Democratie in Spanje?

J. Joosten reageert op het democratie-overzicht van de Economist Intelligence Unit van vorige week, waarin Spanje een 8,18  krijgt. Hij woont al tien jaar in Spanje en zegt: ‘Persoonlijk had ik Spanje meer richting het zesje of zelfs een krappe onvoldoende verwacht. (…)  Spanje heeft een zeer zachte transitie van dictatuur naar democratie gehad en wat zeggen wij ook al weer over zachte heelmeesters?’ Hij ziet in het conflict over Catalaanse onafhankelijkheid fouten aan beide kanten maar constateert:

‘Na bijna ieder politieel optreden van Spanje in Catalonië volgt een veroordeling van Amnesty International: te veel en onevenredig geweld;
Er zijn voor meer dan honderd jaar aan gevangenisstraffen uitgedeeld aan oppositie leiders, meest op subjectieve gronden en enkele zeer ouderwetse criteria (opruiing, rebellie, terrorisme, belediging van het koningshuis, etc.)
Per koninklijk decreet (en dus zonder tussenkomst van legale autoriteiten) kunnen webpagina’s worden verwijderd;
Zeer geregeld wordt Spaanse justitie op de vingers getikt door het Hof in Straatsburg (bv toen ze de Baskische partijleider Otegi in de bak hadden gemikt, of protestanten die foto’s van de koning hadden verbrand, en dan de rapper Valtonic die gevlucht is omdat hij voor meer dan drie jaar veroordeeld is wegens haat zaaien omdat hij onfrisse liedjes over het koningshuis in rap-vorm zong (nog geen uitspraak, maar België negeert een Interpol decreet));
Amnesty International heeft onmiddellijke vrijlating geeist voor twee Catalaanse politieke gevangenen (de twee Jordi’s), geen advies, een eis, wat we normaal alleen in echte rogue staten zien. Deze lui zijn leiders van een culturele organisatie en zitten voor elf jaar in de bak;
Europa blijft aandringen op justitiële hervormingen wegens te veel invloed van politiek op justitie;
Europa blijft aandringen op corruptie bestrijding, Spanje is echt nog zeer corrupt;
De eerste veroordeelde in de corruptie zaak Gürtel tegen de corruptie binnen de PP partij was … de internationaal gelauwerde onderzoeksrechter Baltasar Garzón.’
Lees hieronder de gehele brief.

Ik verbaas me er keer op keer over dat Spanje zo’n vrolijk groen kleurtje krijgt qua democratie waardering.
En in de tabel op pagina 47 een mooie score 8.18!!!
Ik woon meer dan tien jaar in Spanje waarvan meer dan 7 in Alicante, bijna twee jaar in Sevilla gewerkt en sinds drie jaar woon in ik Barcelona.
Als nieuwsgierige academicus denk ik redelijk op de hoogte te zijn hoewel geen specialist.
Hoewel ik het rapport en gebruikte methodologie niet goed heb bekeken krijg ik de indruk dat het zo iets is als de beschaving van iemand meten door middel van het tellen van het aantal stuks tafelbestek dat ze hebben.
Nu kun je nog zo veel tafelbestek hebben, maar als je gewoon met je handen eet en hard boert, is dit aantal geen goede indicatie voor wat wij in Europa beschaving noemen.
Persoonlijk had ik Spanje meer richting het zesje of zelfs een krappe onvoldoende verwacht.
Toegegeven, het gaat niet heel slecht, er zijn verkiezingen, scheiding van machten, etc. Maar veel van dit op papier.
Spanje heeft een zeer zachte transitie van dictatuur naar democratie gehad en wat zeggen wij ook al weer over zachte heelmeesters?
Mijn mening: Het volk in zijn algemeenheid heeft geen democratische cultuur, er is geen dialoog cultuur, geen onderhandelingen cultuur.
Net als bij de Arabische revolutie, als je niet weet hoe te gebruiken, dan kun je nog zo veel democratische apparaten tot je beschikking hebben, maar als het niet breed door de bevolking wordt gedragen is dat alles zonder effect. Mijns inziens is er een langzame, ZEER langzame transitie gaande van dictatuur naar democratie. Men gebruikt democratische apparaten om de dingen te doen zoals ze die 30 jaar geleden al deden. Een mooi voorbeeld is het Catalaanse conflict.
Chargerend:
De Catalanen voeren resistentie maar nu met democratische wapens: nemen wetten aan waarvan ze weten dat die niet-constitutioneel zijn etc.
De Spanjaarden meppen op demonstranten en flikkeren politici in de bak. Nu echter middels `zeer democratische’ processen.
Persoonlijk ben ik tegen een onafhankelijk Catalonië want dan zou ik meer dan een miljoen aan Europese subsidie gelden kwijtraken.
Echter, gegeven het verschil in culturen, de totale non-transparentie van belastinggelden, en een rijke geschiedenis aan repressie lijkt het me een legitiem streven. Echter, een beetje in eigen voet schieten en zeer onverstandig, maar ja dat is niet aan mij. Een gezonde democratie kan hier echter mee om gaan: dialoog, onderhandelen, geven nemen. Zo niet Spanje: men schiet in de stress en wordt volkomen krampachtig. Ik heb progressieve vrienden in het `Spaanse kamp’ die nu de middelen heiligen en alleen maar de irritante Catalanen zien. Anderzijds, onafhankelijkheidsvorsers die Spanje demoniseren. Ik denk dat een groot deel van de ellende is veroorzaakt door die geweldige Spaanse cultuur van het niets doen, gewoon een minderheid van een paar miljoen negeren, voor de gek houden en zoals als altijd, alles bij het oude houden.
Goed, genoeg persoonlijk en gekleurde impressies.
Hier zijn de wapenfeiten die toch denk ik iets van het vrolijke groene kleurtje af zouden moeten halen:
Na bijna ieder politieel optreden van Spanje in Catalonië volgt een veroordeling van Amnesty International: te veel en onevenredig geweld;
Er zijn voor meer dan honderd jaar aan gevangenisstraffen uitgedeeld aan oppositie leiders, meest op subjectieve gronden en enkele zeer ouderwetse criteria (opruiing, rebellie, terrorisme, belediging van het koningshuis, etc.)
Per koninklijk decreet (en dus zonder tussenkomst van legale autoriteiten) kunnen webpagina’s worden verwijderd;
Zeer geregeld wordt Spaanse justitie op de vingers getikt door het Hof in Straatsburg (bv toen ze de Baskische partijleider Otegi in de bak hadden gemikt, of protestanten die foto’s van de koning hadden verbrand, en dan de rapper Valtonic die gevlucht is omdat hij voor meer dan drie jaar veroordeeld is wegens haat zaaien omdat hij onfrisse liedjes over het koningshuis in rap-vorm zong (nog geen uitspraak, maar België negeert een Interpol decreet));
Amnesty International heeft onmiddellijke vrijlating geeist voor twee Catalaanse politieke gevangenen (de twee Jordi’s), geen advies, een eis, wat we normaal alleen in echte rogue staten zien. Deze lui zijn leiders van een culturele organisatie en zitten voor elf jaar in de bak;
Europa blijft aandringen op justitiële hervormingen wegens te veel invloed van politiek op justitie;
Europa blijft aandringen op corruptie bestrijding, Spanje is echt nog zeer corrupt;
De eerste veroordeelde in de corruptie zaak Gürtel tegen de corruptie binnen de PP partij was … de internationaal gelauwerde onderzoeksrechter Baltasar Garzón;
En zo kan het lijstje nog wel even door gaan.
Toegegeven, elk land heeft zijn kruisjes, maar Spanje een 8.2 voor haar democratie? Disbelieve….
Overigens is het ondanks dit alles best prettig wonen hier hoor 🙂