Cijfers over nepnieuws

Het is nog steeds geen sluitend bewijs, en het is helaas enerzijds-anderzijds, maar dit artikel baseert zich op getalsmatig onderzoek onder 2.500 echte Amerikanen, en bevat veel links naar nog gedetailleerder studies. Dat zijn er niet veel maar indien goed geselecteerd zou 2.500 representatief kunnen zijn.

Glas half vol: het valt reuze mee en het lijkt steeds meer mee te vallen.

Het percentage volwassenen dat fake news websites bezocht (‘recent geopende sites, met regelmatig misleidend of fout nieuws, vrijwel geheel ten faveure van één van de kandidaten’) was 27%. Maar hun bezoeken waren maar 2% van hun totale nieuwsconsumptie. Zelfs onder de extreem conservatieve Amerikanen, die meer dan de helft van de bezoeken aflegden aan nepnieuws-sites, was dit maar 8% van hun totale nieuwsleesgedrag.

Scherpe daling in 2018, in de aanloop naar de ‘midterms:’ slechts 7% van Amerikanen bezocht nog nepnieuws-sites (was dus 27%). Ook het aantal mensen dat via Facebook op het spoor was gekomen van deze nep-bron, was geslonken tot bijna nihil.

Geen aanwijzing dat nepnieuws de stemming heeft beïnvloedt: zie ook het feit dat meest enthousiaste lezers juist de meest conservatieve waren, en dus waarschijnlijk toch al voor Trump zouden hebben gestemd.

Glas half leeg: weinig mensen kunnen wel heel veel mensen bereiken.

Glas half leeg: zelfs als het maar weinig mensen zijn die nepnieuws lezen, dan kunnen ze disproportioneel veel invloed hebben als ze politiek actief zijn of invloedrijk, en hun misinformatie breed verspreiden.

Nepnieuw vervormt en devalueert het publieke debat: liegen wordt onderdeel van het circus. Moeten presidentskandidaten eerlijk zijn? Onder Republikeinen zei 71% ‘ja’ in 2007. Nu is dat percentage 49%.

‘De meest zorgwekkende disinformatie in de Amerikaanse politiek is de ouderwetse soort: valse of misleidende verklaringen van gekozen politici. (…) in een zwaar gepolariseerde politieke omgeving is het niet zo riskant om dingen te zeggen die niet zijn onderbouwd, dus politici hebben geen reden om nauwkeurig te zijn.’

Kleuren

Programma maakt kleurenfoto’s van zwart-wit. Voer maar eens een oude schoolfoto in.

Waarom kan een robot dit niet?

Gewoon een kruisje zetten? Google blijkt een hele computer in een computer te hebben geschreven, die allerlei microscopische details registreert:

Your computer’s timezone and time, Your IP address and rough location, Your screen size and resolution, What browser you’re using, What plugins you’re using, How long the page took to display, How many key presses, mouse clicks, and tap/scrolls were made, And … some other stuff we don’t quite understand.

(…) So why is all this hard for a bot to beat? Because now you’ve got a ridiculous amount of messy human behaviours to simulate, and they’re almost unknowable, and they keep changing, and you can’t tell when. 

Geweldige post op Quora met nog veel meer details. (tip M. Hubeler)

Het nieuws redden?

Britse overheidscommissie onder leiding van Dame Frances Cairncross maakt zich bezorgd over Britse nieuwsmedia onder de druk van Facebook en Google. Komt niet verder dan voorstellen als overheidssteun voor een Fonds voor de Pers; subsidie voor lessen ‘leren lezen’; belastingvrijstelling voor nieuwsmedia; staatsomroep BBC moet andere media media helpen door meer naar ze te linken.

Ueberdouche

De Nebia kost €300 maar gebruikt 50-55% minder water dan een normale douchekop doordat water tot een soort fijne mist wordt geperst. Nadeel van deze techniek is dat water snel afkoelt. Deze, de 2.0, heeft dat probleem verholpen zeggen de makers. Deze versie nu op Kickstarter.

‘Van het gas af’

Een stuk goed koper dan heel Nederland aan de aardwarmte: koop kolenmijnen in China en India, gooi ze dicht, en bouw er huizen op zodat ze niet makkelijk opnieuw heropend kunnen worden. Of: lease het recht om tien jaar productie af te nemen (en maak daar geen gebruik van); over tien jaar is zonne-energie zo goedkoop dat de kolenmijn dan niet meer exploitabel is. Creatieve benadering van econoom Alex Tabarrok.

Geld verdienen

De grote vier tech-bedrijven Facebook, Apple, Google, Amazon zijn oneindig veel beter in het geld verdienen aan hun klanten dan traditionele uitgevers. Lang verhaal over ARPU (Average Revenue Per User) met veel detail; hier wat krenten. Deze grafiek spreekt voor zichzelf:

Apple verdient tien keer zo veel aan zijn diensten (muziek, apps) als een gewone uitgever aan zijn klanten. Spotify zit in problemen: de ARPU is sinds 2015 gedaald van $6,84 per maand naar $4,73 eind 2018. Google krijgt ongeveer $21 per maand per klant; de NY Times, de meest succesvolle krantenuitgever, iets minder dan $12.

Klimaatbestrijding

Ramez Naam, science fiction schrijver (Nexus trilogie), ex-Microsoft, nu Singularity U., zegt zinnige dingen over klimaatverandering. O.a.: het gaat niet om het beperken van emissies van een bepaald land, het gaat om het effect van een maatregel op de hele wereld. De VS produceert 15% van wereldwijd CO2, (Duitsland 2%, Nederland 0,5%?). Met vervoer en elektriciteit gaat het snel, dankzij escalerende invoer van zonne- en windenergie. Echte probleem de komende decennia is landbouw en zware industrie. Staal en cement zijn grote vervuilers; veeteelt eveneens. Vleesconsumptie zou verdubbelen de komende 40 jaar. Naam pleit o.a. voor een ‘A-ARPA,’ dat experimentele landbouwtechnologie subsidieert.

Niet-zo-wereld-wijd-web

Rusland wil het hele land een week lang afsluiten van het internet, om te kijken of de telecom infrastructuur ook onafhankelijk van de rest van de wereld draait. Dit om het Moederland te beschermen in geval van een aanval door enge buitenlanders: als het systeem wordt aangevallen, kun je dan de ‘elektronische grenzen’ dicht gooien? Telecom providers doen schoorvoetend mee met het experiment, maar denken dat het tot chaos zal leiden.

Smerig

Jeff Bezos, oprichter Amazon, versus National Inquirer. Het blad probeert een afspraak af te dwingen: als jij ophoudt met onze banden met Saoedi-Arabië te onderzoeken, dan zullen we geen sexfoto’s van jou aan je vriendin publiceren. Bezos schrijft in een persoonlijk artikel op Medium: ‘Hoe pijnlijk een publicatie door AMI [de uitgever, red.] ook zou kunnen zijn, dat is minder belangrijk dan wat hier echt aan de hand is. Als ik, in mijn positie, geen weerstand kan bieden aan dit soort chantage, wie dan nog wel?’