Stemfraude? Nah.

Als je een verkiezingsuitslag wilt beïnvloeden moet je je concentreren op de kritieke staten; en dan zou je daar achteraf een duidelijke toename van de opkomst moeten zien. Dat is nergens het geval. ‘In Philadelphia zou de stemming massaal zijn gemanipuleerd, maar daar is tot nu toe de opkomst lager dan in 2016. En Biden heeft een kleinere voorsprong dan Hillary Clinton in 2016. Als dat het effect is van de manipulatie, dan is het een vrij incompetente vertoning,’ zegt columnist Henry Olsen.

Twitter

Twitter was voor Trump en anderen een manier om te communiceren buiten ‘de media’ om. Maar nu legt Twitter zijn eigen waarde-oordelen op, net als de vermaledijde Mainstream Media. Is dat wat we willen? Hoe pak je dit aan? Wat is het verschil tussen censuur en redactionele verantwoordelijkheid? Wie is de scheidsrechter? Parler, ‘de Twitter voor mensen die van Twitter zijn gegooid,’ was afgelopen weekeinde de meest geïnstalleerde app in de App Store. Zegt Benedict Evans.

Hertelling en zo

Voor wie er nog geen genoeg van heeft:

Van de 31 hertellingen die er sinds 2000 zijn geweest bij verkiezingen in de VS (op staatsniveau), hebben er drie geleid tot een andere winnaar. Bij die drie was het oorspronkelijke verschil in stemmen tussen nr 1 en nr 2: 137 stemmen, 215 en 261.

De grootste verschuiving was 0,1% in de verkiezing voor de Staatsaccountant van Vermont. Gemiddeld was de afwijking na hertelling 0,019%.

Zou ‘stemfraude’ werken? Deze analist, professor politicologie aan U van Chicago, zegt: dan moet je onwaarschijnlijk goed kunnen plannen, en organiseren, en onwaarschijnlijke mazzel hebben.

Stel dat je besluit dat je 62.000 stemmen nodig hebt. (Dat is 1% van het totaal in 2016.) Dan moet je 62.000 kiezers overreden om een tweede, illegale stem uit te brengen. Dat is een misdrijf, met hoge straffen. Ga er maar aan staan. En zorgen dat niemand uit de school klapt.

Biden’s 0,6% in Pennsylvania vertegenwoordigt 240.000 stemmen.

2016

Toch Trump?

‘Zijn we er toch weer ingetuind,’ zei Herman Kuiphof bij de WK-voetbalfinale in 1974, na de winnende goal van Duitsland. Maandag publiceerde ik nog ’11 redenen waarom Joe Biden gaat winnen,’ en dat ziet er vanmorgen heel onwaarschijnlijk uit. Michigan en Pennsylvania leunen naar Trump. En North Carolina en Georgia ook; verwachten we dat die staten Democratisch worden? De hoop van Biden is gevestigd op de per post ingeleverde stemmen, die nog meegeteld moeten worden. Misschien dat hij alsnog wint, maar dat wordt dan nipt.

Het enige wat ik kan zeggen is: ‘If I err, I err in good company.’ The Economist was er rotsvast van overtuigd dat Biden zou winnen. De peiling van de Wall Street Journal en NBC wees al sinds juli op een 52-42 voorsprong voor Biden. Fivethirtyeight publiceerde peilingen gecorrigeerd voor de marge waarmee die van 2016 er naast zaten; en kwam nog steeds met Biden als zwaar favoriet. Maar: ‘Als Florida, Georgia en Pennsylvania voor Trump kiezen zouden de peilingen er nog verder naast zitten dan in 2016,’ aldus een video van 31 oktober.  Florida is al zo ver; Georgia en NC zijn met 94% van de getelde stemmen licht in het voordeel van Trump.

Het lijkt me dat de opiniepeilingsbedrijfstak maar eens in de spiegel moet kijken. Werkt deze methode nog wel in een tijdperk waarin mensen communiceren via Facebook, Twitter en Whatsapp, en nauwelijks meer de telefoon opnemen? En natuurlijk wij, vermaledijde journalisten, die geloof bleven hechten aan deze verouderde glazen bol.

Maar – zelfs de gokbureaus gaven Biden 8/15, oftewel 65% kans dat hij zou winnen. Die doen geen opiniepeilingen maar portemonneepeilingen. Zijn er dan geen Republikeinse gokkers?

11 Redenen

…. Waarom Joe Biden gaat winnen. Afkomstig van econoom Han de Jong, die zich weer baseert op research door een bevriende econoom uit Australië, Saul Eslake. Een paar voorbeelden: Biden heeft altijd een grotere voorsprong op Trump gehad dan Hillary Clinton in 2016; er is geen teken dat de trend zich keert ten gunste van Trump; kiezers kunnen tegen opiniepeilers rustig zeggen dat ze op Trump gaan stemmen want er is niets genant aan het stemmen voor een zittende president; de ‘approval rating’ van Trump na 1 termijn is lager dan die van alle herkozen presidenten aan het einde van hun tweede termijn.

Tegen de ‘Deep State’

‘Vorige week ondertekende President Trump ‘Executive Order 13957.’ Hoewel de titel bijna agressief banaal is (‘Over het creëren van Schedule F in de Uitgezonderde Dienst’) vormt het een nog nooit vertoonde greep naar de macht, aan de vooravond van de verkiezingen, die de Pendleton Act grotendeels ongedaan zou kunnen maken. Deze ‘Order’ kan honderdduizenden ambtenaren hun ontslagbescherming afnemen zodat ze op staande voet ontslagen kunnen worden, net als politiek benoemde overheidsdienaren. Hiermee zou het aantal politieke benoemingen door komende Presidenten worden uitgebreid van ongeveer vierduizend naar honderdduizenden. “Dit is een poging om de ambtenarij om te vormen tot een verlengstuk van het Presidentschap, in plaats van dienaren van het algemeen belang,” aldus een Democratische Afgevaardigde, Don Beyer.’

Dit uit The New Yorker. De Pendleton Act werd in 1883 ingevoerd om het baantjes uitdelen door gekozen politici aan banden te leggen.

(Een executive order heeft kracht van wet, hoewel het Congres een wet kan aannemen die deze Order weer ongedaan maakt.)

Ander nieuws

Zestig procent van Amerikanen is voor een geleidelijke overgang van fossiele naar duurzame brandstoffen. 55% van Republikeinen, 83% van democraten.

Het Amerikaanse Hooggerechtshof heeft de facto de staten North Carolina en Pennsylvania toestemming gegeven om door te gaan met het tellen van ingezonden stemmen tot enkele dagen na de verkiezingsdag.

Te leuk

… om niet mee te nemen, ook al is het van vorige week. ‘The mayor of a Russian village was running unopposed, so he nominated the city hall’s cleaning lady as his opponent. She won.’

 

Waarom Trump?

Een nieuwe podcast. Deze keer een rechttoe-rechtaan interview. Met een Amerikaan die op Donald Trump stemt. Waarom? Omdat ik het niet snap en wil begrijpen, en ervan uitga dat u ook die nieuwsgierigheid hebt. Het is netto iets minder dan 40 minuten en is meer een gesprek dan een interview. Michiel van der Voort is een oude vriend die ik al meer dan 30 jaar geleden heb leren kennen toen we allebei in New York woonden en werkten. De rest licht ik toe in de inleiding. Misschien denkt u: ‘waarom geeft De Bicker een platform aan zo iemand?’ Misschien denkt u wel ‘wat een soft gesprek, hij laat hem helemaal wegkomen.’ Luister en oordeel zelf. (ook op Spotify en Apple iTunes.)