Het nieuws redden?

Britse overheidscommissie onder leiding van Dame Frances Cairncross maakt zich bezorgd over Britse nieuwsmedia onder de druk van Facebook en Google. Komt niet verder dan voorstellen als overheidssteun voor een Fonds voor de Pers; subsidie voor lessen ‘leren lezen’; belastingvrijstelling voor nieuwsmedia; staatsomroep BBC moet andere media media helpen door meer naar ze te linken.

‘Van het gas af’

Een stuk goed koper dan heel Nederland aan de aardwarmte: koop kolenmijnen in China en India, gooi ze dicht, en bouw er huizen op zodat ze niet makkelijk opnieuw heropend kunnen worden. Of: lease het recht om tien jaar productie af te nemen (en maak daar geen gebruik van); over tien jaar is zonne-energie zo goedkoop dat de kolenmijn dan niet meer exploitabel is. Creatieve benadering van econoom Alex Tabarrok.

Geld verdienen

De grote vier tech-bedrijven Facebook, Apple, Google, Amazon zijn oneindig veel beter in het geld verdienen aan hun klanten dan traditionele uitgevers. Lang verhaal over ARPU (Average Revenue Per User) met veel detail; hier wat krenten. Deze grafiek spreekt voor zichzelf:

Apple verdient tien keer zo veel aan zijn diensten (muziek, apps) als een gewone uitgever aan zijn klanten. Spotify zit in problemen: de ARPU is sinds 2015 gedaald van $6,84 per maand naar $4,73 eind 2018. Google krijgt ongeveer $21 per maand per klant; de NY Times, de meest succesvolle krantenuitgever, iets minder dan $12.

Smerig

Jeff Bezos, oprichter Amazon, versus National Inquirer. Het blad probeert een afspraak af te dwingen: als jij ophoudt met onze banden met Saoedi-Arabië te onderzoeken, dan zullen we geen sexfoto’s van jou aan je vriendin publiceren. Bezos schrijft in een persoonlijk artikel op Medium: ‘Hoe pijnlijk een publicatie door AMI [de uitgever, red.] ook zou kunnen zijn, dat is minder belangrijk dan wat hier echt aan de hand is. Als ik, in mijn positie, geen weerstand kan bieden aan dit soort chantage, wie dan nog wel?’

Openbaar vervoer

In Barcelona denken taxichauffeurs nog steeds dat ze Uber kunnen tegenhouden. De rest van de wereld sjokt rustig door. In Indonesië is een Uber-kloon genaamd Go-Jek, met twee miljoen chauffeurs, die na de laatste ronde financiering wordt gewaardeerd op €8,3 miljard. (En vergeet niet, over twaalf jaar is Indonesië de op drie na grootste economie te wereld.) Grootste in Zuid-Oost Azië is Grab, dat recent op €9,6 miljard werd gewaardeerd. Ter vergelijking: Uber en Lyft die waarschijnlijk dit jaar allebei naar de beurs gaan, worden nu conservatief gewaardeerd op respectievelijk €61 en €22 miljard.

Beurs VS 1815-2015

Gewicht van twaalf sectoren van het bedrijfsleven in de Amerikaanse aandelenbeurzen over de afgelopen 200 jaar.

Wereldhandel

Lage lonen zijn helemaal niet meer een beslissende factor voor bedrijven om fabrieken te verplaatsen – slechts 18% van alle wereldhandel gaat van een heel arm land naar een heel rijk land. Doorslaggevender is toegang tot grondstoffen, kwaliteit van infrastructuur etc. (NB als je olie en gas meetelt, zal dat best; de vraag is hoe het cijfer er uit ziet voor samengestelde producten.) Onderdeel van een megakaart gemaakt op basis van McKinsey-onderzoek naar veranderende wereldhandel. Ander weetje: handel wordt minder belangrijk. Tot 2007 groeide wereldhandel als percentage van BNP, tot 28% van het geheel; maar in 2017 was dat geslonken tot 22,5%.

 

Beter lezen!

Slechts één op de tien lezers kan een ‘gesponsored’ artikel onderscheiden van een redactioneel artikel. Relatief klein  onderzoek met 758 deelnemers, maar wel alarmerend. Betaalde content, advertorial, ‘native content’ zijn allemaal benamingen voor hetzelfde: een advertentie die er zo veel mogelijk uit ziet als de rest van het nieuws, maar is geschreven door een adverteerder die heeft betaald voor een plekje tussen de nieuwsberichten (zie voorbeeld hierboven). Het doel is duidelijk: geloofwaardigheid ontlenen aan de omringende artikelen van de nieuwsredactie. In Nederland en en de VS en de meeste ontwikkelde landen moet zo’n bericht duidelijk herkenbaar zijn door een kopje ‘advertentie,’ ‘van onze sponsor’ of ‘promotie’ of zoiets – maar 9 van de tien lezers leest daar dus overheen.  Native advertising is een redmiddel geworden voor media die steeds krampachtiger op zoek zijn naar inkomstenbronnen. Redacties, zelfs die van de NY Times, helpen de adverteerder bij het schrijven van de tekst. Ze maken hun eigen geloofwaardigheid te gelde, of wat er van over is in deze tijd van ‘fake news’. Maar dragen tegelijkertijd zelf bij aan afbrokkelend vertrouwen in de media. Fijn nieuws voor politieke partijen: 90% van de lezers zal hun betaalde boodschappen als objectief beschouwen. Cambridge Analytica, dat de Trump campagne hielp, boekte in 2016 groot succes met een artikel op de website Politico getiteld ‘Tien ongemakkelijke waarheden over de Clinton Foundation.’

Trackers veilig?

De financiële pers staat deze week vol met necrologieën van Jack Bogle, oprichter van Vanguard beleggingsfondsen en pionier van de ‘tracker’ of Exchange Traded Fund (ETF). Professionele beleggers verslaan zelden de markt, dus je kunt beter een mandje hebben waarin alle aandelen zitten, dat dobber je met de markt mee. Dat is de theorie. Hij had gelijk, ETF’s werden snel populair. Maar de groei begon pas echt na de wereldwijde financiële crisis van 2009-12. Intussen is 22% van de ‘free float’ van de S&P aandelen in beheer van ETF’s; Vanguard alleen al beheert 7% van alle aandelen in de S&P500. Nog riskanter: de liquiditeit wordt mogelijk gemaakt door market makers en die zijn ook al zo schaars: Susquehanna verzorgt 7% van de handel in Amerikaanse ETF’s, Jane Street 7% van de wereldwijde handel in ETF’s. Zij hebben geen verplichting om markten in stand te houden; wat gebeurt er bij de volgende schok, als er ook geen centrale banken klaarstaan om financiële instellingen te redden? Er is al een Wall Street-veteraan die een ‘big short’ heeft geplaatst op de markt voor ETF’s …

AVG deert NYT niet

De vorig voorjaar ingevoerde Europese privacywetgeving heeft veel Amerikaanse uitgevers afgeschrikt door de zware boetes. De New York Times heeft zijn beleid aangescherpt en plaatst alleen advertenties die lokatie- of contextueel gedreven zijn – niet door het surfgedrag van lezers want dat is privacygevoeliger. Nu, na een maand of 6, blijkt het niet te deren: de advertentie-omzet in Europa is gestaag blijven groeien. ‘De aantrekkingskracht van het merk is kennelijk belangrijker dan de mate waarin je gericht kunt adverteren,’ zegt de uitgever. Hoeveel abonnees heeft de Times in Europa? 450.000, zijnde 15% van de totaal 2,9 miljoen.