‘Extremist’

Yegor Zhukov, een 21-jarige student in Moskou, stond vorige week terecht op verdenking van ‘extremisme.’ Hij had filmpjes op YouTube geplaatst waarin hij sprak over geweldloos protest, en zijn campagne om verkozen te worden tot de gemeenteraad. Hij noemde Vladimir Poetin een van de ‘gevaarlijke gekken’ die macht niet beschouwen als een middel om een doel te bereiken, maar als doel op zich. ‘Liefde en verantwoordelijk’ zijn de pijlers van een sterke samenleving, en die twee ingrediënten ontbreken in Rusland omdat de staat ze stelselmatig tegenwerkt. Enkele Russische kranten, en nu ook de New Yorker, plaatsten de tekst van Zhukov integraal.

Onbetrouwbaar

Wikipedia is onbetrouwbaar, zei Russisch president Vladimir Poetin vorige maand, en dus moet de Grote Russische Encyclopedie snel online gezet worden.

 

 

Commercie buigt

Apple Maps en Weather laten de Krim zien als Russisch grondgebied – als je die apps gebruikt in Rusland. In de rest van de wereld ziet het schiereiland er uit als onderdeel van Oekraïne.

Boos

Brits acteur Sacha Baron Cohen (o.a. Borat) heft zich gemengd in het koor dat roept om regulering van sociale media, Facebook als eerste. Hij heeft recht van spreken: hij heeft met zijn films laten zien dat homofobie, Islamofobie, antisemitisme en xenofobie springlevend zijn en met een klein beetje aanmoediging aan het oppervlak komen drijven. Facebook is het ideale propagandaplatform, en is extra gevaarlijk omdat het weigert boodschappen te filteren uit naam van vrijheid van meningsuiting. Als je betaalt mag je alles posten, ook leugens. ‘Volgens deze zieke logica zou Facebook, als het had bestaan in de jaren ’30, ook spotjes van Hitler hebben toegestaan waarin hij zijn ‘oplossing’ voor ‘het Joodse probleem’ uit de doeken had kunnen doen,’ aldus Baron Cohen.

Dat zei hij in een toespraak vorige week voor de Anti Defamation League, inmiddels ook gepubliceerd in de Guardian en de Washington Post.

‘Overal ter wereld appelleren demagogen aan onze slechtste kanten. Komplottheorieën die ooit marginaal waren zijn nu mainstream. Het is alsof het Tijdperk van de Rede – van argumenten op basis van feiten – aan zijn einde is, en kennis wordt gediskwalificeerd en wetenschappelijke consensus verworpen. (…) Haat en geweld tegen religieuze en etnische minderheden neemt toe. (…) Eén ding is voor mij duidelijk – dit wordt allemaal mogelijk gemaakt door een handvol internetbedrijven die samen de grootste propagandamachine uit de geschiedenis vormen.’ 

Oplossingen?

Laat Facebook politieke reclame controleren op feitelijke juistheid (dit hoeven TV-stations in de VS niet te doen, MBC). Twitter overigens weigert nu alle politieke advertenties.

Neem eens wat gas terug. Niet alles hoeft meteen gepubliceerd te worden. Als massamoordenaars hun slachting live streamen, dan is dat misbruik van het kanaal.

In de meeste bedrijfstakken zijn bedrijven verantwoordelijk voor gebreken aan de producten die ze verkopen.

‘Het lijkt me niet meer dan redelijk dat we zeggen tegen Facebook, YouTube en Twitter: jullie product deugt niet, ga het repareren en maakt niet uit wat het kost of hoeveel redacteuren je daarvoor aan het werk moet houden.

‘In iedere andere bedrijfstak kan je worden veroordeeld tot schadevergoeding. Uitgevers kunnen worden veroordeeld voor smaad, mensen kunnen worden bestraft voor laster. 

‘Misschien wordt het tijd om tegen Mark Zuckerberg en de andere CEO’s te zeggen: je hebt al een vreemde mogendheid in staat gesteld om verkiezingen te beïnvloeden (VS en Brexit, MBC); jullie hebben al een genocide in Myanmar gefaciliteerd. Als je nog een keer zoiets doet ga je de gevangenis in.’

Complete toespraak achter de klik.

Redelijk

Tim Berners-Lee, de ‘uitvinder van het internet,’ heeft zijn Contract voor het Web gepubliceerd. Negen principes, voor overheden, bedrijven en burgers, die samen moeten waarborgen dat het internet veilig blijft en een positieve invloed voor iedereen. Voor de sociale mediabedrijven is dit artikel het belangrijkst:

‘Risico’s van hun technologie signaleren en aanpakken, waaronder risico’s als gevolg van online publicaties (zoals misinformatie en disinformatie).’  Zijn contract is inmiddels al ondertekend door 150 bedrijven waaronder Facebook, Microsoft, Google, DuckDuckGo en Twitter.

Nog bozer

Toevallig zit ik net de nieuwe John le Carré te lezen, ‘Agent running in the Field.’ David Cornwell is misschien nog wel bozer. Hij laat een gepensioneerde Russische dubbelspion zeggen: ‘Weet je wat Trump is? Hij is Poetin’s strontveger. Hij doet alles voor kleine Vladi wat kleine Vladi niet zelf kan doen: hij pist op Europese eenheid, hij pist op NAVO. Hij verzekert ons dat de Krim en Oekraïne tot het Heilige Russische Rijk behoren, dat het Midden-Oosten toebehoort aan de Joden en de Saoedi’s, en dat de wereldorde niet belangrijk is. En wat doen jullie Britten? Jullie zuigen zijn lul en nodigen hem uit om thee te drinken met jullie koningin. Jullie nemen ons zwarte geld en wassen het voor ons. Jullie verwelkomen onze grootste criminelen. Jullie verkopen half Londen aan ons. Jullie staan handenwringend langs de lijn als we onze verraders vergiftigen en zeggen toe nou alsjeblieft lieve Russische vrienden, kunnen we niet handel drijven? Heb ik daarvoor mijn leven in de waagschaal gelegd?’

Echt nieuw

In de 17de en 18de eeuw werd het feodale monopolie op handel langzaam ontmanteld. Land, arbeid en geld werden verhandelbare goederen. Maar zonder teugels leidde dit kapitalisme tot excessen – milieuvervuiling, gezondheidsproblemen, economische depressies, faillissementen. Dus volgde regulering.

We zijn nu in een vergelijkbare fase, waarin een nieuwe grondstof is gevonden en op dit moment zonder enige beperking wordt verhandeld: uw persoonlijke gegevens. Dat is de these van ‘Surveillance capitalism’ door Shoshana Zuboff, emeritus prof op Harvard, dat hier wordt besproken.

‘Google is voor surveillance capitalism wat General Motors en Ford waren voor massaproductie,’ schrijft zij.

Eerst ontdekte Google dat de zoekopdrachten van klanten ook gebruikt konden worden om de zoekresultaten te verbeteren. Vervolgens zag Google dat de gegevens gebruikt konden worden om de klanten, de gebruikers, te definiëren. De klanten werden leveranciers – van data. 

Vervolgens gingen Google en concurrenten van het begrijpen van klanten, naar het voorspellen van klantgedrag, en nu doemt aan de horizon het manipuleren van klantgedrag. ‘Surveillance’ is de grondstof van het nieuwe kapitalisme.

Voorbeeld: de Chinese overheid gebruikt een gedrags-score om iemands kredietwaardigheid te beoordelen. Dus burgers worden aangemoedigd om zich aan bepaalde normen te houden. Amerikaanse (Westerse) bedrijven kunnen hun kennis gebruiken om economisch gedrag aan te moedigen. Voorbeeld: verzekeraars die de ziektekostenpremie verlagen voor mensen met gezonde leefgewoonten. Ander voorbeeld: tijdens de verkiezingscampagne van 2016 werden politieke advertenties gestuurd naar Facebookgebruikers met een bepaald profiel. Deze ‘dark posts’ waren onzichtbaar voor de rest van de wereld; en konden door de adverteerder worden verwijderd zodat ze nooit in een publiek archief zouden belanden. ‘Massaal verspreiden van geheime disinformatie is schadelijk voor democratisch debat,’ zegt de recensent. (tip N. Huijzer)

Een doorbraak

 

Interne documenten over opsluiting van een miljoen Moslims door Chinese overheid. Primeur NY Times. Het meest bijzondere aan dit artikel is dat er iemand op een hoge positie in de Chinese overheid zit die zo boos is, dat hij bereid is zijn leven te wagen om geheimen aan buitenlanders te vertellen. Een eerste bres in de hoge muur.

Damals

Der Spiegel interviewt Angela Merkel ter gelegenheid van de 30ste verjaardag van de Berlijnse Muur. Zij is tenslotte de beroemdste ‘Ossi.’ ‘Hoe zou uw leven er uit hebben gezien als de Muur niet was gevallen?’ En: ‘Wat zou u gedaan hebben nu, op uw 65ste?’ (Merkel zou een rondreis in de VS maken, ‘de Rockies zien en Bruce Springsteen luisteren.’ Pensionado’s in de DDR mochten na hun 60ste wel naar het buitenland, omdat ze niet langer essentieel waren voor de opbouw van de heilstaat.) En serieuzere onderwerpen, natuurlijk.

Sorry

Fragment van lijst van multinationals die aan China hun excuses hebben aangeboden, en waarom. Totaal 21 op deze lijst, waaronder verder ook Audi, Zara, Versace, GAP, Marriott. China gebruikt zijn economische macht niet alleen om internationaal uit te breiden maar ook om zijn niet-Westerse waarden en normen – waaronder: censuur – op te dringen aan de buitenwereld. Waag het niet om in een powerpoint een kaart van China te tonen, waarop Taiwan of Hong Kong ontbreken ….

PS: dezelfde week heeft de WSJ een opiniestuk over ‘digitaal imperialisme:’ bedrijven in San Francisco leggen hun waardenstelsel op aan hun klanten, die over de hele wereld zitten. (betaalmuur, helaas)