Wat is Github?
Microsoft zal vandaag aankondigen dat het Github koopt voor $2 miljard of meer, verwacht Bloomberg. UPDATE: ahem. $7,5 miljard. Maar waarvoor betalen ze? Computerprogramma’s schrijven is pionierswerk. Het is iedere keer weer een eenzame reis door onbekend terrein. Daarom werken programmeurs graag samen, om hun ideeën te testen en benaderingen te horen die ze zelf niet hadden bedacht. Github, 10 jaar geleden opgericht, is een platform waar je je code kunt bespreken met anderen. Van je eigen bedrijf, of extern. Nu 23 miljoen gebruikers, bij 1,5 miljoen bedrijven wereldwijd. Microsoft-baas Satya Nadella beweegt zijn bedrijf richting ‘open code’ zoals Linux. ‘Toegang tot de gemeenschap van programmeurs’ wordt als reden genoemd voor de overname. Misschien ook goodwill – Microsoft ‘redt’ Github, het clubhuis van de ontwikkelaarswereld, dat al 10 maanden zonder CEO zit. Maar 10x de omzet? Hoe verdien je dat terug? En lopen de programmeurs niet weg als de mastodont aan het stuur gaat zitten?
'Oer'woud

Zijn er nog stukken bos in Europa die niet door mensen zijn bedorven? Ja, maar niet veel. 1,4 miljoen hectare. Grotendeels in noord-Finland en de Balkan – Roemenië, Oekraïne – maar verrassend veel nog in de Alpen. Uitgebreid overzicht van alle soorten bos in Europa.
De un-Buffett

Lou Simpson, nu 81, beheerde jarenlang de beleggingen van Geico, de verzekeringsmaatschappij die eigendom is van … Warren Buffett’s Berkshire Hathaway. Hij behaalde 25 jaar lang een resultaat dat gemiddeld jaarlijks 6,8% boven het marktgemiddelde lag. Zijn filosofie: lees je suf (hij doet 5-8 uur per dag), vorm je eigen oordeel, koop weinig en hou vast, verkoop de flops en niet de aandelen die het goed hebben gedaan.
Opvallend weinig opvallends
Mary Meeker, invloedrijk analist van de hele technologiesector, komt jaarlijks met haar overzicht. Meestal in de vorm van een grote stapel powerpoint sheets. Dit jaar 294 stuks. Meest opvallend: er zat weinig opvallends tussen, afgaande op de hoogtepunten die Recode selecteerde. Een paar krenten dan:
- Vijf jaar geleden waren twee van de 20 grootste internetbedrijven Chinees, en negen Amerikaans. Nu: negen in China en 11 in de VS.
- Immigratie is belangrijk. Meer dan de helft van de meest succesvolle tech-bedrijven in de VS is opgestart door eerste- of tweede-generatie immigranten
- er was vorig jaar geen groei in de verkoop van smartphones. Iedereen heeft er al één.
Alle sheets, plus complete toelichting Meeker, achter de link.
BNP per staat

En Nederland is dus …. Illinois. Nummer zes. Californië, de rijkste staat, heeft een BNP vergelijkbaar met het Verenigd Koninkrijk.
Hoop voor kranten

Veel lezers komen ‘door de zijdeur’ op de website van een krant terecht: door een verwijzing op Facebook, Twitter of Google. Ze gaan dus niet eerst naar de ‘voorpagina,’ de homepage. Die trend zou aangewakkerd moeten worden als mensen steeds meer hun smartphone gebruiken als primaire nieuwsbron. Want: ‘mobiel = sociaal,’ is het mantra. Dat blijkt nu mee te vallen: pageviews via de homepage nemen toe, via Facebook nemen af. Dus kranten zijn minder afhankelijk van Facebook; hun ‘merk’ heeft meer waarde dan gedacht.
Bril is slim

Intelligente mensen hebben 30% vaker dan het gemiddelde genen die worden geassocieerd met slecht zicht. Studie onder 300.000 mensen door U. van Edinburgh.
Echt zo'n probleem?

Gaan we in hoog tempo naar een ‘gig economy’ (deeltijdeconomie) waar je alleen nog maar part-time baantjes zonder zekerheid kunt krijgen bij de Foodora’s, Uber’s en MacDonaldsen? Niet in de VS. Grafiek van de Amerikaanse centrale bank, overgenomen door Deutsche. Voor driekwart van de mensen met part-time baantjes vertegenwoordigt dat werk maar 10% van het totale gezinsinkomen. En qua aantallen banen (zie boven) is het maar een fractie van de economie.
'Release the report'

Het lijkt wel alsof Amerika zich heeft neergelegd bij bij het presidentschap van Donald Trump. Hij is genormaliseerd. Hij lijkt ongrijpbaar. Nelson Cunningham (foto) is zes jaar Federaal officier van justitie geweest in New York, en was juridisch adviseur van Bill Clinton (één van twee presidenten die ooit zijn ‘impeached’). Hij zegt: Robert Mueller zal zijn rapport uitbrengen voordat campagnes voor de tussentijdse verkiezingen beginnen. Rudolph Giuliani, juridisch adviseur van president Trump, denkt 1 september. Cunningham beschrijft stapsgewijs wat er gaat gebeuren, en waarom. Dat laatste onderbouwt hij op basis van precedenten. Mueller zal de president niet aanklagen, maar wel een gedetailleerd rapport schrijven. Onderminister van Justitie Rod Rosenstein zal het willen publiceren. Rosenstein zal vervolgens worden ontslagen door Trump, om dit te voorkomen. Dat brengt eindelijk de Senaat en het Huis in het spel, die zich tot nu toe zo stilletjes hebben gehouden: die moeten opvolgers goedkeuren. En die zullen het rapport van Mueller eerst willen lezen. ‘Release the report’ wordt de strijdkreet dit najaar, zegt hij.
Waarom zijn de Democraten zo stil? Omdat ze pas een ‘impeachment’ kunnen beginnen met een meerderheid in het Huis van Afgevaardigden. Ze denken dat ze minder twijfelende kiezers krijgen als ze nu al beginnen te drammen over impeachment.

Miljardair Tom Steyer is het daar hartgrondig mee oneens. ‘Onze grondleggers gaven ons impeachment om een roekeloze, wetteloze en gevaarlijke president te confronteren en iedere dag dat zijn gedrag wordt geaccepteerd, iedere dag dat je er niet tegen opstaat, wordt het een beetje meer aanvaard als gewone gang van zaken. (…) En als je dan na vier jaar zegt ‘het is schandelijk wat hij heeft gedaan,’ wat onvermijdelijk is, dan is de vraag: ‘Meen je dat nou echt? Want de afgelopen 1.300 dagen ben je min of meer akkoord gegaan.’
Hij heeft al vijf miljoen handtekeningen voor zijn campagne ‘need to impeach.’ Hij zegt dat er in elk van de 75 districten waar de Democraten een kans hebben, 10.000 mensen zitten die zijn campagne hebben getekend. Voldoende om doorslaggevend te zijn.
Pinker en Harari

Steven Pinker (‘Enlightenment Now’) en Yuval Harari (‘Homo Deus’) zitten niet ver van elkaar af als ze de vooruitgang van de mensheid beschrijven, en de welvaart die dat voor zo velen heeft gebracht. Maar Pinker wordt vaak een beetje wantrouwend gerecenseerd, alsof hij een ‘optimist’ is. Dat is een etiket dat naïviteit suggereert, wanhopige blijdschap. Harari daarentegen kan geen kwaad doen. Deze recensent vergelijkt het met de zelfcensuur van Hollywood in 1934-1968. ‘Je mocht films maken over overspeligen, misdadigers en femmes fatales zolang ze maar aan het eind hun verdiende loon kregen. Intellectuelen in het vrije Westen in de 21ste eeuw mogen op vergelijkbare manier wel aardige dingen zeggen over vooruitgang, technologie, wetenschap en kapitalisme zo lang ze maar duidelijk maken dat we uiteindelijk De Prijs zullen betalen voor onze hoogmoed.’ Harari eindigt zijn boek met angstige visioenen van algoritmes die onze levens gaan regisseren. Pinker durft te concluderen dat we ook daar wel een oplossing voor vinden, en dat het zomaar allemaal wel eens goed zou kunnen aflopen. Ja, zeg ….