‘Van het gas af’

Een stuk goed koper dan heel Nederland aan de aardwarmte: koop kolenmijnen in China en India, gooi ze dicht, en bouw er huizen op zodat ze niet makkelijk opnieuw heropend kunnen worden. Of: lease het recht om tien jaar productie af te nemen (en maak daar geen gebruik van); over tien jaar is zonne-energie zo goedkoop dat de kolenmijn dan niet meer exploitabel is. Creatieve benadering van econoom Alex Tabarrok.

Geld verdienen

De grote vier tech-bedrijven Facebook, Apple, Google, Amazon zijn oneindig veel beter in het geld verdienen aan hun klanten dan traditionele uitgevers. Lang verhaal over ARPU (Average Revenue Per User) met veel detail; hier wat krenten. Deze grafiek spreekt voor zichzelf:

Apple verdient tien keer zo veel aan zijn diensten (muziek, apps) als een gewone uitgever aan zijn klanten. Spotify zit in problemen: de ARPU is sinds 2015 gedaald van $6,84 per maand naar $4,73 eind 2018. Google krijgt ongeveer $21 per maand per klant; de NY Times, de meest succesvolle krantenuitgever, iets minder dan $12.

Beurs VS 1815-2015

Gewicht van twaalf sectoren van het bedrijfsleven in de Amerikaanse aandelenbeurzen over de afgelopen 200 jaar.

Wereldhandel

Lage lonen zijn helemaal niet meer een beslissende factor voor bedrijven om fabrieken te verplaatsen – slechts 18% van alle wereldhandel gaat van een heel arm land naar een heel rijk land. Doorslaggevender is toegang tot grondstoffen, kwaliteit van infrastructuur etc. (NB als je olie en gas meetelt, zal dat best; de vraag is hoe het cijfer er uit ziet voor samengestelde producten.) Onderdeel van een megakaart gemaakt op basis van McKinsey-onderzoek naar veranderende wereldhandel. Ander weetje: handel wordt minder belangrijk. Tot 2007 groeide wereldhandel als percentage van BNP, tot 28% van het geheel; maar in 2017 was dat geslonken tot 22,5%.

 

Beter lezen!

Slechts één op de tien lezers kan een ‘gesponsored’ artikel onderscheiden van een redactioneel artikel. Relatief klein  onderzoek met 758 deelnemers, maar wel alarmerend. Betaalde content, advertorial, ‘native content’ zijn allemaal benamingen voor hetzelfde: een advertentie die er zo veel mogelijk uit ziet als de rest van het nieuws, maar is geschreven door een adverteerder die heeft betaald voor een plekje tussen de nieuwsberichten (zie voorbeeld hierboven). Het doel is duidelijk: geloofwaardigheid ontlenen aan de omringende artikelen van de nieuwsredactie. In Nederland en en de VS en de meeste ontwikkelde landen moet zo’n bericht duidelijk herkenbaar zijn door een kopje ‘advertentie,’ ‘van onze sponsor’ of ‘promotie’ of zoiets – maar 9 van de tien lezers leest daar dus overheen.  Native advertising is een redmiddel geworden voor media die steeds krampachtiger op zoek zijn naar inkomstenbronnen. Redacties, zelfs die van de NY Times, helpen de adverteerder bij het schrijven van de tekst. Ze maken hun eigen geloofwaardigheid te gelde, of wat er van over is in deze tijd van ‘fake news’. Maar dragen tegelijkertijd zelf bij aan afbrokkelend vertrouwen in de media. Fijn nieuws voor politieke partijen: 90% van de lezers zal hun betaalde boodschappen als objectief beschouwen. Cambridge Analytica, dat de Trump campagne hielp, boekte in 2016 groot succes met een artikel op de website Politico getiteld ‘Tien ongemakkelijke waarheden over de Clinton Foundation.’

Groei

Over 12 jaar is Indonesië de op drie na grootste economie ter wereld – na China, India en de VS. Groter dus dan Japan en Duitsland. Ook Egypte zal ze voorbij streven.

Onderzoeksgeld

Nederland geeft minder uit dan Spanje, Italië en Rusland; maar meer dan Zweden, Zwitserland, Turkije en Singapore. NB absolute bedragen, niet in relatie tot inwonertal; wel PPP, dus gecorrigeerd voor koopkracht.

Inkomensongelijkheid?

Vier studies komen tot verschillende conclusies over de mate van ongelijkheid in de VS. Meest frappant is het verschil tussen de eerste studie van Thomas Piketty uit 2003 – op basis waarvan hij zijn bestseller schreef – en een tweede, in 2018. In 2003 zei Piketty dat de top 10% rijkste mensen 100% van alle inkomensgroei in de periode 1979-2002 in hun zak hadden gestoken. Maar een nieuwe studie onder zijn leiding, in 2018 over de periode 1979-2014, zei dat slechts 55% van de welvaartstoename naar de rijksten ging.

De reden is methodologie. Wat is inkomen, tel je bruto of netto, welke uitkeringen horen erbij. Details zijn te lang voor een Bicker, lees het bronartikel van Urban Institute, een linksige denktank. Andere bevindingen: ‘echte’ modale inkomens zijn 40% gestegen in 1979-2014, niet gedaald; als we de vier studies ‘middelen’ pikten de top-10% rijksten niet 100% van de toename in, maar 45%.

 

Furusato Nouzei

Japan heeft een elegante, typisch Japanse oplossing voor een universeel probleem. Werkgelegenheid is zwaar geconcentreerd in drie grote steden – Tokio, Osaka, Nagoya. Meeste jeugd zoekt dus een baan daar. (De bevolking van Tokio groeit met 100.000 per jaar terwijl die van Japan als geheel daalt.) Maar de regio, ‘het platteland,’ moet wel eerst voor de lagere en middelbare school betalen, plus alle infrastructuur die daar omheen hangt. Dus: wie eenmaal een baan heeft kan tot 40% van zijn lokale belasting – en die is ruwweg 8% van het bruto-inkomen – doneren aan een stad of prefectuur van zijn keuze. Dat systeem heet furusato nouzei. (tip H. Dreesen)

Groei is goed

Tyler Cowen, onmogelijk productieve en veelzijdige filosoof-econoom, schrijft een nieuw boek, ‘Stubborn Attachments,’ waarin hij poneert en verdedigt: economische groei is de bron van alle menselijke vooruitgang. Hij zegt: wij zijn heus wel in staat om rationele conclusies te trekken over wat het beste is voor een samenleving. Onze hoogste morele verantwoordelijkheid is het bewaken en waar mogelijk verbeteren van de lange-termijn toekomst van het menselijk ras; de manier om dat te doen is de economische groei te maximaliseren. We moeten daarbij mensenrechten respecteren en algemene basisprincipes volgen. (lange, lange bespreking en interview met Cowen, met hoogtepunten uitgelicht.)