Cynisch Facebook

Facebook stelde gegevens beschikbaar van het zoekgedrag van zijn abonnees, maar niet van de ‘vrienden’ van abonnees – tenzij je een hele grote klant was. Bedrijven die meer dan 250.000 dollar in een jaar besteedden bij Facebook, zoals Netflix, Airbnb en Lyft, kregen wel toegang. Of als je iets had wat Facebook graag wilde hebben. Zo overwoog Facebook om Tinder tot deze ‘witte lijst’ toe te laten, als ze bereid zouden zijn om de term ‘Moments’ over te dragen – een merknaam die Facebook drie maanden later plakte op een foto-deel app.

Dit ontdekte een commissie, ingesteld door het Engelse Parlement. Ook, zoals eerder gemeld: Facebook verkreeg via een VPN – gratis aangeboden als privacybeschermer – toegang tot de zoektochten van gebruikers, en kreeg zo inzicht in favoriete sites en apps. Die kon Facebook dan kopen – WhatsApp, Instagram – of kapot maken, zoals in het geval van LiveRail.

De Commissie, ingesteld om te kijken of Facebook manipulatie van kiezers vergemakkelijkte, concludeerde eind februari: ja. Juist door die onverzadigbare honger naar gebruikersgegevens verkreeg Facebook de gedetailleerde klantprofielen die zo nuttig waren voor bedrijven die politieke stemmingen – Brexit – wilden beïnvloeden. Een website genaamd ‘Mainstream Network’ gaf in 2018 275.000 pond uit aan advertenties op Facebook, gemikt op 11 miljoen abonnees. Eigenaar van Mainstream is niet bekend, en Facebook zegt dat nog steeds niet te weten.

Facebook heeft nu bij monde van chef Mark Zuckerberg beloofd om privacy tot prioriteit te verheffen.