Baudet (2)
Vanmorgen maar eens het hele artikel van Thierry Baudet in American Affairs gelezen. Tja, misogynie (dat klinkt zo veel aardiger dan ‘vrouwenhaat,’ want het hoeft niet altijd ‘haat’ te zijn) is des mans. Weinig mannen kunnen de verleiding weerstaan om hun opstandigheid jegens de dominante sekse – veroorzaakt door het besef dat we volkomen machteloos zijn tegenover de vrouw – af en toe bot te vieren met een flinke mopperpartij. Dat mopperen moet je binnenskamers doen. Niet in het openbaar. Thuis mag je best een wind laten, in de volle trein niet. Het is een teken van beschaving om rekening te houden met andere mensen, ook al zijn ze nog zo irritant. Een romanschrijver mag vrijwel alles, want dat is de functie van de roman. Een politicus niet. Als je je onbeschaafd gedraagt help je mee aan de afbreuk van de beschaving die nu eenmaal nodig is om een democratie te laten functioneren. Dus als de vraag is ‘is Baudet hiermee ongeschikt om premier te worden?’ dan zou ik zeggen: ‘Dat valt te bezien, laat hem eerst maar eens wat manieren leren.’
Wat ik niet begrijp in het verhaal van Baudet is dat hij de weg voorwaarts schetst als of-of. Persoonlijke vrijheid leidt tot verlies van verbondenheid, zegt hij; als we niet een manier verzinnen om persoonlijke vrijheid een plek te geven binnen het verbindende familie, volk en vaderland, dan dreigen we overspoeld te raken door de sterk verbindende Islam van ‘Arabische, Turkse en Afrikaanse immigranten.’ Dit is een ‘straw dog’ zoals de Engelsen zeggen: een niet-bestaande vijand creëren om een punt te maken. Anders gezegd: materialisme, isolement en vervreemding bestaan wel degelijk; maar je hoeft niet ruzie te zoeken met Moslims om die problemen op te lossen. Naastenliefde en verbondenheid kunnen prima samengaan met persoonlijke vrijheid. Je hoeft niet een angstbeeld te schetsen door toenemend individualisme neer te zetten als het pad naar de hel, het pad naar ‘onderwerping’ (soumission) door de Islam.
Het is een denkfout. Een beetje zoals de denkfout die veel tegenstanders van Baudet maken, mensen die populisten verwijten ‘nationalistisch’ zijn. Er is niks mis met nationalisme. Nationalisme is goed. Het is prima om trots te zijn op je eigen land, volk en cultuur. Het is ook goed om er over na te denken wat ons bijzonder maakt. Maar die trots moet je in een positief vat gieten. Niet gebruiken als reden om ‘anderen’ te weren, of immigranten de schuld te geven van het verval van de samenleving; maar juist als positieve drijfveer. ‘Dit is wat Nederland groot heeft gemaakt, dit is hoe wij vrijwel alle landgenoten veiligheid en vrijheid en welvaart hebben kunnen bieden. Hier zijn wij trots op, en sluit u zich daar vooral bij aan.’
Baudet
Thierry Baudet schreef een bespreking van de boeken van Michel Houellebecq voor een Amerikaans tijdschrift waar nogal wat mensen zich over opwonden in Nederland. Bij uitzondering maak ik het artikel in het blad ‘American Affairs’ beschikbaar via ‘Outline,’ het programma dat betaalmuren omzeilt. Leest u dat vooral, voordat u zich een mening vormt.
3,5% is genoeg
Onderzoek toont dat vreedzaam burgerprotest de meest effectieve manier is om politieke verandering teweeg te brengen. Beter dan een guerrilla, beter dan een coup, beter dan aanslagen. Politiek wetenschapper aan Harvard bestudeerde honderden opstanden in de laatste eeuw. Andere conclusie: als 3,5% van de bevolking actief meeprotesteert is dat al genoeg om effectief te zijn.
Au!
Waarom zijn medicijnen toch zo duur? We moeten de prijs bij wet vaststellen, zeggen politici. Maar waarom laten we niet eens een beetje vrije markt los op die hele sector? Dat is de gedachte van Blink Health, een startup die consumenten een platform wil bieden waar ze prijzen van medicijnen kunnen vergelijken. In de apotheek heb je geen idee of een pilletje €2,75 of €27,50 moet kosten. De echte boeven zijn niet Big Pharma, maar Big Pharmacies ….
Niet schadelijk
Onderzoek onder totaal 12.670 kinderen van 10 tot 15 concludeert dat gebruik van sociale media geen merkbaar effect heeft op het geluk van de betrokkenen.
Translatatron
Google heeft een vertaler ontwikkeld – genaamd Translatatron – die niet van spraak-naar tekst-naar spraak gaat, maar meteen spraak in spraak vertaalt. Dat is nauwkeuriger, en heeft als voordeel dat de stem van de originele spreker beter (nog niet perfect, maar beter) kan worden gereproduceerd.
Een idee?
Methaan verwarmt de atmosfeer, net als CO2; maar het is veel heftiger (84x), en het heeft een veel kortere werkingsduur, 20 jaar. Dus als je methaan kunt ‘inruilen’ voor CO2 dan heb je minder problemen op de korte termijn. Dat geeft weer tijd om een oplossing te vinden voor het veel hardnekkiger probleem van CO2 uitstoot. Welnu, dat is het voorstel: middels grote turbines die methaan mengen met ‘zeoliten’ zou je dit kunnen bewerkstelligen. Ingewikkeld te doen, en methaan is vluchtig. Maar de oliemaatschappijen alleen al produceren 100 miljoen ton methaan door gas te verbranden dat bij de oliewinning vrijkomt, en door lekken in pijpleidingen. (tip JM Faber)
Democratie
Uit een bespreking van ‘How Democracies Die’ en ‘How Democracy Ends’ in The Nation. “Hoewel de columnerende klasse voortdurend klaagt dat de VS zo ‘verdeeld’ is, moeten we wel onthouden dat democratieën nu juist bestaan om ons te helpen omgaan met onze verdeeldheid. De vraag is veeleer of er wel een politieke strijd geleverd kan worden als één van de deelnemers zegt dat zijn tegenstanders geen legitimiteit hebben. Dit is waar een president die zijn critici afdoet als ‘on-Amerikaans’ zo veel schade mee aanricht.”
Vergelijkingen met de vorige eeuw hebben weinig zin: “Nergens in het Westen is er een staat die een systematisch cultus van geweld en racisme propageert, de kern van 20ste eeuws fascisme. Er is nergens een grootscheepse mobilisatie van de bevolking aan de gang, laat staan een militarisatie.”
Dezelfde week een bespreking van deze twee plus nog twee andere boeken in de NY Review of Books door de historicus du jour Adam Tooze, die ook een paar fraaie zinswendingen heeft. Democraten dachten dat ze nooit van Trump konden verliezen want: ‘De toenemende diversiteit van Amerika en en de openlijke politieke voorkeuren van de Californische digitale oligarchen zouden er wel voor zorgen dat de Democraten aan de macht bleven. Trump supporters waren niet alleen betreurenswaardig, maar gedoemd uit te sterven.’
‘Trump ontmaskerde wat de beschaafdheid van Obama verhulde – Amerikaanse democratie is de knecht geworden van kapitalisme, patriarchie en de rassenscheiding die de erfenis is van de slavernij.’
Is er nog hoop?
David Runciman, één van de boekenschrijvers, denkt dat liberale democratie niet het logische eindpunt is, zoals Francis Fukuyama en anderen voor hem; hij denkt dat democratie net als alle staatsvormen een levensloop heeft, en dat we nu in de late volwassenheid zijn. Landen als Griekenland en Japan zijn het dichtst bij het bejaardenhuis.
Nieuw!
Wynia’s Week is de wekelijkse nieuwsbrief van Syp Wynia, voormalig columnist van Elsevier. Ik vind zijn artikelen vaak waardevol. Hij vindt De Bicker leuk. Dus we gaan uitwisselen: Wynia tipt zijn lezers over artikelen in De Bicker, en ik maak één keer per week een bericht over de nieuwste artikelen van Syp, te zien met een simpele klik. Ik hoop dat u dit een verrijking van het aanbod van De Bicker vindt. Ik hoor graag.
Deze week onder andere:
‘Waarom werken zo weinig asielzoekers?’ vraagt Syp zich af. Hij concludeert zijn stuk met vijf regels voor een beter asielbeleid. ‘Herrie maken van politici moet leegte verbergen,’ schrijft historicus Coen de Jong: ‘Van ideologieën als socialisme en liberalisme is weinig meer over. Wat resteert is een soort hyperindividualisme, aangelengd met identiteiten gebaseerd op slachtofferschap.’ Dat en meer in ‘Wynia’s Week.’
