Niet vrolijk

‘Democratie,’ wat is dat eigenlijk? De EIU hanteert vijf criteria: verkiezingsproces en pluralisme, het functioneren van de overheid, politieke participatie, politieke cultuur en burgerrechten. 165 landen krijgen scores in elk van deze categorieën en zo een plek op een schaal die reikt van ‘autoritair regime’ tot ‘volwassen democratie.’ In 2019 gaat het slechter dan ooit in de 12-jarige geschiedenis van deze barometer, sinds 2006.

De EIU is niet bang om op tenen te trappen. 76 landen zijn min of meer democratisch; daarvan slechts 22 die worden beschouwd als ‘volledig democratisch.’ Frankrijk, Portugal en Chili bereikten deze eredivisie pas het afgelopen jaar. De VS werden in 2016 gedegradeerd van ‘volwassen’ naar ‘imperfecte’ democratie.

In inwonertallen: de helft van de mensheid leeft in één of andere vorm van democratie, maar slechts 5,7% in een volledige democratie; ruim een derde leeft onder een autoritair bewind.

Het terreinverlies van democratie is voor een deel te danken aan de opkomst en consolidatie van autoritaire regimes in armere landen, maar de EIU besteedt vooral aandacht aan de erosie in wat de meest volwassen democratieën waren: die van West-Europa en Noord-Amerika. Ze geeft de schuld aan de toenemende invloed van elites en van ongekozen technocraten, verwijdering van het electoraat en afkalvende burgerrechten waaronder vrijheid van meningsuiting. (de link gaat naar het rapport in PDF, als dat niet werkt, probeer hier. )

De VAR is geen verbetering

Je hebt toch een Ier nodig om in woorden te vangen waarom de VAR ons zo’n ongemakkelijk gevoel geeft. Brendan O’Connor had gemengde gevoelens over de introductie van de ‘videoscheidsrechter,’ maar zegt nu: ‘Geef mij valsspelers, geef mij Schwalbes, geeft mij scheidsrechters die die hun beslissingen over een hele wedstrijd afwegen, beslissen wat fair is op hun gevoel voor wat er op het gras gebeurt. (…) Het spel wordt bloedeloos en vervelend. Beslissingen worden genomen door iemand die kilometers verderop zit. (…) Wat echt niet goed voelt is als een goal wordt afgekeurd omdat de hiel, of de neus, of de oksel van een speler een centimeter te ver is over een onzichtbare streep die alleen maar getrokken kan worden door hele speciale computers. (…) Deze focus op individuele beslissingen verhult de banaliteit van wat er echt gebeurt:  subjectiviteit wordt van het veld af gehaald, en vervangen door schijnbare objectiviteit. VAR is ontkennen van verantwoordelijkheid. We geven ermee toe dat we niet in staat zijn om te leven met vergissingen, en de imperfecte manier waarop we tot beslissingen komen; dat we niet in staat zijn om voor onszelf en de buitenwereld te beslissen wat goed is en wat slecht zonder een beroep te doen op een extern, vermeend objectief, gezag.’

Kansloos

Michael Bloomberg komt in het verhaal niet voor. Waarom toch niet? Hij  lijkt voor Europese ogen een ideale kandidaat om Trump te verslaan: Oostkust maar conservatief, rijk maar ‘self-made,’ bestuurservaring, fiscaal rechts en ethisch links. Maar iedereen heeft zijn eigen reden om een hekel aan hem te hebben: conservatieven vinden dat hij met zijn ‘anti-suiker-beleid’ in New York te veel ingrijpt in persoonlijke vrijheid, een ‘billionaire busybody’; linkse mensen vinden juist dat hij mensenrechten met voeten treedt om de orde te bewaren. Er zijn al genoeg gematigde Democratische kandidaten, zegt een ander.

Boekenlijst

Pepijn Vloemans, trouw Bicker-lezer en sparring partner, startte vorig jaar zijn eigen nieuwsbrief en nam daarin een lijst op van de 19 beste boeken die hij in het jaar had gelezen. Ik vond die zo goed dat ik die hier reproduceer, in twee delen. Deel 2 volgende week. Daarin ook zijn ‘Boek van het Jaar’!

Romans 

De Vreemdeling, Albert Camus. Een kort, zonderling boek uit 1942 dat ik in twee avonden uitlas. Het is intens en amoreel (niet immoreel) zoals de boeken van Knut Hamsun en Michel Houellebecq.

De Acht Bergen, Paolo Cognetti. Ik las dit boek ook in twee dagen uit, vlak voordat ik ging wandelen in de Dolomieten. Schitterend boek over bergbeklimmen, vriendschap en ouder worden.

Praktische boeken om je leven beter te maken

Minimalisme, Dennis Storm. Dit korte boek met mini-hoofdstukjes zette me aan tot een gigantische opruimwoede die tot de dag van vandaag voortduurt. Geweldig boek om cadeau te geven met kerst…

Small talk survival, Liz Luyben. Praktisch boek over small talk (waar ik niet zo goed in ben) en wat me geholpen heeft om sneller een gesprek te beginnen met random mensen (en op een sympathieke manier het gesprek weer te verlaten).

Boeken over ideeën

Human Compatible, Stuart Russell. Het eerste boek dat ik over AI gelezen heb dat niet alleen de argumenten van ‘AI-ontkenners’ fileert, maar ook met een geloofwaardige oplossing komt voor het programmeren van fundamenteel goede AI.

Identity, Francis Fukuyama. OK – dit is niet het beste boek van Fukuyama, maar sinds ik de The End of History van hem las heb ik een zwak voor al zijn boeken. Daarnaast ben ik het wel helemaal eens met zijn pleidooi voor gezond nationalisme als remedie voor identiteitsdenken. Hij zit hiermee op dezelfde lijn als Nederland mijn Vaderland van Zihni Özdil.

Ondernemen & autobiografie

Let My People Go Surfing, Yvonne Chouinard. Erg leuk en vaak ook inspirerend boek over de geschiedenis van het merk Patagonia.

Everything Store, Brad Stone. Erg goed en interessant boek over het ontstaan van Amazon. Met name de gedrevenheid van Jeff Bezos en de goede stategische keuzes die hij keer op keer weet te maken, worden hierin goed beschreven.

Why We Sleep

Mathijs Seegers schrijft: Dank voor de nieuwsbrieven, ik lees ze altijd met veel plezier en van het nieuwe boeken item ben ik nu al fan. Growing a revolution staat al klaar in mijn e-reader. 
Ik haal ook altijd een paar boekentips uit de halfjaarlijkse lijstjes van Bill Gates. Deze winter stond daar ook ‘Why we sleep’ in, van Matthew Walker.
 
Ik ben van mening dat dit boek nog wel wat aanbeveling verdient. Een steengoed boek over alle mentale en fysieke processen die geholpen zijn met goede nachtrust en de implicaties van slechte slaap op individu en samenleving. Leren, trainen, sociaal gedrag, veel ziektes en psychische klachten hebben een hele duidelijke link met minder slaap en toch heerst er vaak een mentaliteit van ‘ik slaap wel als ik dood ben’. In het kader van goede voornemens in het nieuwe jaar vind ik dit boek een echte aanrader.

Sérotonine

 

Eén van de charmes van Houellebecq is dat zijn helden altijd zulke ongelooflijke sukkels, zulke enorme losers zijn. Als lezer kikker je daar enorm van op. Je voelt je bij de eerste alinea’s meteen superieur, ook – juist – als het in het echte leven niet mee zit.

‘Mijn eerste handeling ‘s ochtends is de elektrische koffiemachine aanzetten. De avond tevoren heb ik het reservoir gevuld met water en het filter met gemalen koffie (meestal Malongo, ik ben veeleisend gebleven als het koffie betreft). Ik steek pas een sigaret op nadat ik mijn eerste slokje heb genomen; dat is een zelfbeheersing die ik mezelf heb opgelegd en nu mijn grootste bron van trots is.  (ik moet daarbij wel eerlijk vertellen dat elektrische koffiemachines best snel werken.)’

Dat is op pagina 1. Een paar regels verderop een terzijde die Houellebecq zo’n feest maakt: ‘Nicotine is een perfecte drug, een simpele, rechtlijnige drug die geen enkele vreugde brengt maar zijn enige bestaansrecht ontleent aan het verlangen, en het opheffen van het verlangen.’ Meer…

En verder:

(Dit is het probleem van wekelijks – ik zie te veel prachtige verhalen!)

Benedict Evans had weer twee goede artikelen: “Hoe groot is het marktaandeel van Amazon? 35% of 5 %?’ en aansluitend: over dominantie en monopolie. Moeten monopolies worden aangepakt? IBM en Microsoft werden vervolgd door de Amerikaanse overheid, maar dat was niet de reden dat ze minder dominant werden. “Je kasteel kan nog zo groot zijn, als de handelsroutes worden verlegd heb je er niets meer aan.”

Amerikaanse ginseng is anders dan Chinese, en zo populair in China dat boeren in de VS zich nu moeten wapenen tegen stropers. 

Facebook-medewerker – ‘Ik ben geen fan van Trump. Ik heb maximaal gedoneerd aan Hillary’ – schrijft lang intelligent artikel over gebruik en misbruik van het medium. ‘Was Facebook verantwoordelijk voor de verkiezing van Trump? Ik denk van wel, maar niet om de redenen die iedereen noemt. Niet door Rusland of Cambridge Analytica of misinformatie. Hij werd verkozen omdat hij de allerbeste digitale advertentiecampagne heeft gevoerd die ik ooit heb gezien, waar dan ook. Punt uit.’

Houdt u van Cole Porter? Die meesterlijke teksten? ‘Every time we say goodbye/I die a little/Every time we say goodbye/I wonder why a little/Why the Gods above me/Who must be in the know/Think so little of me/They allow you to go….’ Lees dan deze boekrecensie door Adam Gopnik van The New Yorker, een heerlijk essay over een gigant.’

Waar zijn ze?

De Fermi Paradox: de waarschijnlijkheid dat er buitenaardse beschavingen bestaan is hoog, maar het bewijs is nul. Hoe kan dat? Vroeg Enrico Fermi. Hier 30 mogelijke antwoorden, waaronder:

  • ze zijn er maar wij zien ze niet, net zoals de microben in de tuin niet beseffen dat wij er rondlopen
  • in het Interplanetaire Wetboek staat een artikel dat je vreemde beschavingen met rust moet laten

En nog 28 andere.

Growing a revolution

Van Koen van Seijen: ‘Eén van de beste boeken om te beginnen te begrijpen waarom landbouw, en hoe we bodem gebruiken, zo belangrijk is voor onze toekomst. Hoe we land gebruiken (misbruiken) heeft een enorm effect op klimaat, weer, gezondheid etc. David als geoloog laat zien wat er mis is gegaan de afgelopen 12.000 jaar en laat zien dat er over de hele wereld, in elk klimaat al landgebruikers (boeren) zijn die compleet de andere kan op gaan. Die veel voedsel produceren, vol met nutriënten, terwijl ze hun land herstellen in plaats van ontginnen.  Super korte samenvatting (3min): https://soundcloud.com/farmerama-radio/short-david-montgomery’

Krugman

Econoom Paul Krugman, Nobelprijswinnaar in 2008, is al meer dan tien jaar columnist in de New York Times maar is druk bezig zijn geloofwaardigheid te verspelen. De ene na de andere column is een tirade tegen Republikeinen. Krugman haat ze omdat ze feiten verdraaien of negeren of ‘alternatieve’ feiten verzinnen. Maar met zijn eenzijdige boosheid doet hij net zozeer de waarheid geweld aan, vreest recensent Sebastian Mallaby (van de Council on Foreign Affairs) Hij lijdt aan Trump Derangement Syndrome: ‘‘Hij heeft zichzelf ervan overtuigd dat alle Republikeinen corrupt en slecht zijn, en dat het dus geen zin heeft om een redelijk debat met ze te voeren.’ De nieuwste collectie essays van Krugman heet ‘Arguing with Zombies.’