Wat helpt?

Ontwikkelingshulp, of gewoon geld uitdelen? De vraag knaagt allang in de wereld van internationale hulporganisaties. Als je er van uitgaat dat mensen zelf het beste weten hoe ze geld kunnen besteden, moet je ze dan niet zelf die beslissing laten nemen? Nu heeft USAid meegewerkt aan een experiment in Rwanda, waar tweederde van de bevolking tussen 14 en 30 werkloos is. De conclusie na anderhalf jaar: door training slagen betrokkenen er beter in om een baan te vinden; cash leidt tot ondernemerschap, of zzp’er schap. Over nog eens anderhalf jaar wordt een tweede peiling gedaan. Dit was de methodologie: 1.848 jongeren werden verdeeld vijf groepen; een trainingsprogramma om mensen te helpen een baan te vinden; een groep die puur cash kreeg; een combinatie van beide om te zien of de twee methodes elkaar misschien versterken; een groter bedrag aan geld; en een control group die noch training, noch geld kreeg. Lijkt me erg moeilijk om effectiviteit te meten. Maar cash benchmarking, om de effectiviteit van programma’s te meten, afgezet tegen rechtstreeks geld uitdelen, is niet langer taboe. Het wordt al langer bepleit door de stichting Give Directly.