De App

Al jaren staat onderaan iedere nieuwsbrief de aansporing ‘Download de De Bicker app!’ Hebt u het al eens geprobeerd? Ik verkeerde een tijdje in de illusie dat het alleen nog maar op Android kon. Dankzij lezer T. Bruggink weet ik dat het toch ook op Apple/iOS kan. Klik maar, hieronder.

Ambacht

Korte film over Schotten die met de hand verkeersaanwijzingen op de straten aanbrengen. ‘Roadliners,’ noemen ze hun vak. Luister vooral naar de voice-over, in zuiver Glaswegian. Robin Williams is er niks bij …. (zie hier als u die nog niet kent.)

Little Richard

Prachtige herinnering aan Richard Penniman, 1932-2020. Wat een hard leven … En u hebt er vast op gedanst, keurig lied, maar dit was de originele tekst:

‘Tutti frutti, good booty/If it don’t fit, don’t force it/Make it greasy, goes in easy.’

Is er nog iets over?

Eén van de finalisten voor de ‘BigPicture’ prijs, voor natuurfoto’s.

68 Lessen

Kevin Kelly is oprichter van het blad Wired, maar ook een leuke man. Op zijn 68ste verjaardag strooit hij met 68 levenslessen. Bijvoorbeeld:

‘Enthousiasme is 25 IQ-punten waard.’

Volg je passie is een recept voor verlamming als je niet weet wat je passie is. Een beter motto voor de meeste jonge mensen is: ‘Word ergens goed in. Maakt niet uit wat.’ Als je één ding beheerst, kun je die deskundigheid gebruiken om andere, vergelijkbare dingen te verkennen en te ontdekken waar je meer plezier aan beleeft. Zo ontdek je geleidelijk waar die passie zit.’

‘Ervaring wordt overschat. Als je iemand aanneemt, kijk naar aanleg, en train daarna op vaardigheden. De meeste echt bijzondere dingen worden gedaan door mensen die ze voor het eerst doen.’

‘Kunst is wat je weglaat.’

En nog 64 ….

Echt!

Wat gebeurt er als je een zwart-wit foto inkleurt? Betoverend. Deze mensen zijn geen acteurs. Ze zijn niet geregisseerd. Dit is één van de ‘bananensteigers’ van Manhattan, gefotografeerd ergens 1890-1910. Meer voorbeelden en grotere foto’s achter de klik.

Het leven is een wedstrijd

BBC-sportcommentator heeft twee labradors, een zwarte (Olive) en een blonde, Mabel. Hij beschrijft hun ‘wedstrijden:’

 

Stirling Moss 1929-2020

Er zijn van die dingen waarvan je weet dat ze waar zijn, maar die je niet kunt bevatten. Zoals: de Engelse autocoureur Stirling Moss reed the Mille Miglia (1.000 mijl, 1.600 km) in 1955 in tien uur – een gemiddelde snelheid van 160 km/u. Gemiddeld. Tien uur achter elkaar. Stirling Moss is dit weekeinde overleden. Necrologieën (waarom klinkt dat toch veel naarder dan ‘obituaries?’)  hier in de New York Times en de Guardian. Hij reed niet alleen als een beest, hij had ook wel goeie teksten. Hij vroeg zich af waarom mensen wilden lopen als God ze voeten had gegeven die precies op pedalen passen. De Mille Miglia was moeilijk, ‘maar het hielp enorm dat als je een ongeluk zou maken, dat het flink pijn zou doen. Dat bevorderde de concentratie.’ Op de laatste etappe in 1955, van Cremona naar de finish in Brescia, ‘reden we 165,1 mijl gemiddeld (266 kilometer per uur). Dat was best snel.’ Hij stopte met racen op zijn 33ste na een zwaar ongeluk.

Wie meer wil weten (had hij tijd voor een plas? Heeft hij iets gegeten onderweg?) zie interview hier. En hier het originele, legendarische verslag uit 1955 van navigator Denis Jenkinson, zonder wie Moss nooit had gewonnen. In een Mercedes, tien jaar na het einde van de oorlog. Jenkinson schrijft vol respect en zelfs enige genegenheid over de Duitse mecaniciens.

PS Jenkinson schrijft, en wie kan het beter weten: ‘Our total time for the course was 10 hr. 07 min. 48 sec., an average of more than 157 k.p.h. (nearly 98 m.p.h.) and our average for the miles from Cremona to Brescia had been 123 m.p.h.’

Nieuwe muziek

Hoe ontdek je nou nieuwe muziek? Niet meer op de radio. Deze tiplijst begint met de Rolling Stone ‘500 beste LP’s ooit,’ OK. Maar vervolgt dan met Pitchfork, Slog, Allmusic, Needledrop, Consequence of Sound, Gnoosic, Musicroamer, last.fm, Tiny Desk Concerts op NPR, A.V. Undercover, Lifehacker, blogs op Tumblr … en ook Spotify – maar dan de obscure playlists.