Onverwachte vijand

Bezorgdrone van Amazon wordt aangevallen door raaf die zijn nest verdedigt.

Dronekiek

‘Slapende ijsbeer’ is één van de finalisten in het Drone Photo Festival.

Tijdverspilling

Een lezer vroeg ooit waarom The New Yorker alleen maar positieve recensies van boeken publiceerde. Het antwoord van William Shawn (hoofdredacteur 1952-1987) was ongeveer: waarom zouden wij de kostbare tijd van onze lezers verdoen met het bespreken van een boek dat we zelf niet eens goed vinden? Een bewonderenswaardige levenshouding, die ik zo veel mogelijk overneem. Maar soms moet ik even iets kwijt. Een lezer – die vaak met hele goede tips komt – stuurde me een artikel met de volgende kop: ‘We hadden dit eerder serieuzer moeten nemen.’  Daarvan gingen mijn nekharen overeind staan. Dat is nou typisch een voorbeeld van achteraf-wijsheid en journalistengezeur. Verspilling van inkt en de tijd van de lezers. Bovendien: deze kop kun je overal boven plakken. Kinderporno. Soft-drugsbeleid. Afghanistan. De KNVB. Covid-19. Dit verhaal ging over klimaatverandering. Wat hebben we hier aan?? Erger nog – uit de eerste alinea blijkt dat ‘we’ in dit geval ‘de media’ betrof. Oftewel: wij van de media hebben onze taak verzaakt. Hoe dik kun je jezelf opblazen? Denken ze daar bij de Groene echt dat de wereld bij de hand genomen moet worden door ‘de journalistiek?’

Goed. Dat was het. Ik zal me voortaan weer inhouden.

Bicker in NRC

Melig

‘Hoe moet ik een potlood slijpen.’ Het camerawerk, de belichting, de montage – allemaal professioneel – en de doodserieuze presentator doen eerst denken aan een plechtige hommage (pleonasme) aan het nobele vak van de potloodslijper. Als dat vak al ooit heeft bestaan. Maar al snel wordt duidelijk dat er een andere agenda is. ‘Om een potlood goed te slijpen heb je niet meer nodig dan een stevige koffer en wat gereedschap, een investering van minder dan 1.000 dollar.’ En daalt het niveau tot bijna-slapstick. Hoewel de potloodslijper nooit een seconde uit zijn rol van dodelijk ernstige vakman valt.

Mongolen

Voor wie het – net als mij – interesseert: recensie in de NY Review van ‘The Horde; How the Mongols Changed the World’ door Marie Favereau.

Juweel

Dit wonderschone huis, onder architectuurfans een icoon bekend als het ‘Stahl House,’ ‘hangt’ boven Los Angeles sinds 1960. Maar het was en is ook een thuis, voor generaties van de familie Stahl. Artikel met familiekiekjes, rondom het huis en het zwembad.

“Life has a practice of living you, if you don’t live it”
— Philip Larkin

Vonnegut

Tekst van een toespraak die Kurt Vonnegut gaf in 1994 aan de afgestudeerden van Syracuse U., getiteld ‘Hoe ik van een schoolmeester leerde wat artiesten doen.’ Fragmentje: ‘Ik verontschuldig mij tegenover jullie dat de planeet zo’n zooitje is. Maar hij is altijd een zooitje geweest. ‘De Goede Oude Tijd’ heeft nooit bestaan. Er was altijd alleen maar De Tijd. Zoals ik tegen mijn kleinkinderen zeg: ‘Kijk mij niet zo aan. Ik ben hier ook nog maar net.’

En nog veel meer moois.