Hack Trump's Twitter
De twitteraccounts van Keith Richards, Mark Zuckerberg, Sundai Pichar, Travis Kalanick en de minister van BZ van België zijn in de afgelopen 12 maanden gehackt. Een nep-bericht op de twitteraccount van Associated Press over een bom bij het Witte Huis deed de Dow Jones Index 150 punten duikelen. De account @realDonaldTrump is niet beter beveiligd dan andere.
Oogstreel
Luchtfoto’s met drone gemaakt door Nieuwzeelander Amos Chapple boven Rusland, India, Barcelona, Boedapest. De één nog mooier dan de ander. Dit is Hermitage paleis in St. Petersburg.
CORRECTIE: enkele lezers zijn beter bereisd dan De Bicker en zeiden ‘dat is niet het Hermitage paleis. ‘ U hebt gelijk. Volgens de fotograaf is dit het Hermitage Pavillon.
Spullen en aandelen
Wie iets koopt op Kickstarter of Indiegogo of een ander crowdfunding platform, krijgt een korting als dank voor de vroege bestelling. Spullen. Maar hoe vaak denk je niet ‘ik wou dat ik ook aandelen in die club kon kopen?’ Daar wil Indiegogo nu mee beginnen: ‘stuff & shares.’
Rex Tillerson
Rex Tillerson als jurylid, een kant die we nog niet van hem kenden. De voorgenomen minister van buitenlandse zaken van de VS, nu nog baas van Exxon Mobil, door de ogen van een vrouw die negen jaar geleden met hem in een jury zat.
The Joker
Iedere keer als wij Nederlanders iets te klagen hebben over de Verenigde Staten moeten wij bedenken dat diezelfde klacht al eerder, beter en scherper is uitgesproken – in de VS zelf. De chaotische, ontembare en wilde wervelstorm die ‘Vrijheid van Meningsuiting” heet is nergens zo vrij als daar. Als u weer een Hollandse columnist hoort lopen zeuren over de VS, dan heeft hij het idee waarschijnlijk opgepikt uit een Amerikaanse tijdschrift.
Goed. Dit ter inleiding. Acteur Mark Hamill had een goed idee: spreek de tweets van Donald Trump uit met de stem van de Joker uit Batman en het werkt. ‘het klinkt dom maar heeft dezelfde dreigende agressieve ondertoon’ als de uitlatingen van de Joker. (Zie ook Calvin & Trump, in een eerdere Bicker)
Hotel Facebook
Persiflage. ‘Bij het inchecken zegt de receptionist ‘Welkom! Vandaag is het zes jaar geleden dat je hond overleed!’ ‘Toen ik in de lift stapte, stond er iemand naast me die leek op een klasgenoot van middelbare school. “Normaal gesproken praat ik niet over politiek,” begon hij. Mijn hart zonk in de schoenen.’ ‘Op de televisie was iedere reclame voor het koffie-apparaat dat ik drie weken geleden had gekocht …’
CES 2017
De grootste ‘consumer electronics’ show ter wereld, jaarlijks in Las Vegas. De Bicker kan het niet negeren. Maar wat er langs komt is allemaal niet schokkend. Dus gaan we naar ontwerp: de brug tussen ding en mens. Wired stelt de 10 beste designs voor van CES ’17. Ook de schattige Kuri robot, maar deze afstandbediening verdient aandacht.
Het schermpje verandert als je naar een ander voorwerp wijst: de TV, of de lamp, of je bed. 25.000 apparaten die reageren op afstandbediening zitten in zijn geheugen.
Daar zijn we weer! Dank u, u ook hetzelfde gewenst. Veel gelezen deze vakantie. Boeken, op papier, geen internet. Heel heilzaam. Dit is artikel nr. 3.254 van De Bicker! De voorgaande zijn allemaal terug te vinden en te doorzoeken op steekwoord, op de website. Om er weer een beetje in te komen zijn hier een handvol verhalen die ik ben tegengekomen de afgelopen weken.
Dit verklaart alles
(Titel gepikt van een boek dat ook in Nederland wordt uitgegeven.) Steven Pinker, popster psychologieprof aan Harvard, zegt dat we de Tweede Wet van de Thermodynamica ook kunnen toepassen op de samenleving: als je er geen energie in steekt, neigt de staat der dingen naar chaos. “The Second Law defines the ultimate purpose of life, mind, and human striving: to deploy energy and information to fight back the tide of entropy and carve out refuges of beneficial order.” Dus je moet niet klagen over het uiteenvallen van de maatschappij, je moet je ertegen verzetten. Lees deze 970 woorden, eleganter kun je het niet formuleren.
Feitenvrije politiek
‘Feitenvrije politiek’ (fact-free politics) is niets nieuws. In ‘A Line in the Sand’ beschrijft James Barr hoe in 1919, na de Eerste Wereldoorlog, Engelsen en Fransen onder voogdij van Amerikanen probeerden hun invloedssferen in het Midden-Oosten vast te stellen. Aan beide kanten werden politici opgeruid door schrijvend volk – journalisten, maar ook industriëlen en politici die toegang hadden tot hun kranten. Robert de Caix, diplomaat maar ook voorzitter van het ‘Comité de l’Asie Francaise’ (laat die naam even op u inwerken) dat lobbyde voor behoud van de koloniën, schreef in zijn eigen ‘Bulletin’ een tirade tegen de Britten. Ze probeerden de stemming van de lokale bevolking te manipuleren. Ze weigerden visa’s aan pro-Franse Arabieren. Engeland had Frans onderwijs verboden in scholen in Syrië. Engelsen verspreidden het gerucht dat Fransen alleen oog hadden voor de belangen van de schaarse Christenen in Syrië, niet de Arabieren. En Engelsen hadden alle gemotoriseerd vervoer geconfisqueerd en export van graan naar Libanon geblokkeerd. Al deze ‘feiten’ waren niet te verifiëren, toen niet en zelfs niet door Barr die 100 jaar later toegang had tot vrijgegeven dossiers. Maar het artikel werd overgenomen door een krant, Le Temps, en aanbevolen. Een paar dagen later publiceerde Le Temps zelf een artikel dat de Engelsen ervan beschuldigde de Arabieren te bewapenen. Ook moeilijk te verifiëren. Maar de Franse onderhandelaars voelden de druk van ‘de pers’ en verhardden hun standpunten in de onderhandelingen met de Britten.
Sja, niet wereldschokkend als je er even over nadenkt. Van alle tijden. Maar het roept wel de vraag op waarom mensen zich nu zo opwinden over feitenvrije politiek.