De Bicker doorgezaagd!

A.s donderdagavond 23 november om 18:45 wordt De Bicker zelve geïnterviewd door schrijver en copywriter Floris Kappelle. Cafe De Tropen, Linnaeusstraat 2, Amsterdam. Goede parkeerplaats, goed OV.

Programma
18:00  uur Inloop in Café de Tropen
18:45  uur Aan Tafel bij Floris Kappelle
19:15  uur Borrel in Grand Café de Tropen
20.00  uur Einde

NB de bijeenkomst is georganiseerd door de Maatschappij voor Nijverheid en Handel. De entree is €15, daarvoor krijgt u behalve de vrolijke Kappelle ook drankjes en bitterballen. Wat er overblijft steunt de Maatschappij, ‘Neerlands oudste netwerkclub’ uit 1777. Hier aanmelden (wordt op prijs gesteld, betalen aan de deur.)

'Every click you make ...'

482 van de top 50.000 meest bezochte websites ter wereld gebruiken zogenaamde ‘session replay’ software die iedere klik en iedere toetsaanslag van u registreren, zodat die kunnen worden teruggespeeld. Doel is om het zoekgedrag van consumenten beter te begrijpen maar de bijvangst is privacy-gevoelig. Sommige van deze softwaresystemen registreren ook wachtwoorden; sommige koppelen de zoekgegevens aan het e-mailadres van de gebruiker. Sommige slaan zelfs gevoelige informatie zoals medicijnrecepten op. Ze registeren ook sessies die onderweg worden afgebroken – half ingevulde formulieren, per ongeluk geknipte-en-geplakte tekst.

Hier een demo-video van één van de leveranciers:

De ‘session replay’ software wordt onder andere gebruikt door Ryanair, AlJazeera, CBS, Reuters, Elsevier, The Economist, T-Mobile.com, veel kledingmerken en pornosites.

Verliefd op Bitcoin?

De technologie die de ‘betrouwbare derde’ overbodig maakt kan zelf niet zonder een betrouwbare derde. De afgelopen jaren zijn tien ‘beurzen’ voor cryptocurrencies gesloten. Beleggers hebben 980.000 munten verloren met een huidige marktwaarde van $6 miljard. (Tweederde van die munten stond bij Mt. Gox, het grootste faillissement.) Reuters zegt onbedoeld ironisch dat deze beurzen geen toezichthouders hebben ….De munt kan dan verifieerbaar zijn, de eigenaren zijn dat niet helaas.

Spotify diversifieert

De Zweedse dienst voor stromende muziek heeft Soundtrap gekocht voor €25,4 miljoen, een startup die zegt een ‘online muziekstudio’ te bieden. Dat betekent dat je je eigen liedjes kunt opnemen met de microfoon op je laptop of telefoon (!), je valse stem kunt laten omvormen tot hij goed klinkt,en panklare percussie in je eigen muziek kunt invoegen. Wat moet Spotify hiermee? Axios denkt dat Spotify naar de beurs wil, en enkel muziek streamen een te dun product vindt om beleggers te verleiden.

Toevoeging (tip M. Hubeler): analist Tren Griffin heeft een lange analyse van de ‘streaming music’ bedrijfsvorm, voor mensen die overwegen te investeren. Hij zegt: Pandora c.s. hebben lage winstmarges omdat ze compleet afhankelijk zijn van hun leveranciers (de platenmaatschappijen) die dus de macht hebben over de prijsvorming. Ook: ze hebben geen eigen content. De helft van de uitzendingen van Sirius, de satellietradio in de VS die als model geldt, bestaat uit nieuws en ander gesproken woord. Moet Spotify niet beter een podcastbedrijf kopen?

Toevoeging: muzikant R. Leslie schrijft: ‘Het blijft een speeltje als je het vergelijkt met echte opnamesoftware. Maar het is logisch dat ze deze stap nemen. Get them when they’re young. Ik denk dat het plan van Spotify is musici van de bodem af te creëren. Je ziet nu al dat ze hun algoritmes zo sleutelen dat onbekende artiesten een ietsje betere kans hebben een groot publiek te bereiken op hun platform. Dit is goed vanuit het perspectief van hun luisteraars die de authentieke indie-ervaring willen… En het is goed voor Spotify omdat ze dan minder afhankelijk zijn van de platenmaatschappijen. Als Spotify een hele sloep indie-artiesten kan opbrengen die voor hun inkomen niet afhankelijk van de platenmaatschappijen zijn en afhankelijk van Spotify, dan zijn zij opeens de nieuwe platenmaatschappij. Dus dit verbaast me niet: Spotify kondigt met deze app aan dat ze de “opnamestudio” aan gaan bieden, wat vroeger dus een van de rollen was van de platenmaatschappij. En hoe meer musici in het ecosysteem van Spotify opgroeien, hoe meer macht Spotify heeft in de industrie. Makes sense?’

Morele psychologie (2)

Dit verdient een extra stukje. Lezer Knud Boucher schreef gisterochtend: ‘Grappig genoeg is die Ultimatum Game mogelijk cultureel afhankelijk.’ Hij verwijst naar een artikel in Pacific Standard uit 2013 dat verslag doet van Amerikaanse socioloog Joe Henrich die in 1995 het Ultimatum Game speelde met Machiguenga in Peru, een relatief geïsoleerde bevolkingsgroep. Die accepteerden veel lagere bedragen dan inwoners van de VS. “Ze vonden het belachelijk dat je gratis geld zou weigeren,” zei Henrich. “Ze begrepen gewoon niet waarom iemand geld zou opgeven om iemand te straffen die nou eenmaal de mazzel had gehad dat hij de andere rol in het spel mocht spelen.” Henrich is sindsdien met collega’s op pad gegaan om te onderzoeken of alle theorieën in de sociale wetenschappen wankel zijn, omdat ze zijn gebaseerd op experimenten op een relatief kleine bevolkingsgroep. Die bovendien niet representatief is voor de hele wereld, integendeel hij is WEIRD: namelijk ‘Western, Educated, Industrialized, Rich, and Democratic.’ In psychologische studies van 2003 tot 2007 bleek 96% van de proefkonijnen Westerlingen (meestal eerstejaars studenten …)

Dus. Conclusies uit psychologische experimenten kunnen best gelden voor mensen in rijke OESO-landen. Maar het is gevaarlijk om conclusies te trekken over de hele mensheid. Zoals ik gisteren deed: “Wij zijn het meest sociale beest op aarde. Samenwerking heeft ons alles gebracht. Maar ook geconditioneerd om ons bewust te zijn van de groep. Daarom hebben we gevoelens als schaamte, plicht, empathie, walging, fairness etc ontwikkeld.” Niet dus! Voorzichtig met dat soort sprongen.

Toverstafje

‘Stel je eens voor dat je met één enkele wetswijziging de werkloosheid kan verminderen, de volksgezondheid kan verbeteren door minder stress en minder hoge bloeddruk, productiviteit kunt verhogen, het milieu kunt helpen, mannen meer betrekken bij het gezin, en mensen gelukkiger kunt maken …’ Columnist in The Guardian bepleit de vierdaagse werkweek. (tip: T. de Bruyne)

Echtgeennepnieuws. Echt.

Ouderwetse serieuze nieuwsorganisaties als Economist, NY Times, WaPo en anderen werken samen met Google, Bing en Facebook om een soort keurmerk voor ‘betrouwbaar nieuws’ te ontwerpen. Klinkt wat treurig – dat zij zich moeten verdedigen – maar heeft er iemand een beter idee?

Morele psychologie

Een kindercrèche wilde ouders aansporen om hun kinderen op tijd op te halen; dus hief boetes voor te laat komen. Dat had tot gevolg dat ouders hun schouders ophaalden en de boete betaalden als een soort extra tarief. Door het boetestelsel nam het aantal laatkomers toe. Zonder boete was het te laat verschijnen een morele kwestie: het was onbeleefd of respectloos tegenover de verzorgers.

Ander voorbeeld: u krijgt €100, maar alleen als u dat deelt met een ander. U moet samen beslissen wie wat krijgt. Het rationele antwoord: €99 voor u en €1 voor de ander. Immers, €1 is beter dan nul. Maar de meeste ‘derden’ willen €30 of meer. Beide zijn niet te verklaren uit economie, of traditionele psychologie. Er is een andere drijfveer: ‘morele psychologie.’ Wij zijn het meest sociale beest op aarde. Samenwerking heeft ons alles gebracht. Maar ook geconditioneerd om ons bewust te zijn van de groep. Daarom hebben we gevoelens als schaamte, plicht, empathie, walging, fairness etc ontwikkeld. Wij gaan naar de stembus omdat het goed burgerschap is; wij werken hard omdat we respect willen krijgen, niet alleen een bonus. Econoom Ricardo Hausmann bespreekt twee nieuwe boeken die deze oude inzichten vertalen naar praktisch gebruik. Als je een optie omschrijft als ‘goed voor de groep’ waartoe mensen denken te behoren, vergroot je de kans dat ze die kiezen.

AANVULLING 10:14 uur: lezer Knud Boucher schrijft: ‘Grappig genoeg is die Ultimatum Game mogelijk cultureel afhankelijk. Mijn dochter wees me eerder op het volgende artikel.’  In 1995 deed Amerikaan Joe Henrich het Ultimatum Game met Machiguenga in Peru, een relatief geïsoleerde bevolkingsgroep. Die accepteerden veel lagere bedragen. “Ze vonden het belachelijk dat je gratis geld zou weigeren,” zei onderzoeker Henrich. “Ze begrepen gewoon niet waarom iemand geld zou opgeven om iemand te straffen die nou eenmaal de mazzel had gehad dat hij de andere rol in het spel mocht spelen.”

Gedragswetenschap

Weer een mooi voorbeeld van gedragspsychologie, toegepast in marketing. Het gaat er om hoe je de vraag formuleert. In samenwerking met het Canadese Rode Kruis werden drie testgroepen gemaakt. De eerste kreeg zes hulpdingen om te doneren (dekens, warme maaltijden, etc). De tweede groep kreeg dezelfde items voorgeschoteld met de aansporing om zo veel mogelijk te geven en een badge als beloning voor iedere gift. De derde groep kreeg de zes items gepresenteerd als onderdeel van een ‘Global Survival Kit’ en een beeld waarop stond 100% als de donor alle zes items aanvinkte. De derde groep was vier tot zeven keer vaker bereid om alle zes items te schenken. De keuzes waren uiteindelijk hetzelfde, de ‘framing’ verschilde. Als je objecten als een collectie aanbiedt, is de commerciële conclusie, trappen mensen daar in.

Breinfeiten

De website BrainFacts laat interactief zien, in kristalhelder beeld en klare taal – maar met een wel slome website – hoe het brein in elkaar zit en wat de verschillende onderdelen nou precies doen. Waar onder andere al die psychologische dingen dus gebeuren.