‘McConnell = Hindenburg’

Christopher R. Browning , historicus die verschillende boeken schreef over Nazi-Duitsland en Polen, ziet parallellen met de VS nu. Tijdens de Weimar republiek was het Duitse parlement zo gepolariseerd dat het onmogelijk werd om nog te regeren, en president Von Hindenburg zijn bevoegdheid gebruikte om bondskanseliers te benoemen, met als laatste Adolf Hitler. Hindenburg is de ‘doodgraver van de democratie’ geweest. ‘Als toekomstige historici iemand zoeken voor de titel ‘doodgraver van de Amerikaanse democratie’ dan komen ze uit bij Mitch McConnell,’ voorzitter van de Republikeinse meerderheid in de Senaat. ‘Hij stookte het vuur van de hyperpolarisatie op om de regering-Obama zo veel mogelijk te verlammen. En de parlementaire impasse in het Amerikaanse congres, net als die in de Weimar republiek, ondermijnde het respect voor democratische normen. Zo kon McConnell ze nog verder vertrappen. Het meest duidelijk is dat te zien bij het proces rond rechterlijke benoemingen.’

‘Mussolini en Hitler kwamen aan de macht, onder andere omdat gevestigde politieke partijen met elkaar overhoop lagen.’ Dat is volgens Browning nog een parallel. Niet een parallel, maar wel verontrustend, is dit: Hitler was openlijk antidemocratisch; Trump wordt misschien een nieuwe exponent van ‘illiberal democracy’ (onvrije democratie), een staatsvorm die heel goed werkt voor Erdogan, Poetin, Orban – de facto dictators gelegitimeerd door de schijn van democratische verkiezingen. Je hoeft de pers niet meer onder de duim te krijgen, die neutraliseer je gewoon met je eigen ‘nieuws.’ De onafhankelijke rechterlijke macht kun je infiltreren door politieke benoemingen. Je verrijkt je vriendjes in het bedrijfsleven; je hitst het volk op door alle schuld aan buitenlanders en immigranten te geven. (Het originele artikel is veel gedetailleerder en beter geschreven dan deze samenvatting.) (tip M. Krop)

 

Polarisatie in beeld

Mm.

Bloomberg zei vorige week dat Chinezen stiekem  spionagechips hadden geïnstalleerd in servers die worden gebruikt door Apple, Amazon en andere Amerikaanse bedrijven. De twee bedrijven spraken dat met klem en in veel detail tegen. Dit weekeinde zei de opperspionagedienst van de VS, de NSA, dat hij geen reden heeft om te twijfelen aan de ontkenning van Apple en Amazon. Bloomberg zegt dat het 12 bronnen heeft voor zijn verhaal.

Handelsoorlog 2.0?

Heeft een Chinees bedrijf spionagechips ter grootte van een rijstkorrel gemonteerd in servers die werden gebruikt door Apple, Amazon en enkele andere leveranciers van de Amerikaanse overheid? Het zou een onderaannemer in China zijn geweest van SuperMicro Computer, een Amerikaans bedrijf. Als het waar is, is het de perfecte nachtmerrie, een scenario waar spionnen en romanschrijvers al jaren voor hebben gewaarschuwd. Het zou een goede reden zijn om de handelsoorlog nog wat verder op te voeren. Misschien de kiem van een echte oorlog. Maar Apple en Amazon spreken het hele bericht tegen, in lange, gedetailleerde replieken. Wie liegt? Hier het originele artikel, skepsis van Verge hier. Volg de rest van de media op Techmeme.

Hoe zou dat nou komen ….

Studie vergelijkt producten en diensten voor gewone burgers in steden in arme of lage-inkomens landen, na correctie voor inkomensniveaus. Prijzen in (‘sub-Sahara’) Afrika zijn 25-28% hoger dan elders.

Facebook

Facebook heeft vorige maand een tweedaagse ronde tafel bij haar thuis georganiseerd met mensen uit Myanmar, de Filippijnen en Sri Lanka om te bespreken hoe er iets gedaan kan worden aan het verspreiden van misinformatie en opruiende berichten op het platform. Op bezoek waren academici en maatschappelijke organisaties. Geen besluiten, alleen verkenningen. Facebook lijkt te overwegen ‘lokale filters’ toe te passen: bepaalde berichten wel toelaten in de VS en Europa, maar niet in andere landen. Censuur, maar dan iets patriarchaler. Het blijft een duivels probleem.

Ook Facebook: David Marcus (tot voor kort baas van Facebook Messenger) verdedigt Mark Zuckerberg na heftige kritiek van één van de oprichters van WhatsApp (gekocht door Facebook). Ook wel weer eens verfrissend.

China’s pad

China heeft nu al meer uitgegeven aan zijn nieuwe ‘Silk Road’ dan de VS aan zijn Marshall Plan. De VS stortte $12 miljard aan herstelbetalingen aan West-Europa in 1948-52, dat is $100 miljard nu. Morgan Stanley denkt dat China de komende tien jaar nog eens $1,3 biljoen ($1.300 miljard) zal gaan investeren. ‘Een andere manier van diplomatie bedrijven,’ zegt een analist. ‘Dit is een investering in het China van 2050.’

 

Liberaal

The Economist schrijft op zijn 175ste verjaardag over liberalisme, dat slachtoffer dreigen te worden van zijn eigen succes. Beste alinea: ‘Liberalen moeten hun geloof in individuele waardigheid en autonomie herontdekken – door hun eigen privileges op te geven. Ze moeten ophouden hun neus op te halen voor nationalisme, maar nationalisme voor zichzelf opeisen en invullen met een open, omarmende burgertrots. In plaats van macht te concentreren in gecentraliseerde ministeries en technocratieën die nooit verantwoording afleggen, zouden ze die macht moeten overdragen aan gemeentes en regio’s.’

Wat is dat dan, liberalisme? ‘Erkenning en bevordering van de waardigheid van het individu, open markten, beperkte overheid en geloof in menselijke vooruitgang door middel van debat en hervorming.’

 

Financiële crisis

Veel over geschreven, te veel. Lezers stuurden twee bedachtzame verhalen. Aart Nieuwland spotte Andrew Ross Sorkin, veteraan journalist, die schrijft: crises, financieel of anderszins, radicaliseren het publieke debat. De opkomst van populisme is een direct gevolg van de bankcrisis. Oorlog is soms de volgende stap. David Rosenberg vond Sebastian Mallaby, auteur van een biografie van Alan Greenspan en publiek denker bij de Council on Foreign Relations, die schrijft: het waren niet naïeve toezichthouders die de ontsporing lieten gebeuren, maar politici die hen niet de instrumenten gaven om in te grijpen. En die politici werden en worden subtiel gemanipuleerd door de bankenlobby.

Te veel is niet goed

‘We dachten dat vrijheid van meningsuiting de vriend is van democratie en vooruitgang. Maar de overdaad aan informatie die we nu over ons krijgen, mede mogelijk gemaakt door sociale media en digitale instrumenten (denk aan trolls), kan de waarheid begraven, misinformatie verheffen en ons afleiden van het echt belangrijke. Omdat we zo overdonderd zijn, zoekt ons brein de meest voor de hand liggende filter, de makkelijkste cognitieve weg voor een sociaal beest: we kijken naar onze stamgenoten, zien waar zij in geloven en juichen mee.’