Brexit

Nee, niet wegkijken. Dit is een verhaal dat echt de moeite waard is. Een weloverwogen en goed onderbouwd betoog van Anatole Kaletsky, die zegt: de EU moet Engeland een zwart-wit keuze geven. Of d’rin, of d’ruit – geen tussenweg a la Noorwegen of de EEA. Wereldhandelsverdrag betekent dat Engeland dan net zo zal worden behandeld als China of Peru. En Londen verliest zijn status als financieel centrum. ‘Het is net zo ondenkbaar dat de EU zal toestaan dat Londen het Europese financieel centrum blijft, als dat de VS zou toestaan dat Panama de rol van New York overneemt.’ Maarrr … De EU moet een handreiking doen: immigratiebeleid veranderen. ‘Dat zou ook andere EU-landen helpen waar kiezers zich tegen de EU keren. (…) ‘Brexit heeft het fundament onder de naoorlogse politiek weggeslagen, namelijk dat de de EU permanent zou zijn en historisch net zo onvermijdelijk en legitiem als natiestaten. Daarom komt het hele EU-project in een existentiële crisis als Engeland inderdaad echt opstapt.’

Strengere immigratieregels zijn niet zo gek. ‘Voor veel kiezers in ontwikkelde Europese landen is het burgerschap het meest waardevolle bezit – meer geld waard dan hun huis, hun spaargeld of hun pensioen. Als de voordelen van dat burgerschap gratis worden weggegeven aan miljoenen nieuwkomers, dan wordt dit activum gedevalueerd. Het is verbijsterend dat Angela Merkel helemaal ongelukkig wordt als de Europese Centrale Bank geld bijdrukt, maar zonder blikken of blozen een miljoen paspoorten laat drukken zonder na te denken over de devaluatie die dat impliceert voor bestaande paspoorthouders.’

De EU moet hervormen om te overleven. Het grootste verzet komt van de Europese Commissie, ooit de bron van visionaire beleidsvoorstellen, die zich nu gedraagt als de Spaanse Inquisitie: als de dood voor ketters. Maar starheid heeft de Sovjet-Unie ten val gebracht, en bijna de Katholieke kerk. (volledig citaat hierna)

“The European Commission, once Europe’s source of visionary creativity, has become a fanatical defender of all existing EU rules and agreements, even when these are obviously misguided or counter-productive. The Commission is like the Spanish Inquisition in its belief that any reforms conceded to the heretics, in this case British voters, will inspire more heretics to demands more reforms. If the northern countries were granted immigration reforms, the southern countries would demand fiscal and banking reforms. The eastern bloc would demand budget reforms. The non-euro countries would demand reforms in their second-class treatment by members of the eurozone.

The Commission knows that reform demands would extend far beyond Britain because it knows reforms are desperately needed to correct the many dysfunctions pervasive in the EU. But is that a reason to resist all change? Such ideological rigidity broke up the Soviet Union and nearly broke up the Catholic church. It will break up the EU if it continues to resist all change.

Imagine, on the other hand, what would happen if Europe responded to the Brexit referendum by listening to voters and showing ability to adapt to a changing world. If such a miracle were to happen, British voters might happily remain in the EU.”