Crypto?

Econoom Tyler Cowen (ja hij weer, sorry, maar hij is echt bijzonder) zegt dat hij van mening is veranderd: hij gelooft dat cryptomunten toch een toekomst hebben. Waarom? ‘Het is mij duidelijk geworden, dit is geen bubbel. Er komt voortdurend talent op af.’

De interviewer vraagt hem: ‘Je gebruikt de samenklontering van talent als een indicator voor de vraag of iets gaat slagen of niet. (…) Kun je daar iets meer over zeggen?’

‘Crypto talent komt van over de hele wereld, dat is fenomenaal. Crypto talent is vaak zo positief en creatief. Ik denk dat Vitalik Buterin (mede-oprichter Ethereum, red.) een van de belangrijkste denkers van dit moment is.’ (…) ‘Als je in een crypto gesprek zit, dan is er een gedrevenheid, een optimisme, een positiviteit die je gewoon nergens anders vindt. En ze focusen op dingen bouwen, dingen doen – de hele tijd.’ (…) ‘We zijn er niet klaar voor. We zullen er een zootje van maken, net zoals met zo veel andere doorbraken in de wereldgeschiedenis, maar ik denk dat het gaat gebeuren en waarschijnlijk moet gebeuren.’

Okay. Tot zover Tyler Cowen. Dan, in de eerste reactie onder het verslag, een lange en oh zo grondige repliek. (Dit is wat internet zo veel beter maakt dan ‘de kranten’ van vroeger – onmiddellijke uitdaging door terzake deskundige mensen)

‘De karakteristieken van ‘geld’: het is een belofte van een kredietwaardig iemand, meestal een overheid of een centrale bank, dat ze je in de toekomst iets van waarde zullen geven. Bitcoin heeft geen vastgestelde toekomstige waarde. Als niemand die bitcoin wil kopen is de waarde nul. (…) Als je een bitcoin koopt gaat niets van jouw geld in de bitcoin zelf, het gaat in de zakken van de verkoper. (…) Een bitcoin is niet een belofte, maar een activum, en moet daarom vergeleken worden met andere activa die als geld gebruikt zijn (behouden voor toekomstige waarde in plaats van voor hun bruikbaarheid) zoals goud, zilver, chocola, sigaretten, of tulpen.’

Is Frankrijk verloren?

Michel Houellebecq schrijft een essay voor een Engelse web-publicatie, naar aanleiding van de open brief van de Franse gepensioneerde generaals. ‘Als we even het specifieke geval van Frankrijk buiten beschouwing laten, dan wordt de conclusie kristalhelder: het onvermijdelijke gevolg van wat we vooruitgang noemen (op alle niveaus, economisch, politiek, wetenschappelijk, technologisch) is zelfvernietiging. (…) Europa staat op een kruispunt, komt mij voor. Pascal lezen helpt. Maar net als hij zie ik ‘niets dan redenen voor twijfel en bezorgdheid.’

 

Zweeds

Nu het OMT heropening van scholen adviseert, is het misschien tijd om nog eens te luisteren naar experts uit Zweden, waar de lagere scholen nooit dicht zijn geweest. (Middelbare scholen wel, evenals hoger onderwijs.) NB voor het overige lijkt het Zweedse beleid erg op het Nederlandse. Bejaardentehuizen zijn gesloten voor bezoekers, bijeenkomsten met 50 of meer zijn verboden. De politie treedt zeer terughoudend op tegen mensen die zich op straat begeven, ‘social distancing’ is op basis van vrijwilligheid.

Johan Giesecke (70), epidemioloog, is zeg maar de Roel Coutinho van Zweden, de voorganger van Anders Tegnell die nu de ‘Jaap van Dissel’ van dat land is. Hij zegt: de Zweedse regering had als voornaamste besluit in januari: we doen alleen dingen die op wetenschappelijk bewijs zijn geschraagd. Er is geen enkel wetenschappelijk bewijs dat sluiting van scholen helpt bij het bestrijden van een pandemie. Hetzelfde geldt voor het sluiten van grenzen, of zelfs ‘social distancing’ van 1,5 meter.

Als we eenmaal massaal kunnen testen zal blijken dat nu minstens 50% van de bevolking van Zweden en het Verenigd Koninkrijk (en Nederland, mogen we aannemen) de ziekte al heeft gehad. Heel erg is dat niet:  Covid-19 is ‘een milde aandoening,’ met een dodelijkheid van 0,1%, hetzelfde als influenza, schat hij. De meeste mensen zullen niet eens merken dat ze het hebben gehad. Het virus zal door heel Europa spoelen, als een tsunami. ‘Daar kun je niets tegen doen.’ Over een jaar zal blijken dat de infectieratio en mortaliteit in alle Europese landen vrijwel hetzelfde zal zijn, ongeacht hoe streng de ‘lockdown’ is geweest. 

De verminderde toestroom in de ziekenhuizen nu is niet het gevolg van lockdown maar van het feit dat de meest kwetsbaren het eerste zijn overleden. 

Het grootste probleem is voor politici: hoe bouw je de soms draconische maatregelen weer af? Het grootste probleem voor de bevolking is in zijn mening: overheden hebben zich bijna dictatoriale bevoegdheden toegeëigend, die een bedreiging zijn voor een democratie.  Zullen ze die weer afstaan?

Giesecke werd vorige week ook geïnterviewd door Het Parool, voor wie liever Nederlands leest. (tip: E. Laban, F. van Rossum)