Trump en big data
Herschreven 08:25 – Psycholoog Michal Kosinski ontwikkelde een methode om mensen te rubriceren in de ‘Big Five’ psychologische kenmerken, op basis van hun Facebook-activiteit. Cambridge Analytica verfijnde die methodiek en voegde er andere gegevens aan toe (de smartphone registreert bijvoorbeeld hoeveel een mens beweegt, een symptoom van gespannenheid, één van de ‘Big Five’ indicatoren.) Het bedrijf hielp bij verkiezingen overal ter wereld, ook Brexit en de Amerikaanse presidentsverkiezingen. Door deze psychologische gegevens te koppelen aan de registratie van stemmers konden advertenties op zeer kleine en nauwkeurig gedefinieerde doelgroepen worden afgevuurd. Voorbeeld: zwarte Amerikanen die twijfelden over hun stem, kregen video’s op hun Facebook-wall te zien waarin Hillary zwarte Amerikaanse mannen ‘predators’ noemt. Haitianen in Florida kregen artikelen die toonden hoe de Clinton Foundation had geklungeld op het eiland. Dit zou ook kunnen verklaren waarom er zo weinig samenhang leek te zitten in het getwitter van Trump: iedere tweet was bedoeld voor een andere micro-doelgroep. Eerder al opgemerkt in dit artikel. Conclusie: ‘massa-communicatie is dood.’ Lange reportage van twee journalisten van het Zwitserse Das Magazin, waar een eerdere versie van dit verhaal in december in het Duits verscheen. Cambridge Analytica zegt in een reactie dat er niets van klopt. (tip van M. Snijders)
Reacties van lezers:
‘Pas op De Bicker, niet meelopen met de hetze en populair proberen te doen..kan meer goeds uitkomen uiteindelijk dan je denkt en nog eens 8 jaar niets doen zoals zijn voorganger schiet minder op..’ – E. Berg
Ja, Trump heeft goed gekeken hoe journalisten het nieuws permanent manipuleren. Een goede leerling zou ik zeggen J – P. Arensman
(van J. Baggerman)
Net als je denkt dat je alles wel hebt gelezen over Trump, verrassen onze Amerikaanse vrienden ons weer. ‘Trump is the ultimate reality-distorting Braudillardian simulacra mindfuck deluxe,’ zegt een zekere Adam Ash. Daar zit geen overbodig woord bij. Trump twittert dat negatieve peilingen ‘fake news’ zijn. (Volg vooral die Twitterstream, het is verbluffend.) Amy Davidson fileert hoe Trump leugens poneert en vervolgens, in plaats van ze te verdedigen met feiten, vragen wegwuift met ‘maak je geen zorgen’ of ‘laat dat nou maar zitten.’ In diezelfde New Yorker een stuk over Stefan Zweig, die in zijn memoires in 1941 probeert te begrijpen hoe iedereen het gevaar van Hitler heeft kunnen missen. Massale propaganda, en algemene onwil om de engste mogelijkheden onder ogen te zien, denkt hij. En ook P.J. O’Rourke, libertaire grappenmaker, doet mee: in een voorpublicatie van ‘How The Hell Did This Happen’ schrijft hij onder andere: ‘Wij worden geregeerd door angst. (Angst door de onzekerheid die de internet-economie creëert). ‘Angst is een slechte leermeester. Dus keren we ons om en zoeken hulp van de dikke, domme bully achterin in de klas.’
Van vaste redacteur Michiel Hubeler een schattige cartoon:
Franse politiek
Het is doodgewoon in de Franse politiek om je vrouw – en je kinderen – op de loonlijst te zetten. Probleem van Penelope was kennelijk dat ze echt niets deed voor dat geld. NY Times beschouwt dit met Angelsaksische bril. Het is niet verwonderlijk dat ook Franse kiezers hun buik vol hebben van politici en de media die deze politici de hand boven het hoofd houden.
Superb Owl
Gisteren was Super Bowl in de VS, dus media hadden niets anders. Kale Bicker dus. The Atlantic had een flauw excuus – ‘Superb-Owl Day’ – om een mooie serie foto’s te publiceren:
Een bescheiden tycoon
(William Kent had een enorm stuk land gedoneerd aan de overheid. President Roosevelt was verbaasd dat hij niet het park naar hemzelf genoemd wilde hebben)
Kentfield, CA
January 30, 1908
My dear Mr. Roosevelt:
I thank you from the bottom of my heart for your message of appreciation, and hope and believe it will strengthen me to go on in an attempt to save more of the precious and vanishing glories of nature for a people too slow of perception.
Your kind suggestion of a change of name is not one that I can accept. So many millions of better people have died forgotten that to stencil one’s own name on a benefaction seems to carry with it an implication of mandate immortality, as being something purchasable.
I have five good, husky boys that I am trying to bring up to a knowledge of democracy and to a realizing sense of the rights of the “other fellow,” doctrines which you, sir, have taught with more vigor and effect than any man in my time. If these boys cannot keep the name of Kent alive, I am willing it should be forgotten.
I have this day sent you by mail a few photographs of Muir Woods, and trust that you will believe, before you see the real thing (which I hope will be soon), that our nation has acquired something worthwhile.
Yours truly,
William Kent
The White House
Washington, DC
February 5, 1908
My dear Mr. Kent:
By George! you are right. It is enough to do the deed and not to desire, as you say, to “stencil one’s own name on the benefaction.” Good for you, and for the five boys who are to keep the name of Kent alive! I have four who I hope will do the same thing by the name of Roosevelt. Those are awfully good photos.
Sincerely yours,
Theodore Roosevelt
Hard nodig: leesles
Er is genoeg te lezen, dus hoe zorg je ervoor dat je geen tijd verdoet met troep? Barry Ritholtz geeft tips voor beleggers die voor iedereen toepasbaar zijn: selecteer de schrijvers (dus niet de media, zou ik er aan willen toevoegen), bouw je eigen team van informanten. Wantrouw schelders en schreeuwlelijkerds. En gebruik Twitter slimmer: daar zitten talloze echte experts die graag hun kennis delen.
Goed leren
Als je iets moet leren, is het goed nog twintig minuten door te gaan nadat je het allemaal weet. Dat blijft de kennis of de vaardigheid beter hangen in het geheugen. In ieder geval niet meteen iets anders gaan leren – dat verstoort het absorptieproces.