Opinie

[Dit is een opiniestukje. Daar zit u niet op te wachten, want er zijn er al veel te veel van. Daarom in het groen, makkelijk herkenbaar.]

CO2-uitstoot door rijke landen is veel groter dan de officiële metingen omdat wij een deel ‘exporteren’ naar lage-lonenlanden. De fabricage van veel producten in Vietnam, China en India veroorzaakt CO2-uitstoot dáár, niet hier. Wij de lusten, zij de lasten.

Omgekeerd kun je zeggen dat de rest van de wereld stikstof exporteert naar Nederland. Nederland is de akker van de wereld, de op één na grootste exporteur van landbouwproducten. Omdat we zo slim en efficiënt boeren, op een relatief klein grondgebied, kunnen we de rest van de wereld voedsel leveren tegen concurrerende prijzen. Dus ja – wij hebben hoge stikstofniveaus, maar als je dat op een wereldkaart plakt, dan is dat het logische gevolg van het zijn van een productiecentrum. Net zoals het Ruhrgebied lange tijd een concentratie van steenkoolverbranding was, toen er staal werd gemaakt voor heel Europa. Net zoals het Amazonegebied nu een productiecentrum is voor sojabonen. Daarvoor worden bossen omgehakt, en dat is vervelend; maar dat los je niet op door Braziliaanse boeren te verbieden soja te verbouwen.

Klimaatverandering is een mondiaal fenomeen dat je niet met lokale maatregelen moet aanpakken. 

Kop?

In antwoord op mijn wanhoopskreet van gisteren (‘Wat voor kop moet ik hier nou boven zetten?’) kreeg ik enkele suggesties van lezers. Ik zet er expres niet bij van wie ze afkomstig zijn, man of vrouw.

Strijdlustige vrouwen.

Dikke Bertha’s.

Sisters in Arms.

Iemand schreef: ‘kijk hier maar eens’ en dat bleek een videoclip van ‘Bikini Girls with Machine Guns’ een lied van The Cramps

 

Zeespiegel (3)

Kan een satelliet met golflengte van plusminus 4 cm veranderingen in de zeespiegel meten van millimieters? Lezer E. Borgsteede schrijft: ‘Golven/zeespiegel zijn als object veel groter dan de golflengte, dus dat is geen enkel probleem. Hoogtemeting is in feite een tijdmeting, en vereist dus een nauwkeurige klok, en een nauwkeurig bekende hoogte van de sateliet zelf.’

En deze reactie van R. Leslie: ‘Wat die satellieten betreft – met genoeg datapunten kun je zeker de gemiddelde groei in de millimeters berekenen ook al heeft een enkel datapunt een marge van +- 4cm vanwege de golflengte. Als je maar weet hoe de foutmarge verspreid is, kun je een gemiddelde nemen over alle data.

‘Stel je wilt de gemiddelde lengte van een grasspriet weten in een enorm veld met gras, en je moet het per grasspriet meten. Je bent slordig met je meetlint maar laten we zeggen dat je weet dat iedere meting er ongeveer een centimeter meer of minder naast zit, en dat je even vaak te weinig als te veel meet. Als je dan het gemiddelde neemt van al die metingen, kom je alsnog op een nauwkeurige lengte voor grassprieten op dat veld. Ik neem aan dat het ongeveer hetzelfde werkt met dieptemetingen via satelliet. Je hoeft niet te weten hoe diep het water precies is op één punt op de zeevloer – je wil de hele spiegel weten over een bepaald vlak, dus oneindig veel punten. Over het algemeen in statistiek: als je weet hoe de foutmarge werkt, en je genoeg metingen neemt, maakt het niet uit hoe nauwkeurig iedere meting is. (Al helemaal als je kunstmatige intelligentie gebruikt om de gaatjes slim in te vullen.)’

 

Nieuw in De Bicker!

Wynia’s Week is de wekelijkse nieuwsbrief van Syp Wynia, voormalig columnist van Elsevier. Ik vind zijn artikelen vaak waardevol. Hij vindt De Bicker leuk. Dus we gaan uitwisselen: Wynia tipt zijn lezers over artikelen in De Bicker, en ik maak één keer per week een bericht over de nieuwste artikelen van Syp, te zien met een simpele klik. Ik hoop dat u dit een verrijking van het aanbod van De Bicker vindt. Ik hoor graag.

Deze week onder andere:

‘Waarom werken zo weinig asielzoekers?’ vraagt Syp zich af. Hij concludeert zijn stuk met vijf regels voor een beter asielbeleid.  ‘Herrie maken van politici moet leegte verbergen,’ schrijft historicus Coen de Jong: ‘Van ideologieën als socialisme en liberalisme is weinig meer over. Wat resteert is een soort hyperindividualisme, aangelengd met identiteiten gebaseerd op slachtofferschap.’ Dat en meer in ‘Wynia’s Week.’

Baudet (2)

Vanmorgen maar eens het hele artikel van Thierry Baudet in American Affairs gelezen. Tja, misogynie (dat klinkt zo veel aardiger dan ‘vrouwenhaat,’ want het hoeft niet altijd ‘haat’ te zijn) is des mans. Weinig mannen kunnen de verleiding weerstaan om hun opstandigheid jegens de dominante sekse – veroorzaakt door het besef dat we volkomen machteloos zijn tegenover de vrouw – af en toe bot te vieren met een flinke mopperpartij. Dat mopperen moet je binnenskamers doen. Niet in het openbaar. Thuis mag je best een wind laten, in de volle trein niet. Het is een teken van beschaving om rekening te houden met andere mensen, ook al zijn ze nog zo irritant. Een romanschrijver mag vrijwel alles, want dat is de functie van de roman. Een politicus niet. Als je je onbeschaafd gedraagt help je mee aan de afbreuk van de beschaving die nu eenmaal nodig is om een democratie te laten functioneren. Dus als de vraag is ‘is Baudet hiermee ongeschikt om premier te worden?’ dan zou ik zeggen: ‘Dat valt te bezien, laat hem eerst maar eens wat manieren leren.’

Wat ik niet begrijp in het verhaal van Baudet is dat hij de weg voorwaarts schetst als of-of. Persoonlijke vrijheid leidt tot verlies van verbondenheid, zegt hij; als we niet een manier verzinnen om persoonlijke vrijheid een plek te geven binnen het verbindende familie, volk en vaderland, dan dreigen we overspoeld te raken door de sterk verbindende Islam van ‘Arabische, Turkse en Afrikaanse immigranten.’  Dit is een ‘straw dog’ zoals de Engelsen zeggen: een niet-bestaande vijand creëren om een punt te maken. Anders gezegd: materialisme, isolement en vervreemding bestaan wel degelijk; maar je hoeft niet ruzie te zoeken met Moslims om die problemen op te lossen. Naastenliefde en verbondenheid kunnen prima samengaan met persoonlijke vrijheid. Je hoeft niet een angstbeeld te schetsen door toenemend individualisme neer te zetten als het pad naar de hel, het pad naar ‘onderwerping’ (soumission) door de Islam.

Het is een denkfout. Een beetje zoals de denkfout die veel tegenstanders van Baudet maken, mensen die populisten verwijten ‘nationalistisch’ zijn. Er is niks mis met nationalisme. Nationalisme is goed. Het is prima om trots te zijn op je eigen land, volk en cultuur. Het is ook goed om er over na te denken wat ons bijzonder maakt. Maar die trots moet je in een positief vat gieten. Niet gebruiken als reden om ‘anderen’ te weren, of immigranten de schuld te geven van het verval van de samenleving; maar juist als positieve drijfveer. ‘Dit is wat Nederland groot heeft gemaakt, dit is hoe wij vrijwel alle landgenoten veiligheid en vrijheid en welvaart hebben kunnen bieden. Hier zijn wij trots op, en sluit u zich daar vooral bij aan.’

Nieuw!

Wynia’s Week is de wekelijkse nieuwsbrief van Syp Wynia, voormalig columnist van Elsevier. Ik vind zijn artikelen vaak waardevol. Hij vindt De Bicker leuk. Dus we gaan uitwisselen: Wynia tipt zijn lezers over artikelen in De Bicker, en ik maak één keer per week een bericht over de nieuwste artikelen van Syp, te zien met een simpele klik. Ik hoop dat u dit een verrijking van het aanbod van De Bicker vindt. Ik hoor graag.

Deze week onder andere:

‘Waarom werken zo weinig asielzoekers?’ vraagt Syp zich af. Hij concludeert zijn stuk met vijf regels voor een beter asielbeleid.  ‘Herrie maken van politici moet leegte verbergen,’ schrijft historicus Coen de Jong: ‘Van ideologieën als socialisme en liberalisme is weinig meer over. Wat resteert is een soort hyperindividualisme, aangelengd met identiteiten gebaseerd op slachtofferschap.’ Dat en meer in ‘Wynia’s Week.’

Vanavond!

17:30 Hoofddorp, de derde Bicker Brain Session. Ruud Hendriks (Startup Bootcamp), Esther Thole (scheikundige), Marcel Crok (klimaat). Tickets ook aan de deur. Morgen geen Bicker want druk!

A.s. donderdag!

Er zijn nog een paar kaarten beschikbaar, maar niet veel meer! Marcel Crok daagt het klimaatpanel van de VN uit. Esther Thole neemt ons mee naar de grenzen van de wetenschap. Ruud Hendriks vermaant aspirant-engelen.

Wijsheid met korting

Managementgoeroe Otto Scharmer – MIT Sloan School of Management – is aanstaande zaterdag te gast bij de School of Life. Hij spreekt om 16:00 in de Oude Lutherse Kerk, Singel 411 in Amsterdam. De eerste tien Bicker-lezers die een mail sturen naar amsterdam@theschooloflife.com met een aanvraag voor een ticket, ontvangen 50% korting. Vermeld in de mail dat u gebruik wilt maken van de kortingsactie van De Bicker.

Scharmer zegt: we moeten een U-bocht in ons hoofd maken. “Moving down the left side of the U is about opening up and dealing with the resistance of thought, emotion, and will; moving up the right side is about intentionally reintegrating the intelligence of the head, the heart, and the hand in the context of practical applications.”  En die bocht loopt via bewustzijn en aanwezigheid in het heden.

Over 2 weken!

Over precies twee weken, op 29 november aanstaande, is de derde Bicker Brain Session. Onze sprekers zijn druk bezig hun presentaties te schaven. Ruud Hendriks mailt: “Als investeren in startups echt zo gevaarlijk is waarom viert dan 90% van onze alumni zijn vierde jaar verjaardag?”  Esther Thole maakt het nog geheimzinniger dan het al was: ““Leven is niet in evenwicht. Het houdt zich niet aan de natuurwetten, maar dat heeft een prijs: energie. Daarom is alles wat leeft continu bezig om energie op te wekken en te verbruiken. En zodra dat stopt, stopt het leven. Dat gaat de materie waar dat leven uit bestaat zich weer keurig gedragen, precies zoals het hoort. Het geheel vervalt tot wanorde en bereikt het evenwicht. Wat leefde is nu dood.” En Marcel Crok, onze klimaatskepticus, is kennelijk helemaal in het IPCC gedoken want hij beantwoordt zijn mail niet meer.

Compleet programma, lokatie etc. zie hier. Nog maar enkele kaarten beschikbaar. Ja, het is Hoofddorp maar de gastvrijheid van de Rabobank is legendarisch en het wandelingetje vanaf het station is maar 8 minuten! Of u parkeert gewoon onder het gebouw