe hebben we een zekere mate van zelfkennis, onze sterke en zwakke kanten. Trump niet. Hij zoekt voortdurend erkenning en schouderklopjes, en schept daarom op. Drie: de meeste volwassenen hebben wat mensenkennis opgebouwd en weten hoe ze zich moeten gedragen om in sociaal verkeer mee te komen. Trump niet. Hij is niet geïnteresseerd in andere mensen.

Reageer (3 reacties)

Psychometrie en micro-targeting

Een artikel in The Observer van 7 mei betoogt dat het Brexit-referendum is gemanipuleerd door Cambridge Analytica, een bedrijf dat belooft kiezers te profileren met behulp van internet-gegevens, zodat politici exact weten welke personen – tot op postcode en huisnummer – ontvankelijk zouden zijn voor een pleidooi om op hen te stemmen. Cambridge Analytica en aanverwante bedrijven worden mede gefinancierd door Amerikaans biljonair Robert Mercer en heeft opdrachten uitgevoerd in vele voormalige Sovjet-republieken zodat een complot van de Amerikaanse 1% en ‘Rusland’ de Britse kiezers heeft bewerkt om voor Brexit te stemmen. Dit soort hijgerige en insinuerende schrijverij helpt niet om een afgewogen oordeel te vellen over ‘micro-targeting.’ Terwijl dat wel goed zou zijn.

Privacy International,’ een in Londen gevestigde actiegroep die zegt te pleiten voor bescherming van privacy overal ter wereld, publiceerde in april een beter stuk. Wat Cambridge Analytica doet is het ‘profileren’ van burgers op basis van publiek beschikbare en openlijk verhandelde databases, en op basis daarvan bepalen welke politieke boodschap het beste aankomt. Een stapje verder is ‘psychometrie,’ namelijk het opstellen van een persoonlijkheidsanalyse. Voorspellen van gedrag op basis van bekende gegevens gebeurt al vrij lang in het bedrijfsleven en de politiek. Obama in 2008 had al een organisatie die kiezers in kaart bracht. Onderzoekers hebben al aangetoond dat je persoonlijkheid kunt vaststellen op basis van iemand’s Instagram fotos, Twitter profielen and telefoongedrag. IBM biedt een tool aan waarmee je persoonlijkheid kunt bepalen op basis van tweets, emails en blogs. Start-up Crystal Knows geeft abonnees instant persoonlijkheidsbeschrijvingen op basis van de contacten op Google en sociale media. Is het dus mogelijk dat Cambridge Analytica de Brexit-peiling heeft helpen beïnvloeden? Ja, maar niet waarschijnlijk. Omdat alle partijen tegenwoordig gebruik maken van psychometrie en micro-targeting. Dit is geen reden om het dan maar te laten zitten: als technologie het zo makkelijk maakt om mensen te beïnvloeden en dus het democratisch proces, dan is het van groot belang dat onze persoonlijke gegevens goed beschermd worden en de verhandelbaarheid beperkt.

Reageer

Garry Kasparov

Geïnterviewd door econoom Tyler Cowen, naar aanleiding van zijn nieuwe boek. Lang verhaal, niet helemaal gelezen. Paar krenten uit de pap: onze angsten voor robots zijn niet nieuw. Mensen waren bang voor een lift zonder bediende. Voor vliegtuigen zonder automatische piloot. Over Rusland: geschiedenis is maakbaar. Kijk naar Noord- en Zuid-Korea; China en Taiwan; Rusland en Oost-Oekraïne, waar voornamelijk Russen wonen. Mensen maken keuzes, en die leiden tot totaal verschillende maatschappijen.

Reageer

Stof tot nadenken (2)

Misschien is het minder sinister dan het lijkt. Trump ergerde zich aan alle aandacht die Comey steeds kreeg, de afgelopen maanden. Hij zat zich voor de televisie op te winden over James Comey tijdens de talkshows afgelopen zondag, en besloot dat hij weg moest. (Het is significant dat er nu mensen in het Witte Huis zijn die dit soort dingen lekken naar de pers.) De redenen veranderen steeds. Een Witte Huis-woordvoerder zei dat de bezwaren tegen Comey zijn opgesteld door Rod Richardson van het Ministerie van Justitie, en niet door Trump. Die man was net 14 dagen eerder benoemd. Hoe dan ook, de vraag is nu: wordt Amerika geregeerd door wetten, of door mensen, zoals Archibald Cox het formuleerde in 1973. Wie durft er op te staan, vraagt David Frum, oud-speechwriter van George W. Bush, in The Atlantic.

Reageer

Stof tot nadenken

President Trump had groot gelijk dat hij FBI-directeur James Comey ontsloeg, zegt de hoofdredactie van de Wall Street Journal. Had hij meteen op de eerste dag moeten doen. De FBI is een politieagent, en die mag niet beslissen of er wordt vervolgd of niet. Dat doet het Openbaar Ministerie. Comey verklaarde in juli 2016 publiekelijk Hillary Clinton onschuldig inzake haar gebruik van e-mail servers – daartoe was hij helemaal niet bevoegd. Comey is veel te politiek, ook al beweert hij het tegendeel. Hij insinueerde dingen over Hillary Clinton en insinueert nu dingen over president Trump en zijn staf. Probeert Trump van een lastige man af te komen, die de banden met Rusland onderzoekt? Net zoals Nixon in 1973 de onderzoeker van de Watergate-inbraak ontsloeg? Dan is dit wel de stomste manier om het te doen. FBI-agenten zullen nu des te meer reden hebben om belastend materiaal over Trump en zijn campagne te laten lekken naar de pers.

Reageer

Macron en Le Pen

Het u een favoriet adres in Frankrijk? Een vakantiehuis, misschien? Zie op wie de buren hebben gestemd.

Reageer

De macht van een president

Apple-baas Tim Cook zegt dat Apple $1 miljard heeft gereserveerd voor een ‘ fonds’ om maakbanen in Amerika te houden of brengen. ‘Advanced manufacturing’ om precies te zijn. Er is maar één verklaring voor: het gedram van president Trump. Dit is de macht van een president. Of Trump is een fossiel, of hij heeft iets herkend wat we allemaal over het hoofd hebben gezien en hij begint een wereldwijde revolutie. Op een reserve van $250 miljard is $1 miljard voor Apple niet veel. (“A million here, a million there, and pretty soon you’re talking real money,” bromde de industrieel ooit. Maar ik dwaal af.)

Reageer

Als we nou eens het Midden-Oosten negeerden

… en de bewoners daar zelf hun meningsverschillen lieten uitvechten? Nassim Nicholas Taleb betoogt dat ‘interventionistas’ meer kwaad dan goed doen. ‘In het menselijk verkeer zijn inherente vredestichtende mechanismen, een combinatie van collaboratie en strategische vijandigheid.’ Als je die nou maar hun gang liet gaan, zou er veel meer vrede zijn. Geschiedenis is niet een aaneenschakeling van oorlogen; oude oorlogen werden vaak gevochten door huurlingen zonder dat de ‘gewone mensen’ daar iets van merkten. Vrede en coëxistentie is de norm, zegt Taleb.

Reageer