DNA is geen blauwdruk

Ons DNA is geen onwrikbare blauwdruk maar ‘staat open voor onderhandeling,’ in de woorden van Jamie Davies, prof in experimentele anatomie aan de U van Edinburgh. Hoe verklaren we anders dat het lichaam zich aanpast aan omstandigheden die het DNA niet vantevoren kon weten? Waarom hebben tweelingen niet dezelfde vingerafdruk? Kennelijk is ‘genetisch bepaald’ niet onveranderlijk. Theorie: genen maken eiwitten, dat zijn de machines; maar die machines gaan uiteindelijk in overleg met hun omgeving te werk. “In het gen-centrische model is er een ‘gen voor dit’ en een ‘gen voor dat,’ die deterministisch aan het werk gaan om een cel, een lichaam, of een aspect van gedrag te construeren. In het ‘lus-model’ zijn er terugkoppelingsprocessen die cellen, lichamen en ecosystemen de mogelijkheid bieden om zichzelf te construeren en aan te passen, reagerend op de omstandigheden.” Het symbool voor het leven zou niet de helix moeten zijn, maar een lus, een loop.