Kan biologie samenleven met andere wetenschap?

OK, help me. Dit intrigeert me, maar ik snap het niet genoeg. Deze schrijver vraagt: hoe kan biologie bestaan naast natuurkunde en scheikunde? De laatste twee zijn puur wetenschappelijk, reductioneel, en behandelen levenloze dingen. Biologie bestudeert het leven. Maar als ze alledrie eisen dat ze worden beschouwd als wetenschap moeten ze verenigbaar zijn. Nietwaar? Verifieerbaar? We weten dat het ontstaan van leven ook een chemische reactie is geweest. Dus het begin is er. Kan er een brug geslagen worden? Volgens deze schrijver is die er omdat de natuur zoekt naar een stabiliteit – dat is teleologisch, iets wat biologie als uitgangspunt neemt maar die andere twee verwerpen omdat de onvermijdelijkheid van experimenten moet voortvloeien uit het voorgaande, niet het doel. Is dit een revolutionaire gedachte en het begin van de verbroedering tussen biologie enerzijds en natuurkunde en scheikunde anderzijds? Of is dit  verkeerd gedacht?

“Hoe kun je je nou vervelen als je Google hebt?’

Dit is wat we vroeger bij de Daily News een ‘thumbsucker’ noemden. Een doorwrocht stuk waar diep over is nagedacht, en dat je rustig kunt overslaan omdat het nogal abstract is (Die werden voornamelijk geschreven door onze vakbroeders aan de Westzijde van Manhattan, die van de New York Times.) Maar dit is wel weer een mooi geschreven thumbsucker. ‘Met zo veel informatie binnen handbereik rijst de vraag: wat zoeken we nou eigenlijk?’  vraagt deze schrijver. Het antwoord: betekenis. Kennis zonder betekenis is nutteloos. Amen, zegt De Bicker, daar doen wij ons best voor. Maar er is ook nog iets anders nodig, en dat is reflectie. Dus: ‘Switch off the infinity machine, not forever, nor because there is anything bad about it, but out of recognition of our own finitude: there is only so much information any of us can bear, and we cannot go fishing in the stream if we are drowning in it. As any survivor of the 1960s counterculture could tell us, it is best to treat magic substances with respect – and to be careful about the dosage.’

Er is niks mis met BNP als barometer

Is economische groei nog wel vooruitgang, als het overgrote deel van de groei naar een klein deel van de mensheid gaat? Als die groei wordt gefinancierd met roofbouw op de toekomst? Als werkloosheid toeneemt en het algemene geluk van de bevolking niet toeneemt? Meet BNP wel wat wij koesteren?

BNP is een prima maatstaf zo lang je er maar niet meer van verwacht dan hij kan leveren, zegt deze Britse econoom. Zij vindt de groeiende ongelijkheid ook een probleem, maar dat staat los van economische groei zelf. En, zegt ze, ik heb liever niet dat een overheid zich met mijn geluksniveau gaat bemoeien. Duurzaamheid van groei, dat moeten we zeker gaan meten. Maar liever met een aparte barometer – knoeien met BNP zal niet lukken en is ook niet nodig.