Kapitalisme graaft zijn eigen graf

Bespreking van het boek van Thomas Piketty dat vorig jaar in het Frans uitkwam, en nu in het Engels: “Capital in the Twenty-first Century.” Let op: kapitaal, niet kapitalisme. Zijn centrale punt is dat kapitalisme inherent en onvermijdelijk leidt tot concentratie van kapitaal. De rol van kapitaal is onderschat. Een goede boekbespreking is als een schermutseling tussen twee heren, en dit is er zo een. De argumenten van Piketty, die inkomens- en vermogensongelijkheid 20 jaar heeft bestudeerd, zijn indrukwekkend. De bedenkingen van John Cassidy aan het eind zijn weldoordacht.
Piketty: inkomen uit arbeid, als percentage van totaal inkomen in de VS (dus ook uit vermogen) is gedaald van 68% naar 62% in de periode 1970-2010.    Inkomensongelijkheid in de VS nu is groter dan in Zuid-Afrika in de zestiger jaren.
Dat gaat over inkomen. Maar vermogen oftewel kapitaal genereert inkomen. ‘De Wet van Piketty’: als rendement op kapitaal hoger is dan de groei van het GDP dan stijgt ongelijkheid.
De twintigste eeuw was in Europa een uitzondering omdat twee wereldoorlogen de vermogens van de oude elite leegzogen door vermogens- en erfbelasting. Sociale wetgeving gaf arbeiders een betere onderhandelingspositie bij loongesprekken. De ‘Wiederaufbau’ overal in Europa deed de economie sneller groeien dan de rente op vermogen.
Dat is nu voorbij dus kapitalisme kan terug naar zijn natuurlijke groei van ongelijkheid; Vermogen genereert inkomen, en dus meer vermogen etc.
Cassidy geeft er weloverwogen kanttekeningen bij. Welke? O.a.: Piketty heeft geen oog voor algemene verbetering van het leven, die ook de armste inwoners bereikt. Dit stukje moet niet langer worden, dus lees de volledige recensie. Ik denk dat ik dat boek maar eens moest kopen. Gerelateerde link: de blog van Cassidy.