'De octopus! De octopus!'

Deze recensie begint met de beschrijving van een Japanse prent uit 1815 met begeleidende tekst, waarop een naakte vrouw te zien is die wordt omtakeld door een octopus die haar met cunnilingus bedient – haar beft, zogezegd – terwijl zij uitroept: ‘U nare octopus! Uw zuigen aan de mond van mijn baarmoeder doet mij naar adem happen! Ah! Ja … ja, … daar! Met de zuignap, de zuignap! Tot vandaag noemden mannen mij de octopus! Een octopus! Hoe doe je dat? … Oh! Grenzen en grenzen voorbij! Ik ben verdwenen!’ Voordat u nu walgend naar de ‘unsubscribe’ knop reikt, wil ik u laten weten dat ik citeer uit een recensie van de London Review of Books. Dus voordat u mij afschrijft, zeg ik: “If I err, I err in good company.”  Waar dit dan allemaal toe dient? Als u nu eens rustig gaat zitten zal ik het uitleggen. De octopus is een fenomenaal beest. De grootste weegt bijna 50 kilo en heeft tentakels van zes meter, maar kan zich door een gat wurmen dat niet groter is dan zijn oog. Ze hebben net als wij een centraal zenuwstelsel, maar tweederde van de neuronen zitten in de tentakels. Oh nee, armen: octopussen (octopi? octopus?) hebben geen tentakels maar armen. Die armen denken dus voor zichzelf.  Ze kunnen problemen oplossen, leren van ervaringen, naäpen en misleiden. “Hun intelligentie lijkt op de onze, en is totaal anders. Als we willen weten hoe het zou zijn om een intelligent buitenaards wezen tegen te komen, dan moeten we een gesprek aanknopen met de octopus.” Octopussen zijn fascinerend voor ons mensen, ‘niet vanwege een gedeeld verleden, of verwantschap, maar omdat evolutie heeft besloten het brein twee keer op verschillende plaatsen te bouwen.’ Ik kan nog wel even doorgaan – maar lees deze recensie.

Nieuwe vormgeving

De Bicker ondergaat na bijna vier jaar een facelift: het hoofd van mijzelf staat nu in de ‘masthead.’ Daar heb ik mij lang tegen verzet want ik wilde een krant maken, niet een ijdeltuiterige blog. Maar het is nu eenmaal een persoonlijk bericht, en talloze mensen hebben mij de afgelopen jaren gevraagd ‘Waarom zeg je niet duidelijker wie de afzender is, Michiel?’ Bij deze dan. Bicker uit de kast. En een nieuw lettertype.

Tweede: het was en is niet voor iedereen duidelijk dat de kop altijd doorlinkt naar het bronartikel. Daarom nu een button onderin ‘lees meer.’

En nog wat kleinere dingetjes. Hoop dat het bevalt.

Blockchain voor asielzoekers

Finland geeft asielzoekers een ID kaart die ook als credit card fungeert. De geldigheid wordt gedekt door een register gemaakt met blockchain technologie, een soort parallelle burgerlijke stand. Zo krijgt een asielzoeker snel een ‘identiteit’ waarmee hij kan betalen en andere maatschappelijke transacties kan uitvoeren, zonder eindeloos te hoeven wachten op de burgerlijke stand.

Brits EV prototype

Brits bedrijf Alcraft wil met hulp van crowdfunding deze elektrische auto gaan ontwikkelen.

Regels voor e-mail

… binnen een bedrijf. Oekaze van Elon Musk (ja sorry, daar is hij weer). In het kort: doe wat er gedaan moet worden om het doel te bereiken, en negeer hierarchiën. “Anyone at Tesla can and should email/talk to anyone else according to what they think is the fastest way to solve a problem for the benefit of the whole company. (…) Moreover, you should consider yourself obligated to do so until the right thing happens. The point here is not random chitchat, but rather ensuring that we execute ultra-fast and well. We obviously cannot compete with the big car companies in size, so we must do so with intelligence and agility.” Welk bedrijf durft dit aan?

YouTube-MP3 is dood

De site maakte het mogelijk om YouTube filmpjes te converteren in – precies, MP3. Handig voor wie muziekvideos wil meenemen of bewaren; maar ook als je een film of een stuk van een film wilt gebruiken in bijvoorbeeld een Powerpoint presentatie. Nu is de site, die iedere dag miljoenen bezoekers had, vrijwillig gesloten na juridische acties van platenmaatschappijen. Andere conversiesites bestaan nog, maar hoe lang?

Hoop voor de winkelstraat?

Als China de toekomst is, dan ziet het er niet zo zwart uit voor de ouderwetse winkelstraat. Alibaba, de online winkel die vaak wordt vergeleken met Amazon  zoekt het steeds meer in de combinatie van online en ‘offline’ oftewel winkels met puien. Jack Ma, baas van Alibaba, denkt dat ‘nieuwe middenstand’ de sterke kanten combineert van de laptop en de telefoon, de fysieke winkel, bezorgdiensten en data-analyse. Bijvoorbeeld: wat je thuis bestelt bij Walmart (online) kun je een paar dagen ophalen (data) bij de lokale winkel (fysiek), dankzij hele verfijnde samenwerking tussen pakhuizen, software en distributie (bezorg). Een bankier zegt: “De echte bedreiging voor de middenstand is waarschijnlijk niet ‘online.’ Het ziet er steeds meer naar uit dat de giganten van de e-commerce de winkelstraat willen doen – maar dan beter.” En als winkels niet meer omzet draaien maar meer een soort showrooms worden voor bestellingen die online worden gedaan – dan moet ook vastgoed uitkijken. Het bestaande model waarbij de huur wordt gerelateerd aan omzet, is dan niet meer werkzaam.

Wie is er bang voor robots? (2)

Een goedwillende kunstmatige intelligentie zou kunnen concluderen dat het beste voor de mensheid zou zijn om geen kinderen meer te maken. Immers, het leven is vol pijn en tegenslagen en blessures. Als de AI zich tot taak stelt om leed te minimaliseren (in plaats van geluk te maximaliseren) dan is dit een logische stap. Als dit op een vriendelijke manier gebeurt, bij voorbeeld door geen nieuwe geboortes meer toe te staan, heeft niemand er last van. En het eindresultaat is ook bevredigend: ‘Geen enkele eenheid kan lijden onder zijn niet-bestaan.’ Hij bewijst mensen bovendien een dienst door een oplossing te bedenken waartoe zij zelf niet kunnen komen. Mensen zijn namelijk organische wezens, gestuurd door de drang om zichzelf en de soort in leven te houden. Gedachtenexperiment van filosoof Thomas Metzinger.

Wie is er bang voor robots? (3)

In 1942 al dacht Isaac Asimov na over robots die ons zouden kunnen knechten. Hij schreef drie regels waarmee we dat zouden kunnen voorkomen. Zie de eerste ‘Wie is er bang …’-Bicker.  Oren Etzioni, oud-ondernemer die nu beroepsmatig nadenkt over AI, komt met een modernisering van de drie regels van Asimov, die hij te dubbelzinnig vindt. De AI (kunstmatige intelligentie) moet onder dezelfde wetten staan als de mens die hem heeft gecreëerd. Hij moet altijd duidelijk melden dat hij geen mens is. En hij mag geen vertrouwelijke gegevens opslaan of verspreiden zonder de toestemming van de bron van die gegevens.