Realpolitik

Robert D. Kaplan (wikipedia), verslaggever en historicus: ‘We leven in een wereld van grootmachten (empire). Het fenomeen ‘wereldmacht’ is van alle tijden. Om een wereldmacht te zijn moet je de schijn wekken dat je permanent bent: dat is nodig om de rest van de wereld te laten berusten in jouw overheersing. Macht is niet alleen economisch of militair: macht is moreel. Onze bondgenoten moeten erop vertrouwen dat wij oprecht zijn. Die voorspelbaarheid, betrouwbaarheid, is weg.

‘Zbigniew Brzezinski zei ooit dat honderden miljoenen Moslims niet hunkeren naar democratie maar naar rechtvaardigheid en respect. Dit is een wereld die perfect is voor Chinezen, die niet prediken over welke soort regering een land moet hebben maar een motor voor economische groei aanbieden. China is niet onze uitdaging, de Chinese wereldmacht is de uitdaging. Die reikt vanuit de kern van de Han-bevolking westelijk over Moslim China en Centraal Azië naar Iran; van de Zuid-Chinese Zee over de Indische Oceaan naar het Suezkanaal naar het oosten van de Middellandse Zee. Het is een wereldmacht gebouwd op wegen, spoorwegen, pijpleidingen en containerhavens. (…) Omdat China bezig is de grootste marine ter wereld te bouwen, is het hart van dit wereldrijk de Indische Oceaan, de energie-snelweg van de wereld die de olie- en gasvelden van het Midden-Oosten verbindt met de verstedelijking van Oost-Azië.’

Deze week op de blog: Een betrouwbare liberale partij zou een geheid succesnummer zijn in Nederland. Hoe komt het dat de VVD geen partij meer is waar je op kunt rekenen? | Lex Hoogduin checkt de euro anno 2019. Die krijgt een onvoldoende. Zou had Nederland de euro in ieder geval niet bedoeld | Anneke Groen en Herman Vuijsje duiken in het oneindige gezin, waarin ook grootouderleed | Henk-Jan Prosman met de eerste aflevering van een serie over het hoe, het waarom en de toekomst van De Linkse Kerk.

De minister van Buitenlandse Zaken heeft een heel groot buitenland en dus 109 ambassades, 26 consulaten-generaal, 12 ambassades (‘pv’s) bij organisaties als de EU en de VN, plus 288 honoraire consuls en 19 kantoren voor het ondersteunen van bedrijven. Dat netwerk is ongeveer net zo groot als dat van grotere landen als Polen, Canada en Indonesië. Op die Nederlandse posten werken ongeveer 3500 mensen, waarvan ongeveer twee derde ‘lokale medewerkers’. Maar wat heb je er aan als je voortdurend wordt ingehaald door de premier en andere ministers? Die vraag stelt Syp Wynia deze week.

Charlatan

‘Wat is hij klein! Klein van geest, klein van moed, klein van waardigheid of staatsmanschap, deze Amerikaanse president die niets van geschiedenis weet en er niets om geeft, die nu Europa bereist met zijn familie op sleeptouw, als een derderangs dictator met een doodsbange entourage,’ schrijft Roger Cohen, columnist van de New York Times.

Trump, de dienstplichtontwijker, de dictatorknuffelaar, de man die de Europese Unie wil opblazen, de criticaster van de NAVO, de verdediger van blanke racisten – om hem te zien bij de herdenking van jongens uit Kansas City en St. Paul, die hun leven gaven voor vrijheid, geeft diepgang aan het woord ‘charlatan.’

‘Het moet weer gezegd worden. Als Europa in vrede een eenheid is, dan is dat dankzij de NAVO en de Europese Unie; doordat de Verenigde Staten een Europese macht werden na WO2; omdat het woord van Amerika een plechtige belofte was; omdat dat woord allianties smeedde die niet zero-sum spelletjes waren maar de basis legden voor stabiliteit en welvaart aan beide kanten van de Oceaan.

‘Van dit alles begrijpt Trump helemaal niets.

‘Oud-president Eisenhower zei bij de 20ste verjaardag van D-Day: ‘Deze mensen gaven ons een kans, ze kochten tijd voor ons, opdat wij het beter zouden doen dan voorheen.’

Dat was een plechtige verantwoordelijkheid die tientallen jaren werd gedragen, tot de val van de Berlijnse muur. Maar xenofobie, ‘eigen-volk-eerst,’ en nationalisme zijn niet ‘het beter doen.’

De morele crisis van Amerika in de persoon van Trump is niet ‘prachtig’ of ‘fenomenaal’ of ‘ongelooflijk’ of welk ander loos adjectief de president gebruikt. Het is misselijkmakend en gevaarlijk.’ 

‘Klimaatbeleid gedoemd’

‘Kabinet hoopt dat u het klimaatbeleid een beetje vergeet,’ kopt Syp Wynia deze week. ‘Het kabinet lijdt aan overspannen pretenties, die het op ondemocratische wijze tegen hoge kosten wil doordrukken en dat ook nog zonder dat de kosteneffectiviteit voorop staat. Het klimaatbeleid heeft alle trekken van een onbetaalbare, monomane, irrationele missie. Mark Rutte houdt zijn kabinet dan ook in leven door het aftimmeren van het klimaatbeleid steeds maar weer uit te stellen. Dat lukt hem tot dusver nog, maar hoe lang?’ Dit en meer in Wynia’s Week. 

Verwende kinderen

‘Een zuur soort agressiviteit, die vroeger maar zelden te horen was, is naar boven komen drijven en vergiftigt het publieke leven. Deze vrije uiting van meningen komt voort uit een diepe vijandigheid tegen het hele Europese project en weerzin tegen de mensen die dat project managen. Maar hij komt ook uit een soort zorgeloze lichtzinnigheid, een onbekommerd idee dat het geen kwaad kan om de boel eens een beetje op te schudden, dat je gewoon alles moet kunnen zeggen. Ze zullen zich verdedigen door te zeggen dat ze echte, pure Britse lef tonen. Maar geen seconde staan ze er bij stil hoe zwaar bevochten deze vrijheid is. Ze zijn de lamlendige kleuterkinderen van zeventig jaar vrede.’ – Ferdinand Mount, schrijver en columnist.

Tiananmin

Amerikanen hebben ‘9/11’ en Chinezen hebben ‘6-4.’ Op 4 juni 1989 openden Chinese soldaten het vuur op protesterende studenten op het Plein van de Hemelse Vrede en doodden enkele honderden. Maar de demonstratie is uit de geschiedenis geschrapt. Er wordt niet over gepubliceerd, Chinezen durven er zelfs niet hun kinderen over te vertellen. Zelfs de datum noemen is riskant. Relaas van een vrouw die opgroeide in China en nu in de VS woont. Haar moeder maakte een zinnetje in haar dagboek met zwarte inkt onleesbaar: ‘Grootmoeder vond Li Peng niet zo goed, en verwelkomde Zhu Riongji.’ Haar moeder, gevormd door de Culturele Revolutie: ‘Men mag geen kwaad spreken van de regering.’

4 More!

De staf van president Trump is op dag 1 begonnen met de herverkiezing voor te bereiden en de president heeft nu al een kolossale voorsprong op de Democratische kandidaten. Dit is hoeveel Trump tot nu toe heeft opgehaald en uitgegeven aan zijn herverkiezing in vergelijking met zijn voorgangers:

Hij heeft nu al vier keer zo veel geadverteerd als zijn uitdagers:

 

Brad Parscale, zijn campagne manager, zegt: in 2016 maakte Hillary Clinton 66.000 boodschappen (voor verschillende groepen kiezers); wij maakten er 5,9 miljoen. De Trump campagne deed op zeker moment  ‘A/B testing’ met 100.000 advertenties per dag. In 2016 had Trump 3.000 lokale campagneleiders; in 2020 is het doel 90.000, om zo fijnmazig mogelijk iedere kiezer te benaderen. ‘Als er 26.000 mensen nodig zijn om Minnesota te ‘flippen,’ dan ga ik 26.000 mensen vinden die vorige keer niet gestemd hebben en perfecte Trump-kiezers zijn.’

‘We willen iedereen vinden die op Trump zou kunnen stemmen, en wil stemmen.’ (…) We proberen direct contact met mensen te ontwikkelen. Mobiele nummers, e-mail adressen. Een goede kandidaat heeft misschien 4-5 miljoen contacten op de verkiezingsdag; wij waarschijnlijk, 40,50, 60 miljoen.’ (in 2016 werd door totaal138 miljoen Amerikanen gestemd, waarvan 63 miljoen voor Trump.)

Baudet

Thierry Baudet schreef een bespreking van de boeken van Michel Houellebecq voor een Amerikaans tijdschrift waar nogal wat mensen zich over opwonden in Nederland. Bij uitzondering maak ik het artikel in het blad ‘American Affairs’ beschikbaar via ‘Outline,’ het programma dat betaalmuren omzeilt. Leest u dat vooral, voordat u zich een mening vormt.

3,5% is genoeg

Onderzoek toont dat vreedzaam burgerprotest de meest effectieve manier is om politieke verandering teweeg te brengen. Beter dan een guerrilla, beter dan een coup, beter dan aanslagen. Politiek wetenschapper aan Harvard bestudeerde honderden opstanden in de laatste eeuw. Andere conclusie: als 3,5% van de bevolking actief meeprotesteert is dat al genoeg om effectief te zijn.