Cijfers over nepnieuws

Het is nog steeds geen sluitend bewijs, en het is helaas enerzijds-anderzijds, maar dit artikel baseert zich op getalsmatig onderzoek onder 2.500 echte Amerikanen, en bevat veel links naar nog gedetailleerder studies. Dat zijn er niet veel maar indien goed geselecteerd zou 2.500 representatief kunnen zijn.

Glas half vol: het valt reuze mee en het lijkt steeds meer mee te vallen.

Het percentage volwassenen dat fake news websites bezocht (‘recent geopende sites, met regelmatig misleidend of fout nieuws, vrijwel geheel ten faveure van één van de kandidaten’) was 27%. Maar hun bezoeken waren maar 2% van hun totale nieuwsconsumptie. Zelfs onder de extreem conservatieve Amerikanen, die meer dan de helft van de bezoeken aflegden aan nepnieuws-sites, was dit maar 8% van hun totale nieuwsleesgedrag.

Scherpe daling in 2018, in de aanloop naar de ‘midterms:’ slechts 7% van Amerikanen bezocht nog nepnieuws-sites (was dus 27%). Ook het aantal mensen dat via Facebook op het spoor was gekomen van deze nep-bron, was geslonken tot bijna nihil.

Geen aanwijzing dat nepnieuws de stemming heeft beïnvloedt: zie ook het feit dat meest enthousiaste lezers juist de meest conservatieve waren, en dus waarschijnlijk toch al voor Trump zouden hebben gestemd.

Glas half leeg: weinig mensen kunnen wel heel veel mensen bereiken.

Glas half leeg: zelfs als het maar weinig mensen zijn die nepnieuws lezen, dan kunnen ze disproportioneel veel invloed hebben als ze politiek actief zijn of invloedrijk, en hun misinformatie breed verspreiden.

Nepnieuw vervormt en devalueert het publieke debat: liegen wordt onderdeel van het circus. Moeten presidentskandidaten eerlijk zijn? Onder Republikeinen zei 71% ‘ja’ in 2007. Nu is dat percentage 49%.

‘De meest zorgwekkende disinformatie in de Amerikaanse politiek is de ouderwetse soort: valse of misleidende verklaringen van gekozen politici. (…) in een zwaar gepolariseerde politieke omgeving is het niet zo riskant om dingen te zeggen die niet zijn onderbouwd, dus politici hebben geen reden om nauwkeurig te zijn.’

‘Van het gas af’

Een stuk goed koper dan heel Nederland aan de aardwarmte: koop kolenmijnen in China en India, gooi ze dicht, en bouw er huizen op zodat ze niet makkelijk opnieuw heropend kunnen worden. Of: lease het recht om tien jaar productie af te nemen (en maak daar geen gebruik van); over tien jaar is zonne-energie zo goedkoop dat de kolenmijn dan niet meer exploitabel is. Creatieve benadering van econoom Alex Tabarrok.

Niet-zo-wereld-wijd-web

Rusland wil het hele land een week lang afsluiten van het internet, om te kijken of de telecom infrastructuur ook onafhankelijk van de rest van de wereld draait. Dit om het Moederland te beschermen in geval van een aanval door enge buitenlanders: als het systeem wordt aangevallen, kun je dan de ‘elektronische grenzen’ dicht gooien? Telecom providers doen schoorvoetend mee met het experiment, maar denken dat het tot chaos zal leiden.

Smerig

Jeff Bezos, oprichter Amazon, versus National Inquirer. Het blad probeert een afspraak af te dwingen: als jij ophoudt met onze banden met Saoedi-Arabië te onderzoeken, dan zullen we geen sexfoto’s van jou aan je vriendin publiceren. Bezos schrijft in een persoonlijk artikel op Medium: ‘Hoe pijnlijk een publicatie door AMI [de uitgever, red.] ook zou kunnen zijn, dat is minder belangrijk dan wat hier echt aan de hand is. Als ik, in mijn positie, geen weerstand kan bieden aan dit soort chantage, wie dan nog wel?’

Een zwaluw …?

Samenvatting van onderzoek van Amerikaans NBER geeft hoop inzake nepnieuws – maar zaait ook twijfel. 569 nepnieuws-websites en 9.540 nepnieuwsberichten geanalyseerd, tussen januari 2015 en juli 2018. ‘Interactie’ door gebruikers met nepnieuws nam scherp af na 2016, op Facebook – op Twitter bleef interesse hetzelfde. Maar, zegt de samenvatting: ‘Ter vergelijking, interactie met andere nieuws-, business- of cultuur-sites vertoonden dezelfde trends.’ Dus …. mensen lezen minder nieuws sinds 2017, nep of echt?

Ai Weiwei

Chinees dissident kunstenaar Ai Weiwei in een openbare verklaring aan de vooravond van een tentoonstelling in Toronto: “Wat er uit ziet als een conflict van het Westen met de situatie in China vindt zijn oorzaak in de weigering van het Westen te accepteren dat het medeplichtig is aan de schepping van dit monsterlijke regime,” schrijft hij. “Uiteindelijk zal er niets veranderen. China negeert volledig zogenaamde universele waarden. Het staat onder controle van een één-partijstelsel waar burgers nooit het recht hebben gehad te stemmen. China heeft het goed gedaan onder die omstandigheden. Het echte probleem komt van het Westen waar iedere visie en verantwoordelijkheid ontbreekt.”

Impeach? (2)

“Before we were so rudely interrupted,” zoals de BBC-presentator zei in 1945, bij de hervatting van zijn programma, (oftewel begin vorige week in ons geval) – voordat wij zo ruw werden onderbroken gaf ik u een artikel door met argumenten waarom impeachment van president Trump geen goed idee was. Enkele dagen later publiceerde The Atlantic met koeienletters ‘IMPEACH.’ En enkele anderen deden duiten in de zak. Hier een opsomming van pro en contra, dat scheelt u tijd.

PRO:

  1. Behandeling van beschuldigingen en verweren in een commissie van het Huis van Afgevaardigden haalt argumenten uit de polemiek, in een serieuze omgeving waarin ze door beide partijen op hun validiteit worden beoordeeld
  2. De procedure ontneemt president Trump zijn quasi-monopolie op de nieuwsagenda: niet langer bepaalt hij alleen waarover gepraat wordt, nu is het onderzoek van de impeachment commissie net zo belangrijk
  3. De procedure kan nieuwe omstandigheden en nieuw bewijs aan het licht brengen
  4. Het is een uitlaatklep die extremisten hopelijk ontmoedigt om hun steun voor of tegen Trump met wapens kracht bij te zetten
  5. De politieke toekomst van de president wordt aangetast, of hij nu uit zijn ambt wordt gezet of niet

CONTRA:

  1. het is kansloos: je krijgt nooit een tweederde meerderheid in de Senaat, dus het eindigt in een patstelling met nog veel diepere loopgraven dan voorheen
  2. Trump heeft niet zo veel misdaan; hij heeft vooral geroepen. Maar wat hij heeft bereikt is niet voldoende om te kwalificeren als een bedreiging voor de Grondwet, zegt Ross Douthat in de NY Times
  3. Het is nog maar twee jaar. Laat de mensen die voor Trump hebben gestemd maar beslissen of ze hem willen houden of niet. Dat is democratie
  4. Trump’s buitenlands beleid is grillig en regelmatig ook anti-Russisch. Laten we eens wachten of Robert Mueller bewijs kan vinden voor een complot.

Impeach?

Voortreffelijk overzicht door een historicus van de drie gevallen waarin het Amerikaanse Congres een zittende president probeerde te verwijderen. Dat lukte zelfs in 1866 met Andrew Jackson niet, een kennelijk spectaculair slechte president met veel vijanden. De ‘impeachment’ was te politiek gemotiveerd om beide partijen er achter te krijgen. De procedure tegen Nixon in 1973/74 verliep traag; belastingontduiking werd verworpen als te licht voor zo’n gewichtige aanklacht; die werd uiteindelijk gebaseerd op ondermijning van de rechtsgang; misbruik van macht; en niet gehoor geven aan juridische verzoeken (subpoenas) van het Congres. Kortom, je moet het echt grondwettelijk bont maken. Dan nog slaag je pas als je tegenpartij meewerkt. Dat dreigde te lukken en Nixon trad af. Maar niet toen de Republikeinen in 1998 Bill Clinton probeerden te wippen. De grondslag – liegen over een affaire – was niet zwaar genoeg en de leider van de Republikeinen (Newt Gingrich) had jarenlang een verhouding met een medewerkster. Clinton’s populariteit steeg tot 73%, en er was in de Senaat in de verste verte geen tweederde meerderheid te krijgen om zo’n geliefde President te vervolgen.

Dat is misschien wel de belangrijkste reden waarom impeachment van president Trump  niet zal gebeuren: er moeten 20 Republikeinse senatoren overlopen om de motie te doen slagen. En dat gaat niet lukken, tenzij er hele nieuwe dingen bekend worden die de publieke opinie over Trump doen omslaan.

Beter lezen!

Slechts één op de tien lezers kan een ‘gesponsored’ artikel onderscheiden van een redactioneel artikel. Relatief klein  onderzoek met 758 deelnemers, maar wel alarmerend. Betaalde content, advertorial, ‘native content’ zijn allemaal benamingen voor hetzelfde: een advertentie die er zo veel mogelijk uit ziet als de rest van het nieuws, maar is geschreven door een adverteerder die heeft betaald voor een plekje tussen de nieuwsberichten (zie voorbeeld hierboven). Het doel is duidelijk: geloofwaardigheid ontlenen aan de omringende artikelen van de nieuwsredactie. In Nederland en en de VS en de meeste ontwikkelde landen moet zo’n bericht duidelijk herkenbaar zijn door een kopje ‘advertentie,’ ‘van onze sponsor’ of ‘promotie’ of zoiets – maar 9 van de tien lezers leest daar dus overheen.  Native advertising is een redmiddel geworden voor media die steeds krampachtiger op zoek zijn naar inkomstenbronnen. Redacties, zelfs die van de NY Times, helpen de adverteerder bij het schrijven van de tekst. Ze maken hun eigen geloofwaardigheid te gelde, of wat er van over is in deze tijd van ‘fake news’. Maar dragen tegelijkertijd zelf bij aan afbrokkelend vertrouwen in de media. Fijn nieuws voor politieke partijen: 90% van de lezers zal hun betaalde boodschappen als objectief beschouwen. Cambridge Analytica, dat de Trump campagne hielp, boekte in 2016 groot succes met een artikel op de website Politico getiteld ‘Tien ongemakkelijke waarheden over de Clinton Foundation.’

Wie heeft de langste?

Bij de status die China zoekt, die van wereldmacht van de 21ste eeuw (zie The Economist deze week) hoort ook natuurlijk een hoog gebouw. Deze toren moet 700 meter hoog worden, en zou daarmee nr. 3 worden na de Burj Khalifa in Dubai (828 meter) en de Jeddah (1.000 meter) die nu in aanbouw is in Saoedi-Arabië. Hij komt in Shenzen. Wel ontworpen door een architectenbureau in Chicago.