Kan het zonder groei?
‘Het is moeilijk te zien hoe maatschappijen zoals we die hebben in West-Europa, de Verenigde Staten, kunnen functioneren zonder groei. Ik denk dat de parlementaire democratie in een republiek ongeveer zo werkt: een groep mensen zit rond een tafel, ze draaien ingewikkelde regels in elkaar, en er wordt een hoop onderhandeld. Zo lang de taart groeit kun je iedereen een stukje geven. Maar als de taart niet meer groeit dan wordt het een ‘zero-sum’ dynamiek, en dan werkt het wetgevende proces niet meer. Dus de die democratische parlementaire systemen die we de afgelopen 200, 250 jaar hebben gehad vielen in een periode van snelle groei. We hebben een beetje een mislukt experiment gezien in de jaren ’30 van de vorige eeuw toen de groei stagneerde, in ieder geval economische groei, en het systeem werd fascistisch of communistisch.’
Aldus Peter Thiel, Duits-Amerikaanse investeerder, filantroop, politiek activist en schrijver, mede-oprichter PayPal, eerste investeerder in Facebook. Fragment uit een gesprek van drie uur in juli, op YouTube; transcript elders. Gevonden dankzij The Browser; de rest van de ‘hoogtepunten’ bevat weinig verrassends.
Wie bewaakt de bewakers
Een deurbel met camera is een veilig gevoel. Een deurbel met camera die de beelden opneemt kan handig zijn om de politie te helpen een lastige of gevaarlijke bezoeker op te sporen. Maar de makers van de ‘Ring’ zijn wel heel dik met de politie. Er zijn nu 10 miljoen van die dingen verkocht, voor een deel door samenwerking met nu meer dan 400 politiekorpsen die inwoners het apparaat aanraden als ze zich onveilig voelen. Wie video van zijn Ring publiceert op de buurtwebsite van Ring, getiteld ‘Neighbors,’ (bijvoorbeeld om te waarschuwen voor ongure types) geeft de politie het recht om die beelden te gebruiken. Dat staat in de kleine lettertjes. En gezichtsherkenning? Dat kan zo’n Ringding toch ook wel? Zou een logische volgende stap zijn. Nog niet, bezweert moederbedrijf Amazon, dat Ring begin 2018 kocht voor $800 miljoen. Het mag niet eens, in sommige Amerikaanse steden. Maar waarom heeft de Oekraïense dochter van Ring dan een afdeling die zegt: ‘Wij ontwikkelen halfautomatische misdaadpreventie en TV-systemen die zijn gebaseerd op, maar niet exclusief, gezichtsherkenning.’ En waarom heeft Ring Oekraïne een ‘Hoofd Gezichtsherkenning Research’?
Spns
‘Sapiens’ van Yuval Noah Harari ingekort van negen uur leestijd tot 30 minuten. Nu hebt u geen enkel excuus meer ….
Weg uit China
Elektronicamakers verhuizen hun fabrieken uit China. Eén van de nieuwe centra wordt Vietnam, dat sinds 2010 een toename zag van ruim 30% in de capaciteit. De trend begon dus al voor de handelsoorlogen. Redenen: Chinezen worden steeds rijker dus fabrieken worden steeds meer ingezet om aan binnenlandse vraag te voldoen; schaarste duwt prijzen omhoog; afwezigheid van rechtsstaat waardoor piraterij bloeit. LG, Samsung en Google hebben al productie verhuisd naar Vietnam.
Tip de planter
Scan de QR-code en stuur daarmee een fooi rechtstreeks naar de koffieplanter in Kenia. Dankzij blockchain weet Kahawa1893 precies welke plantage. Het geld komt dezelfde dag binnen via Mpesa, de Keniaanse mobiele ‘iDeal’. Omdat een Keniaanse koffieboer gemiddeld minder dan €1.700 per jaar verdient, is iedere 5 cent al een flinke stap. Vrouwen doen 90% van het werk. Kahawa1893 koffie is online te bestellen, helaas alleen nog in de VS.
Beter niet scheiden
Gescheiden mensen hebben twee keer zo vaak dementie op latere leeftijd als getrouwde mensen. Studie van 15.000 mensen die 52 of ouder waren in het jaar 2000, gedurende de periode 2000-2014. Ze werden elke twee jaar ondervraagd en getest op cognitieve vaardigheden.
Het brein van Trump
Een lezer van The Atlantic stuurt een lange brief naar de redactie waarin hij uitlegt hoe hij plotseling Trump begrijpt. Dit kreeg ik een paar maanden geleden al van een lezer, en het zingt in mijn hoofd; het helpt echt iedere keer om te begrijpen waarom Trump doet wat hij doet. Daarom dus een uitgebreide samenvatting: (tip D.Rosenberg)
‘Ik had een epifanie, een Openbaring, ongeveer rond de ‘midterms,’ na twee jaar lezen en beluisteren van doorwrochte analyses van serieuze mensen die, omdat het nu eenmaal hun baan is, hun best doen om serieus, weloverwogen en strategisch over te komen iedere keer als Trump iets doet. Maakt niet uit hoe wild het kanon om zich heen schiet, de meeste serieuze journalisten vervallen gewoontegetrouw in een beleefde interpretatie die suggereert dat Trump een plan had toen hij daarnet dat belachelijke ding deed. Anders gezegd, ze zeggen dat hij een sluwe vos is, niet gewoon een idioot.
‘Ik probeerde laatst aan een vriend uit te leggen waarom Trump weer iets bizars had gedaan. Nadat ik alle mogelijkheden had doorgenomen eindigde ik met de conclusie dat hij het alleen maar deed voor de aandacht. Het was voor één nieuwscyclus. Geen strategie, geen planning, geen idee over de consequenties. En absoluut geen enkele intentie om er de volgende dag iets op te laten volgen.
‘Hij is bezig een reality show te produceren vanuit het Witte Huis. Iedere dag is een nieuwe aflevering. Iedere handeling heeft als doel betere kijkcijfers, of merkherkenning of zoiets.
‘Jij bent je hele leven journalist geweest. Reizen, vliegen, schrijven, rennen, nadenken over hoe worsten en wetten in elkaar worden gedraaid. Je ziet de hele wereld, je eigen routine door die lens. Als jij, door een of andere ‘glitch in the matrix’ per ongeluk opeens in de stoel van president zou komen te zitten dan is dat de lens waardoor jij je nieuwe baan zou bezien. Alles wat je tot nu toe in je leven hebt gedaan zou bepalen hoe je werkdag er uit zal zien, en hoe je de wereld beziet. Belangrijker, mensen die jouw kabinet moeten volgen zullen zien dat je serieus bent en zullen je serieus nemen.
‘Trump is een man die maar een heel klein stukje van de wereld heeft gezien (NY vastgoed), nooit nieuwsgierig is geweest, nooit bedachtzaam, en zeker nooit een seconde heeft nagedacht over hoe goed bestuur er uit ziet, of hoe het met andere mensen gaat. (…) Tientallen jaren heeft hij zijn eigen ik vermengd met zijn publieke persoonlijkheid en uiteindelijk werd hij een soort Bekende Amerikaan met een nep TV show waarin hij een nepbedrijf leidt. En dan, op een dag, door een ‘glitch in the matrix’, wordt hij wakker en is hij President van deze Verenigde Staten.
‘Dus hij maakt er maar een show van. En hij ontploft als er een slechte dag is. Niet omdat één of ander jochie in een grenskamp overlijdt, niet omdat hij niet zijn zin krijgt in één of andere commissie, niet omdat zijn beleid verkeerd wordt geïnterpreteerd – nee, hij is boos omdat het er slecht uit ziet, omdat iemand hem liet struikelen in een interview, omdat iemand kuchte terwijl hij praatte.
‘Amerika heeft een circusomroeper gekozen met nul verstand van geschiedenis, overheid, internationale financiën, zelfs niet van de Republikeinse partij. Er is geen plan, geen strategie, geen onderliggende wijsheid. Er is alleen de aflevering van vandaag, een bezeten zoektocht naar nieuwe onderwerpen, wie wordt er morgen om zeep geholpen.’
Tot zo ver de hoogtepunten. Het origineel is beter. (En hoe vertaal je in vredesnaam ‘glitch in the matrix’?) Maar het klikt. ‘We kopen Groenland.’ ‘We bombarderen orkanen.’ ‘We gaan praten met Kim.’ ‘En Mexico moet de muur betalen.’ Iedere druppel inkt, iedere seconde TV- of radiotijd die wordt verspild aan het analyseren van dit soort kreten is verspilde energie – want er zit niets achter.
En dat doet mij denken: welke Democraat zal het lef hebben om expliciet te weigeren in debat te gaan met Trump? Omdat het simpelweg zinloos is?
Ik ben er druk mee, echt. Maar – de Zoom H4n moest apart worden ingesteld (dank, Jessy bij BNR!). Ook obscure instellingen in Audacity moesten veranderd. Is gebeurd. Mailchimp zegt vrolijk ‘voeg audio toe!’ maar slikt geen opnames van meer dan 3 mb. Zelfde op WordPress. ‘HTTP fout.’ Iemand die hier raad mee weet?
Nieuws witwassen
Podcast interview met Robert Cottrell, ex-Economist en oprichter The Browser, een nieuwsbrief die inspiratie was voor De Bicker. Hij heeft een interessant inzicht over nepnieuws: we zouden niet zo veel tijd moeten verdoen aan het signaleren en rubriceren van nep-berichten; beter om ons te richten op de afzenders. Dat scheelt een hoop tijd. Je kunt bijvoorbeeld een ‘witte lijst’ maken van bona fide nieuwsorganisaties (de betrouwbaarheid van die lijst hangt natuurlijk af van wie die opstelt, maar dat is voor later.) Dat bracht mij op de volgende gedachte: dit is exact wat Facebook en Twitter en andere ‘sociale media’ zo gevaarlijk maakt. Als je zegt ‘Ik heb dit gelezen op de website van de Nizni Novgorod Daily!’ dat haalt iedereen zijn schouders op. Dat is niet een serieuze bron. Maar als een medewerker van de Nizni Novgorod Daily een bericht van de krant op Facebook zet, dan zal iedereen zeggen ‘Ik heb het op Facebook gelezen!’ Zo wordt nieuws gratis gelegitimeerd, door de afzender te veranderen. Een soort witwassen van nieuws.
Verder, voor de liefhebber: een lang gesprek over nieuwsconsumptie, de dwaling van reclame-gedreven nieuws, verdienmodellen online en meer.