Linktaks

Het laatste woord is aan Ben Thompson, altijd uitstekende tech schrijver, die het EU-initiatief fileert tot er niets van overblijft. De EU wil citeren wil bemoeilijken – ter bescherming van kranten en andere makers van nieuwe informatie – en dat is niet nodig en gaat niet lukken. Uitgevers hebben al een ‘tool’ tot hun beschikking waarmee ze Google en Facebook toegang zouden kunnen ontzeggen tot hun artikelen. Die heet robot.txt. Alleen gebruiken ze die niet. Waarom? Omdat ze Google en Facebook nodig hebben voor hun bezoekersaantallen. Slimme uitgevers gebruiken juist het internet om verkeer naar zich toe te trekken, en dan lezers te laten betalen voor hun content. ‘Er is ook geen enkele manier  om vooraf copyright schendingen te voorkomen, zonder enorme hoeveelheden vergissingen.’ Als de EU wil garanderen dat er betrouwbare informatie wordt gemaakt, laat ze dan gewoon die kranten ouderwets subsidiëren.

Halen zonder betalen

Nou ja, je betaalt wel maar je hoeft niet af te rekenen. Je laat bij binnenkomst in de ‘Amazon Go’ je ‘lidmaatschapskaart’ zien; wat je verder van de planken haalt wordt geregistreerd door camera’s in de plafonds en sensoren op de schappen die registreren wie wat koopt. Dit is niet simpel, dus een enorme investering; is dus alleen rendabel als dit op gigaschaal wordt ingevoerd. Gaat Amazon de technologie dus in licentie verkopen aan de Albert Heijns van de wereld? Auteur Ben Thompson denkt van niet. Amazon wilt iedere markt domineren.

In Washington

Ben Thompson, intelligent waarnemer van Silicon Valley, analyseert de hoorzitting in Washington waar Facebook, Twitter en Google werden bevraagd. Een hoogtepunt: “Dat Facebook, Twitter en Google (…) beloofd hebben om het Russische probleem op te lossen is op zichzelf problematischer dan de mensen die daarop aandringen, beseffen.” Immers: wil je wel dat die platforms zich met de inhoud gaan bemoeien? Zou het niet veel verstandiger zijn als ze zich als nutsbedrijven opstelden, en alles – maar dan ook echt alles – toelieten? Maar dat vinden de werknemers, en Silicon Valley als geheel, onaanvaardbaar. Zij willen verantwoordelijkheid nemen. En de beurswaarde van het bedrijf beschermen. En zo leidt de bedrijfscultuur – of hoogmoed? – onvermijdelijk tot de val: wil te veel macht wil, wordt vroeg of laat beteugeld. Enneh … als ze beloven dat ze Russische accounts gaan filteren dan zijn ze daar dus kennelijk toe in staat. Dus dan kunnen ze hetzelfde doen met uw of mijn account. Ook al zeggen ze van niet. (tip: M. Hubeler)

De macht van Facebook

De Technologische Revolutie is net zo belangrijk als de Industriële Revolutie. Want: hij verandert wat waar wordt gecreëerd, en dus waar macht ligt. Vroeger waren producten moeilijk te maken en lag de macht bij de maker. De Industriële Revolutie bracht massaproductie en industriële landbouw, zodat producenten macht verloren en de distributeur machtig werd: degene die de afnemers kon vinden. De Internet Revolutie maakte distributie gratis. Dus wie heeft nu de macht? Als de vraag het aanbod bepaalt, dan is degene die de vragers – de consumenten – kan aanbieden aan de makers, de machtigste. Dus Facebook. Daarom maakt analist Ben Thompson, één van de grootste fans van Facebook, zich grote zorgen over het manifesto van Zuckerberg. Ambities om de wereld te verbeteren zijn eng bij zo veel macht. (tip van M. Hubeler)

Business plan

Als vernieuwend bedrijf kun je twee dingen doen: een muur om je producten heen bouwen en hopen dat concurrenten ze niet kopiëren. Of zulke bijzondere producten of diensten ontwikkelen dat je hele nieuwe markten creëert. Apple deed dat. Snap, dat nu een beursgang voorbereidt, wil hetzelfde. Analyse van Snap vs Twitter vs Facebook, concludeert dat Snap nog het meest op Apple lijkt. Ook hier mensen aan het woord die Snap(chat) het voordeel van de twijfel geven. ‘De meeste mensen hebben geen idee wat er gebeurt in de AR (artificial reality) wereld, en ik zeg je dat Snapchat heel groot gaat worden.’

Filterbubbel(2)

Facebook heeft gezegd dat het gaat proberen om nepnieuws uit te roeien. Maar is dat wel de oplossing? Het onderliggende probleem is de algoritmes die ons het nieuws voeren op basis van onze eerdere keuzes. Daarmee wordt de ‘confirmation bias’ (we horen liever dingen die onze vooroordelen bevestigen) versterkt. We hebben dankzij internet meer informatie binnen handbereik dan ooit te voren. Maar als we zelf te lui zijn om daar werk in te steken, dan zal er niets gebeuren. Dan blijven we in de ‘echokamer,’ met of zonder nepnieuws. En willen we eigenlijk wel dat Facebook gaat beslissen wat nieuws is, en wat niet? Op dit moment vertrouwen we ze wel. Maar als er nu eens een ander bewind komt. Filteren wat mensen lezen is één van de kenmerken van een totalitair bewind.