Baudet (2)

Vanmorgen maar eens het hele artikel van Thierry Baudet in American Affairs gelezen. Tja, misogynie (dat klinkt zo veel aardiger dan ‘vrouwenhaat,’ want het hoeft niet altijd ‘haat’ te zijn) is des mans. Weinig mannen kunnen de verleiding weerstaan om hun opstandigheid jegens de dominante sekse – veroorzaakt door het besef dat we volkomen machteloos zijn tegenover de vrouw – af en toe bot te vieren met een flinke mopperpartij. Dat mopperen moet je binnenskamers doen. Niet in het openbaar. Thuis mag je best een wind laten, in de volle trein niet. Het is een teken van beschaving om rekening te houden met andere mensen, ook al zijn ze nog zo irritant. Een romanschrijver mag vrijwel alles, want dat is de functie van de roman. Een politicus niet. Als je je onbeschaafd gedraagt help je mee aan de afbreuk van de beschaving die nu eenmaal nodig is om een democratie te laten functioneren. Dus als de vraag is ‘is Baudet hiermee ongeschikt om premier te worden?’ dan zou ik zeggen: ‘Dat valt te bezien, laat hem eerst maar eens wat manieren leren.’

Wat ik niet begrijp in het verhaal van Baudet is dat hij de weg voorwaarts schetst als of-of. Persoonlijke vrijheid leidt tot verlies van verbondenheid, zegt hij; als we niet een manier verzinnen om persoonlijke vrijheid een plek te geven binnen het verbindende familie, volk en vaderland, dan dreigen we overspoeld te raken door de sterk verbindende Islam van ‘Arabische, Turkse en Afrikaanse immigranten.’  Dit is een ‘straw dog’ zoals de Engelsen zeggen: een niet-bestaande vijand creëren om een punt te maken. Anders gezegd: materialisme, isolement en vervreemding bestaan wel degelijk; maar je hoeft niet ruzie te zoeken met Moslims om die problemen op te lossen. Naastenliefde en verbondenheid kunnen prima samengaan met persoonlijke vrijheid. Je hoeft niet een angstbeeld te schetsen door toenemend individualisme neer te zetten als het pad naar de hel, het pad naar ‘onderwerping’ (soumission) door de Islam.

Het is een denkfout. Een beetje zoals de denkfout die veel tegenstanders van Baudet maken, mensen die populisten verwijten ‘nationalistisch’ zijn. Er is niks mis met nationalisme. Nationalisme is goed. Het is prima om trots te zijn op je eigen land, volk en cultuur. Het is ook goed om er over na te denken wat ons bijzonder maakt. Maar die trots moet je in een positief vat gieten. Niet gebruiken als reden om ‘anderen’ te weren, of immigranten de schuld te geven van het verval van de samenleving; maar juist als positieve drijfveer. ‘Dit is wat Nederland groot heeft gemaakt, dit is hoe wij vrijwel alle landgenoten veiligheid en vrijheid en welvaart hebben kunnen bieden. Hier zijn wij trots op, en sluit u zich daar vooral bij aan.’