Anderzijds

Tomas Pueyo beargumenteert: ‘mitigatie’ – slappe maatregelen – helpt niet. (De rode lijn is IC-capaciteit in Engeland):

Miljoenen doden want geen apparatuur.

Groepsimmuniteit is leuk als het virus niet muteert. Dat doet het wel:

Het enige wat helpt is: keiharde onderdrukking:

Dus waarom doen overheden dat niet? Ze zijn bang dat het te lang gaat duren, dat het de economie zou verwoesten, en dat het virus toch zou terugkeren na de blokkades.

Toch, zegt Pueyo, moet het. We kopen namelijk tijd. Over een paar weken hebben we hopelijk wel medische tests. Dan weten we waar het probleem zit, kunnen we positieve gevallen volgen, zien hoe de ziekte zich ontwikkelt, hoe besmettingen werken. Dan kunnen we de strijd aan. In de tussentijd is er geen overbelasting van artsen, verplegers en ziekenhuizen.

Het hoeft geen maanden te duren. En je hoeft geen dictatuur te zijn. Zuid-Korea kreeg de verspreiding onder controle in drie weken.

Het artikel is van 19 maart. Het bevat nog veel meer. Ik had het veel eerder moeten geven.