Wie betaalt er nu voor nieuws?

Reuzengraphic toont de ranglijst van ouderwetse krantentitels en hun digitale ‘oplage.’ Veel oude bekenden, maar ook een aantal Europese kranten. Die zitten allemaal op 100-300.000 betalende abonnees. Dat is nog steeds geen vetpot.

Digitale Yuan

AliPay is toegelaten tot de digitale Yuan, de op blockchain gebaseerde digitale munt waarmee de Chinese overheid nu experimenteert. Een digitale munt heeft onder andere als voordeel dat je internationale transacties niet via SWIFT, en dus via de dollar, hoeft af te wikkelen. (China zegt dat het niet de intentie heeft om de dollar te verdringen.) Belangrijkste nadeel van een digitale munt, waar ook alle Westerse landen naar kijken: gebrek aan privacy omdat de blockchain telkens de partijen bij iedere transactie identificeert. Voor banken zijn digitale munten vervelend omdat ze daardoor overbodig worden. Voor een goede uitleg van digitale munt zie hier.

AliPay is van de Ant Group, onderdeel van de Alibaba groep geleid door Jack Ma, die onlangs door de Chinese overheid gedwongen werd een beursgang af te blazen.

UFO’s (weer)

De Amerikaanse overheid komt volgende maand met een rapport over onverklaarbare vliegende dingen, op verzoek van de Senaat. Dit als gevolg van een campagne gestart in 2017 door een oud-onderminister van Defensie, Chris Mellon, die films van marinepiloten aan de New York Times lekte. CBS ’60 minutes’ had afgelopen zondag een reportage waarin weer nieuwe, verbluffende getuigenissen. Vier piloten (in twee vliegtuigen) die tegelijkertijd een UFO zagen, vijf minuten lang, die bewegingen maakte die geen enkel door mensen gemaakt apparaat aankan. G-krachten van 200 tot 300. (Straaljagerpiloten moeten 9G aan kunnen. Max Verstappen ondergaat 6G in een scherpe bocht.) Een marine F-18 piloot die zegt dat er boven de Atlantische Oceaan ‘dagelijks’ UFo’s worden gezien, al ‘jaren lang.’ Mellon zegt stellig: wat we zien is niet ‘van ons.’  ‘Ik kan dat zeggen met een zeer hoge graad van vertrouwen deels vanwege de posities die ik heb bekleed binnen het ministerie, en omdat ik het proces ken.’ Dus zijn het de Chinezen? Of de Russen? Of …? (tip R. Leslie)

PS als u een beetje serieus genomen wilt worden kunt u niet langer praten over ‘vliegende schotels,’ of UFO’s (‘Unidentified Flying Objects’). De vakterm nu is: Unidentified Aerial Phenomena (UAP’s).

Groot, groter …

Het grootste en duurste privéjacht ter wereld is voor Jeff Bezos, en wordt gebouwd door Oceanco in Alblasserdam. 127 meter lang en naar verluidt meer dan 500 miljoen dollar. Het is in de laatste fase van aanbouw. Foto’s nog niet op het web, maar volgens Bloomberg lijkt het op het jacht van vriend Barry Diller (getrouwd met Diane von Furstenberg), de Eos.

De Eos (foto South China Morning Post).

Kennelijk is de wereldmarkt voor superjachten nooit zo goed geweest. Mede dankzij corona.

Slim

Ziet er uit als een USB-oplader, is dat ook, maar bevat ook een piepkleine cameralens. Live beeld wordt doorgezonden naar de telefoon van uw keuze.

Post!

De Royal Mail gaat post voor de Scilly Isles – u weet wel, voorbij die teen van het Engelse eiland die in de Atlantische Oceaan steekt –  per ‘drone’ bezorgen. Het pilootloze vliegtuig kan zo’n beetje de post en pakketjes van een normale daglading dragen. De afstand is ruim 110 kilometer. De eilanden tellen volgens de laatste census 2.203 inwoners.

Onzekerheid (vervolg)

Vorige week schreven we een ‘precensie,’ een recensie van een recensie van het boek ‘Unsettled’ door Steven Koonin. We eindigden met de vraag: ‘beste Steven, stel nu dat je gelijk hebt en het klimaat is niet zo gevoelig voor onze CO2-uitstoot, wat moeten we dan wél doen?’ Op 4 mei kwam het boek uit; ik ben meteen naar het einde gebladerd om het antwoord te zoeken. Ik kan u geruststellen. Koonin is geen klimaatontkenner. Integendeel. Zijn ‘meest aannemelijke scenario’ zal de oprechte klimaatalarmist * slapeloze nachten bezorgen.

*Weet u een goed woord voor het tegenovergestelde van een ‘klimaatskepticus?’

Meer…

A Thousand Brains

Vliegende schotels!

De titel van dit stuk, in de altijd übergrondige New Yorker, is: ‘Hoe het Pentagon begon UFO’s serieus te nemen.’ En dat is een goede manier om te beginnen. Want zodra je over ‘vliegende schotels’ begint krijg je al snel een wat lacherige reactie.

Tijdens de Koude Oorlog was de kans altijd aanwezig dat iets merkwaardigs afkomstig was van de Sovjets; en iedere hint dat ‘de vijand’ betere spullen had moest worden onderdrukt. En het volk moest ook niet de indruk krijgen dat er dingen waren die het Amerikaanse leger niet kon verklaren.

UFO’s werden niet alleen in Amerika gezien. Er zijn rapporten uit onder andere Frankrijk, Engeland, België en Chili. In Frankrijk verscheen in 1999 een rapport getekend door 12 gepensioneerde generaals, wetenschappers en ruimte-experts, getiteld: ‘UFO’s en defensie: waarop moeten we ons op voorbereiden?’

Van de honderden waarnemingen zijn er enkele tientallen zo goed gedocumenteerd – meerdere getuigen, elektronische registraties – dat ze niet weggelachen kunnen worden. Ook al zijn ze niet te verklaren.

Uiteindelijk, in 2017, besloten enkele ingewijden, aangemoedigd door een voormalige onderminister van Defensie,  enkele filmpjes aan de New York Times te geven. Dat leverde de reportage op waarin een senator, en enkele van deze ervaren analisten, toegaven dat ze deze verschijnselen niet konden verklaren.

Daaruit bleek ook dat er de afgelopen tientallen jaren altijd wel een kleine groep was geweest, ergens in de krochten van een departement, meestal Defensie,  die de waarnemingen van UFO’s volgde, en documenteerde en archiveerde. Ze konden er alleen niets mee, omdat ze geen antwoord hadden op de onvermijdelijke vraag: “Wat zien we nou?’

Het taboe was doorbroken. Nu de overheid erkent dat er dingen zijn die niet meteen verklaard kunnen worden, sta je niet meer voor gek als je zegt dat je iets raars hebt gezien. De verslaggever besluit met een gesprek dat hij een maand geleden had met een luitenant-kolonel van de Luchtmacht. Die had tien jaar geleden iets onverklaarbaars gezien (geregistreerd door twee sensoren van zijn vliegtuig) maar had het nooit gerapporteerd uit angst dat hij niet meer serieus genomen zou worden. Wat was het? ‘Ongeveer 13 meter lang, het zag er uit als een enorme Tic Tac, en gedroeg zich niet volgens de wetten van de aerodynamica.’

Onzekerheid (2)

Uw reacties op de ‘recensie van de recensie’ van het boek ‘Unsettled,’  in De Bicker van afgelopen vrijdag.

‘Nee, echt geen aandacht geven dit soort gekkies. Sensatie gericht op veel boeken verkopen. https://klimaatveranda.nl/category/consensus/ ‘

– Marc Gebuis

‘Nu er zoveel aandacht wordt gegeven aan notoire contrarian Koonin (die zelf overigens geen klimaatwetenschapper is), vraag ik me af of binnenkort De Bicker ook stilstaat bij wat echte insiders te vertellen hebben over de stand van het klimaat?

‘Het boek “The new climate war” van Michael Mann is wellicht een aanrader om te bespreken, ook omdat het juist ingaat op tactieken (zoals, vrij transparant, die van Koonin) om verstrekkende maatregelen tegen klimaatverandering tegen te werken en zo lang mogelijk de status quo te handhaven mbt het verbruik van fossiele brandstoffen.
Het enkele feit dat Koonin het contraire en onwetenschappelijke blog wattsupwiththat.com een pre-publicatie van het boek geeft, zegt genoeg. Dat blog is opgericht door Heartland Institute fellow Anthony Watts met als enige doel om klimaatwetenschap in diskrediet te brengen, by any means necessary.
Spijtig dat De Bicker inderdaad een platform biedt aan deze schadelijke onzin.’
– Matthijs 
‘Dank voor de tip. Meteen besteld. Ik heb net ook “False Alarm” van Björn Lomborg uit.  Een heerlijk rationeel contra-narratief  tegenover klimaat-paniek, zonder de IPCC cijfers te loochenen.

Helemaal op dezelfde lijn van dit boek.
‘Interessant is de fittie die ontstond naar aanleiding van de NYTimes review van Joseph Stiglitz die het boek de grond inschreef, maar dat al had besloten voor hij het gelezen had. Lomborg maakte vervolgens brandhout van elke kritiek van Stiglitz. Ik weet het, allemaal fitties voor intellectuelen, maar False Alarm was voor mij 1 van de interessantste boeken die ik recent gelezen heb. En de discussie over de rug van de feiten en hoezeer de feiten bij elkaar gezocht worden om het Eigen Gelijk te illustreren is al een fascinerend onderwerp op zich.
– Tom de Bruyne
‘Deze keer een korte reactie. Ik heb 2 gedachten:
1) ik denk niet dat een wetenschappelijke discussie in het publieke domein beslecht moet worden — met dit boek wordt het brede publiek op de hoogte gebracht van een trivialiteit. Ze hebben immers geen invloed, noch inzicht, in het wetenschappelijk proces. De collateral damage is dat het publiek het onterechte gevoel krijgt dat a) (dit soort) wetenschap begrijpbaar en ‘participeerbaar’ is, en b) dat de wetenschap niet te vertrouwen is.
2) De discussie “helpt klimaatverandering de wereld naar de klote” heeft (in de extremiteit) 4 eindes:
– ofwel klimaatverandering zorgt WEL voor het einde van de mensheid en we doen er WEL wat aan (winst)
– ofwel klimaatverandering zorgt WEL voor het einde van de mensheid en we doen er NIET wat aan (verlies)
– ofwel klimaatverandering zorgt NIET voor het einde van de mensheid en we doen er WEL wat aan (dan hebben we per ongelijk de wereld beter gemaakt: geen verlies)
– ofwel klimaatverandering zorgt NIET voor het einde van de mensheid en we doen er NIET wat aan (niks aan de hand)
Als dit boek zegt “we moeten ons niet té druk maken”, wil graag de aandacht focussen op het scenario waarin we per ongelijk goed voor de aarde hebben gezorgd.
Keep up the good work!’
– Aldo Brinkman
Ad ‘optie 3:’ in dat geval hebben we geld uitgegeven dat ergens anders veel beter had gerendeerd. Dit is één van kernpunten van Björn Lomborg, zie het artikel waar Tom de Bruyne naar linkt: je kunt iedere euro maar één keer uitgeven. ‘Uitvoering van het Parijs Akkoord zou leiden tot 4% meer armoe in de wereld,’ was de conclusie van een studie van Lomborg in 2019.
‘Klimaat en de menselijke invloed erop is dusdanig complex en met potentieel zulke grote gevolgen, dat voor (politieke) keuzes scenario’s en waarschijnlijkheid van die scenario’s simpelweg hetgeen is waar je het mee moet doen. Exacte waarschijnlijkheid is niet vast te stellen, maar hoe meer slimme wetenschappers – onafhankelijk en peer-reviewed – geschetste scenario’s waarschijnlijk(er) vinden, hoe waarschijnlijk(er) die scenario’s dan worden. Overigens is het principe van het broeikas-effect door veel broeikasgas zo simpel dat het in een heel eenvoudig experiment zelf te zien is, check dit mooie filmpje van Quest Junior: https://youtu.be/Qn_AUiPyNs4‘Het lijkt verder op het principe van verzekeren. Je betaalt een brandverzekering voor je huis. De kans dat jouw huis afbrandt is heel klein. Maar als het gebeurt is de impact heel groot. Je kan ervoor kiezen geen brandverzekering af te sluiten. Als je huis dan afbrandt is de impact: enorme financiële schade voor jouzelf. Je zal dus dan in ieder geval van tevoren alle maatregelen willen nemen die helpen te voorkomen dat je huis afbrandt: rookmelders, geen kaarsen, jaarlijkse check’s op je kachel en elektriciteitsinstallatie, etcetera. Kost wel geld, maar verlaagt de waarschijnlijkheid dat je enorme financiele schade leidt. ‘Van door de mens veroorzaakte klimaatopwarming is door de mensheid geen verzekering af te sluiten. Maar als het gebeurt is de impact: enorme financiële,  ecologische en sociale gevolgen voor heel veel mensen en dieren. Heel veel onafhankelijke wetenschappers zijn ervan overtuigd dat de mens deze opwarming veroorzaakt. De kans dat je huis afbrandt is klein, maar de kans dat de mens de klimaatverandering veroorzaakt is groot. Dus wat doe je dan? Van tevoren alle maatregelen nemen die helpen te voorkomen dat het gebeurt. Kost wel geld, maar verlaagt de waarschijnlijkheid dat je enorme financiële schade leidt. 
– Gertjan Geurts